ทดลองอ่าน มาลีรติกานต์ ตอนที่ 1

ส่วน ‘พิชญะ’ หรือ ‘พิชญ์’ หนุ่มเซอร์นิดๆ โหดหน่อยๆ เป็นน้องชายคนรองสุดท้าย อายุสามสิบเอ็ดปี…เจ้าของบริษัทเครื่องดื่มที่กำลังมีชื่อเสียงและกินพื้นที่ส่วนแบ่งการตลาดไปเกินครึ่ง โดยเฉพาะเครื่องดื่มประเภทไวน์ที่ผลิตในประเทศไทย รวมทั้งเครื่องดื่มจากองุ่น ตอนนี้ยังไม่มีบริษัทใดมีชื่อเสียงเทียบกับบริษัทเขาได้ นอกจากนี้เขายังไม่เคยปรานีกับคนที่ตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์หรืออยู่ฝ่ายตรงข้ามเขา

จนหลายคนคิดว่าเขานั้นเป็นเหมือน ‘ซาตาน’ ไม่มีผิด

นอกจากนี้องุ่นซึ่งถูกส่งเข้าโรงบ่มไวน์ของพิชญะก็ยังเป็นผลผลิตจากไร่ระเบียงรักด้วย เขากับปฏิพรรธณ์จึงสนิทสนมและต้องทำธุรกิจใกล้ชิดกันมากกว่าพี่น้องคนอื่นๆ

อย่างไรก็ตามไวน์เมกเกอร์หนุ่มในดวงใจของสาวๆ คนนี้ก็ได้ดับฝันของสาวๆ ตามพี่ชายทั้งหลายไปติดๆ เพราะเมื่อไม่นานมานี้เขาเพิ่งตัดสินใจสละโสดแล้วปักหลักอยู่ที่ไร่ระเบียงรัก เนื่องจากถูกนักวาดรูปสาวสุดเปรี้ยวอย่าง ‘ปลายเทียน’ ปล้นหัวใจไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เพราะได้สติอีกทีก็หลงรักเธออย่างหัวปักหัวปำเสียแล้ว

และตอนนี้บรรดาพี่น้องคนอื่นๆ ก็กำลังออกอาการ ‘เหม็นความรัก’ อย่างที่สุดด้วย แน่ล่ะ! ในเมื่อพิชญะน่ะขยัน ‘อวดเมีย’ กับพี่ๆ น้องๆ ทุกครั้งที่มีโอกาสเลย

พวกเขาทั้งห้าคนไม่เคยมีปัญหาในเรื่องการแบ่งผลประโยชน์ใดๆ แต่ละคนต่างไว้เนื้อเชื่อใจเพราะถูก ‘ประวันวิทย์’ ผู้เป็นบิดา ‘พัชรินทร์’ ผู้เป็นมารดา รวมทั้ง ‘กัลยา’ ผู้เป็นย่า…อบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กว่าให้รักและสามัคคีกัน พวกเขาภูมิใจในครอบครัวเป็นอย่างมาก และใครต่อใครต่างพูดกันว่าพวกเขามีกำแพงความรักอันแน่นหนาจน ‘ศัตรูทางธุรกิจ’ ไม่อาจรุกเข้ามาระรานหรือต่อกรได้เลย

ที่สำคัญพวกเขายังมีธรรมเนียมปฏิบัติเพื่อกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว นั่นคือสมาชิกในบ้านจิรภาคินทร์จะต้องมาทานอาหารร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาในทุกเย็นวันศุกร์ด้วย

แม้ว่าลูกชายทั้งห้าคนของบ้านนี้จะทำงานกันตัวเป็นเกลียวและหาเวลาว่างตรงกันแทบไม่ได้ แต่ในทุกวันศุกร์จะถือเป็นวันแห่ง ‘ครอบครัว’ ดังนั้น…ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ต้องมา

ไม่อย่างนั้นคนที่ขาดหายไปคงถูกพี่น้องคนอื่นๆ ร่วมใจกัน ‘เผา’ บนโต๊ะอาหารให้ผู้เป็นบิดา มารดา และคุณย่าอันเป็นที่รักฟังจนถึงขั้นจามไม่หยุดเป็นแน่ และอีกอย่างพวกเขาทั้งห้าคนก็ไม่อยากให้พวกท่านทั้งสามคนรู้สึกว่าลูกๆ หลานๆ ไม่ให้ความสนใจหรือให้ความสำคัญกับงานจนลืมครอบครัว

สายตาคนภายนอกจะมองตระกูลซึ่งยึดพื้นที่ส่วนแบ่งการตลาดในธุรกิจต่างๆ อย่างตระกูลจิรภาคินทร์อย่างไรนั้นพวกเขาไม่สนใจ พวกเขาสนแค่ว่าครอบครัวของพวกเขาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นเสมอ

ทั้งประวันวิทย์ พัชรินทร์ และกัลยาเองต่างก็ภาคภูมิใจในตัวพวกเขามาก แม้ว่าบางคนอาจจะเกเร เพลย์บอย หรือมีข้อเสียไปบ้าง แต่พวกเขาก็รักครอบครัวและตั้งใจทำงานจนกิจการโรงแรมที่ท่านสร้างมากับมือยังคงยืนหยัดได้อย่างมั่นคง แถมยังนำเงินจากธุรกิจหลักของครอบครัวไปดำเนินกิจการในธุรกิจด้านอื่นๆ จนประสบความสำเร็จได้อย่างงดงามอีกด้วย

วันครอบครัวทั้งทีก็ขอใช้สิทธิ์น้องเล็กงอแงกับพี่ชายหน่อยเถอะ