บทที่ 12
ภรรยา
ผลกรรมที่ตามมาอย่างดุดันกำลังส่ายโทรศัพท์ในมือใส่เขา “เด็กน้อยกู้ ฉันรอคำอธิบายของนายมาแปดชั่วโมงแล้ว ในเมื่อนายไม่เคลียร์ ฉันเลยต้องมาหาคำอธิบายด้วยตัวเอง”
ภายในห้องแต่งหน้าคับแคบนี้มีเพียงพวกเขาสองคน
ที่จริงกู้เว่ยไม่ได้ตัวเตี้ยเลย แต่ยังเห็นได้ชัดว่าเจียงสวินตัวสูงกว่าเขาเยอะ เวลานี้เขารับรู้ได้ถึงความกดดันเพราะทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก ประตูที่อยู่ด้านหลังถูกล็อก แถมเจียงสวินยังมายืนบังอยู่ตรงหน้า ขวางทางถอยของเขาเอาไว้ทั้งหมด
กู้เว่ยหวาดหวั่นนิดหน่อย ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเจียงสวิน ทำได้แค่เลื่อนสายตาลงไปข้างล่าง แล้วหยุดลงบนมือที่ทิ้งอยู่ข้างลำตัวของอีกฝ่าย
มือคู่นี้สวยมากจริงๆ นิ้วมือเรียวยาว ข้อต่อกระดูกชัดเจน กู้เว่ยเป็นพวกหลงใหลมือ เขาสามารถจ้องมองมือสวยๆ ได้นานมาก
มือแบบนี้ช่างเหมาะกับกีฬาอีสปอร์ตจริงๆ
เมื่อก่อนตอนที่ตามดูการแข่งขันกับคนในวง เขาเคยเห็นภาพซูมส่วนมือของเจียงสวิน รู้ว่าเจียงสวินโด่งดังทั่วทั้งวงการอีสปอร์ตที่สามารถเคลื่อนไหวมือได้อย่างรวดเร็ว นั่นคือตอนที่กู้เว่ยจดจำเจียงสวินคนนี้ได้อย่างแท้จริง และในเวลานั้นเองเขาก็เริ่มเก็บสะสมมีมแบบต่างๆ ของเจียงสวิน
“ยังใจลอยได้อีก?” เจียงสวินโบกมือตรงหน้ากู้เว่ย “เด็กน้อยกู้เว่ย นายกำลังมองตรงไหน”
สีผมอ่อนยิ่งขับสีผิวของกู้เว่ยให้ขาวมาก ขนตาของเขาก็ยาวเช่นกัน เมื่ออยู่ด้านล่างเวทีดูเหมือนเขาจะเก็บงำบุคลิกเท่ระเบิดแบบนั้นเอาไว้
กู้เว่ยนิ่งเงียบ เพียงแค่ขยับสายตาไปมา แต่ก็ยังคงหยุดอยู่บริเวณใต้ลำคอของเจียงสวินอยู่ดี
“นี่ ฉันถามนายอยู่นะ กำลังมองอะไรเนี่ย” เจียงสวินเลิกคิ้วแล้วพูดต่อว่า “นายอยากขอโทษมันมากใช่ไหม”
“ใช่แล้ว” กู้เว่ยที่มีความรู้สึกผิดต่อมีมอยู่เต็มอกพอได้ยินอีกฝ่ายพูดว่าอยากขอโทษมากจึงรีบพยักหน้าทันที แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นรอยยิ้มร้ายตรงมุมปากของเจียงสวิน ถึงค่อยรู้ตัวว่า ‘มัน’ ที่เจียงสวินพูดถึงคืออะไร
“คุณ…” กู้เว่ยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรไปชั่วขณะ “ทำไมคุณถึงเป็นคน…”
รังแกคนอีกแล้ว
“ลำบากนายแย่เลยที่ยังจำได้” เด็กน้อยโดนแกล้งง่ายจัง เจียงสวินอารมณ์ดีสุดๆ
กู้เว่ยโตมาจนถึงป่านนี้ ขนาดหนังโป๊ยังไม่ค่อยรู้จัก แล้วจะมาเป็นคู่ปรับกับจอมลามกเจียงสวินได้ที่ไหนกัน คำพูดที่เรียบเรียงเอาไว้อย่างดีเลยกระจัดกระจายหายไปหมด
ชุดสำหรับแสดงของกู้เว่ยคอเสื้อลึกมาก ตอนเต้นเขาดึงเนกไทจนคลายออก แถมคอเสื้อหลวมกว้างยังแบะอ้า เวลานี้เขาก้มหน้าอยู่ แต่จากมุมมองของเจียงสวินนั้นสามารถมองเห็นผลเชอรี่สุกสีแดงบนหน้าอกของเขาได้วับๆ แวมๆ พอดี
กู้เว่ยยังไม่ได้เช็ดเครื่องสำอางออก ดวงตากลมโตกะพริบมองไปมาอย่างระมัดระวัง บนขนตายาวสะท้อนแสงไฟยิ่งทำให้มีเสน่ห์เย้ายวนโดยไม่รู้ตัว
จู่ๆ เจียงสวินก็รู้สึกว่าการหมั้นหมายที่เกิดจากการพูดคุยกันเล่นๆ ระหว่างพ่อแม่นี้ดูเหมือนว่าจะไม่เลวเลย
เจียงสวินเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชาย เขายอมรับอย่างเปิดเผยเลยว่ารูปร่างหน้าตาแบบกู้เว่ยตรงตามมาตรฐานในการเลือกคู่ครองของเขามาก
“กลัวฉันขนาดนี้เลย?” เจียงสวินถาม “พูดมาสิ”
“ใครกลัวคุณกัน” กู้เว่ยทำท่าทางไม่พอใจ ทว่ากลับเลื่อนสายตาไปมาจนทั่วโดยไม่ยอมมองเจียงสวิน
“ไม่กลัวก็ดี” เจียงสวินจงใจขู่เขา “ถ้าภรรยาที่ครอบครัวหมั้นหมายไว้ให้เกิดกลัวฉันขึ้นมาแล้วฉันจะรังแกได้ยังไง”
สติที่กู้เว่ยเพิ่งรวบรวมกลับมาได้นิดหน่อยแตกกระเจิงอีกรอบ หัวใจก็เริ่มเต้นแรง
“พวกเราไม่ได้หมั้นกัน ผมไม่ได้เป็นภรรยาของคุณ” กู้เว่ยพยายามคัดค้านด้วยการชี้ให้เห็นความจริง
เจียงสวินเว้นระยะห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อให้พื้นที่หายใจกับกู้เว่ย จากนั้นพูดต่ออีกว่า “ตอนนี้รู้จักตื่นเต้นแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนพูดกับฉันว่ารับลูกค้าได้เกือบร้อยคนทำไมถึงไม่ตื่นเต้นเลย ยังมีเรื่องเมื่อตอนกลางวันอีกที่ด่าฉันด้วยรูปเก้ารูปในโมเมนต์วีแชต”
เจียงสวินถอนหายใจ “คุณนักเต้นหลักคนเก่งของ T.ATW วงบอยแบนด์ระดับท็อป พวกแฟนคลับของนายรู้ไหมว่านายเป็นคนที่ปากไม่ตรงกับใจแบบนี้”
โปรดติดตามตอนต่อไป…