ทดลองอ่าน มาลีรติกานต์ ตอนที่ 3

เหมือนไหมมัวแต่สนใจคนที่อยู่บนเตียงด้วยกันจนลืมดูตัวเอง เมื่อชายหนุ่มเตือนเช่นนั้นเธอจึงรีบก้มมองแล้วเห็นว่าร่างกายท่อนบนที่โผล่พ้นผ้าห่มมีเพียงเสื้อชั้นในเท่านั้น

หญิงสาวรีบดึงผ้าห่มขึ้นทันควัน ความอายทำให้ใบหน้าเธอแดงก่ำและผิวกายขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างควบคุมไม่ได้ แค่ตื่นมาบนเตียงเดียวกันก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่เธอยังแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายอีกหรือ

ตั้งแต่เกิดมาเหมือนไหมยังไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ เรื่องสัมผัสหรือแตะเนื้อต้องตัวกับเพศตรงข้ามก็เกิดขึ้นกับเธอน้อยมาก เหตุการณ์นี้ทำให้เธออับอายจนอยากจะร้องไห้จริงๆ

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนพี่พีคทำอะไรไหม”

หญิงสาวพยายามทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ก็จำอะไรไม่ได้นอกจากเธอไปตามปฏิภาณที่ห้องรับแขกแล้วถูกเขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอรรัมภาจนคว้าเธอเข้าไปจูบ จากนั้นสติเธอก็ดับวูบไป

“ไหมจำอะไรไม่ได้เลย”

“พี่จะไปรู้เหรอ พี่ตื่นทีหลังไหมด้วยซ้ำ”

ปฏิภาณพยายามทบทวนเหตุการณ์ต่างๆ แต่เขาจำได้แค่ว่าอรรัมภามาบอกเลิก จากนั้นเขาก็นั่งดื่มอยู่คนเดียวในห้องรับแขก กระทั่งเห็นอรรัมภาเดินกลับมาอีกรอบ เขาก็คว้าเธอเข้ามาจูบแล้วก็จำอะไรไม่ได้เช่นกัน ที่แท้…อรรัมภาไม่ได้กลับมา แต่เขาเมามากจนคิดว่าเหมือนไหมเป็นอรรัมภาหรือนี่!

“แล้วพี่พีคมาอยู่ในห้องไหมได้ไง”

“เช็กด้วย! นี่มันห้องนอนพี่…เราสองคนยังอยู่ที่บริษัท”

ปฏิภาณมองไปรอบห้องเพื่อให้เหมือนไหมดูให้ดีๆ ว่าทั้งสองคนอยู่ในสภาพห้องแบบไหน…ห้องนี้เป็นห้องนอนส่วนตัวของเขาซึ่งอยู่ในเรือนไทยหลังเล็ก เขามักจะค้างที่นี่เวลาดูการตัดต่องานจนดึก

“ไหมเองเหอะ ทำอะไรพี่หรือเปล่า”

ปฏิภาณย้อนถามแม้จะพอรู้ว่าผู้หญิงอย่างเหมือนไหมคงไม่ใจกล้าทำอะไรผู้ชายก่อน แต่เมื่อกี้เธอก็ปลุกเขาด้วยการสัมผัส ‘ส่วนนั้น’ ของเขาแล้ว

นึกแล้วชายหนุ่มก็ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกยังไง เขาทั้งอายทั้งตกใจเพราะเกิดมาเพิ่งเคยถูกปลุกให้ตื่นนอนด้วยการสัมผัส ‘น้องชาย’ เป็นครั้งแรก!

“พี่พีคจะบ้าเหรอ ไหมจะทำอะไรพี่พีคได้ไงเล่า”

หญิงสาวปฏิเสธด้วยใบหน้าแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ เธอไม่กล้าคิดเลยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น และถ้ามารดารู้เข้าจะตำหนิเธอขนาดไหน

“พี่ก็แค่ถามดู! ใครจะไปรู้ว่าเราคิดอะไร จู่ๆ เราก็มาจับของพี่แบบนั้น”

“ไหมไม่ได้ตั้งใจจะจับ…ของพี่พีคสักหน่อย!”

เหมือนไหมอธิบายด้วยความอับอายและกรุ่นโกรธที่เขาเอาแต่พูดถึงเรื่องนั้นอยู่ได้ แค่เธอคว้าหมับไปเจอ ‘ของเขา’ อย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอก็เสียขวัญจะตายอยู่แล้ว

“ไหมหามือถือของไหมต่างหาก จริงสิ! ก่อนหน้านี้มือถือไหมดังไม่หยุด แม่ต้องโทรหาไหมแน่ๆ”

“แล้วไหมเอามือถือไว้ไหน”

“ไหมจำไม่ได้ค่ะ ไหมบอกแล้วไงว่าจำอะไรไม่ได้เลย”

เหมือนไหมบอกอย่างร้อนใจและหัวเสียสุดขีด ร่างบางพยายามค้นหาโทรศัพท์มือถือสุดชีวิต ปฏิภาณจึงช่วยเธอหาจนศีรษะของทั้งสองคนเกือบจะกระแทกกัน แล้วในตอนนั้นก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นอีกครั้งเมื่อจู่ๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาอย่างรุนแรงราวกับ ‘จังหวะนรก’