บทนำ
เพลิงกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรงและร้อนระอุ พาให้สะเก็ดไฟสีแดงจ้าปลิวว่อน
ท่ามกลางเปลวเพลิงร้อนแรงมีเงาสีดำกำลังดิ้นรน
ผู้หญิงสิบสามคนถูกมัดกับเสาไม้และถูกไฟแผดเผา เสียงกรีดร้องอย่างทรมานดังก้องอยู่ในอากาศ ผู้คนที่มุงดูสบถด่าด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว ดวงตาสะท้อนความตื่นเต้น สะใจ และบ้าคลั่ง
นักบวชชูไม้กางเขนพลางสาปแช่งเหล่าแม่มด สรรเสริญพระผู้เป็นเจ้า
เปลวเพลิงเผาไหม้รุนแรงขึ้นทุกที พุ่งสูงขึ้นไปบนฟ้า
เสียงร่ำไห้และกรีดร้องของหญิงสาวเหล่านั้นค่อยๆ หายไป จากนั้นกลุ่มคนก็จากไปด้วยความพึงพอใจ นักบวชที่ทำหน้าที่ขับไล่ปีศาจจากไปแล้ว
ในอากาศเหลือเพียงกลิ่นเนื้อไหม้และควันสีดำที่ม้วนตัวเป็นเกลียว
สุดท้ายไฟมอดดับไปหมด เหลือไว้เพียงศพไหม้เกรียมที่ถูกมัดติดกับเสาไม้ดำๆ
ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ตกดิน ดวงจันทร์ขาวบริสุทธิ์ไต่ขึ้นมาบนผืนฟ้าราตรี ส่องแสงไปบนผิวทะเลสาบและศพของหญิงสาวริมทะเลสาบที่ไม่ได้จมน้ำตาย แต่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดและถูกเผาทั้งเป็น
ทันใดนั้นท่ามกลางราตรีเงียบสงัดเกิดเสียงดังสวบสาบ เด็กหญิงในชุดผ้าเนื้อหยาบสีเทา ใบหน้าซีดขาวก้าวออกมาจากป่าทึบ นางแอบย่องไปข้างหน้า ดวงตาคู่โตคอยหันไปมองข้างหลังด้วยความกังวลเป็นระยะ แต่ในป่าเงียบมาก ไม่เห็นเงาคน
เด็กหญิงเดินไปตรงหน้าศพที่สามที่ดำเกรียม ใช้ทั้งมือและเท้าในการปีนขึ้นไปบนเถ้าถ่านนั้น หลายครั้งที่เถ้าถ่านใต้ฝ่าเท้าถล่มลงทำให้นางเสียการทรงตัว ถึงขั้นล้มหน้าคะมำจนใบหน้าเต็มไปด้วยขี้เถ้า แต่นางยังคงปีนต่อไปจนกระทั่งถึงเสาไม้ที่มัดศพไหม้เกรียมไว้
เสาไม้สูงใหญ่ที่ผ่านการเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงร้อนแรงเปราะบางลงก็จริง แต่ยังคงตั้งตระหง่านไม่ล้มลง ศพที่หงิกงอก็เช่นกัน นางเงยใบหน้าเล็กมองศพสีดำนั้น ยื่นมือออกไปสัมผัสสองขาที่เคยขาวสะอาดงดงาม ทว่าบัดนี้กลับถูกไฟเผาจนเปลี่ยนรูป
เถ้าถ่านชิ้นหนึ่งร่วงลงมาจากศพที่ไหม้เกรียมยามนางแตะสัมผัส
เด็กหญิงเบิกตาโต แหงนมองเถ้าถ่านที่มีรูปร่างเหมือนคนด้วยความสงสัย ไม่อาจทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้
เรื่องราวไม่ได้เป็นไปตามที่นางคาดหวัง นางไม่เข้าใจแต่กลับรู้สึกหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก เด็กน้อยยื่นมืออีกข้างออกไปและใช้สองมือกุมขาขวาของมารดาไว้
ความเจ็บปวดสุดแสนแผ่ไปทั่วร่าง แต่มารดายังคงไม่ขยับเขยื้อน
เส้นผมของนางชี้ตั้งกลางอากาศทีละเส้น ตุ่มน้ำผุดขึ้นบนร่างกายทีละตุ่ม ความร้อนระอุน่ากลัวโถมเข้าใส่ แต่นางไม่ยอมแพ้ น้ำตาไหลรินออกจากดวงตา เด็กน้อยกัดฟันแน่น ไม่ยอมหดมือกลับไป
จากนั้นความเจ็บปวดแสนสาหัสก็แผ่ไปทั่วร่างจนแทบอยากจะกรีดร้อง แต่นางยังคงไม่หดมือกลับ เวลานี้เองนางมองผ่านดวงตาที่พร่าเลือนด้วยน้ำตาและเห็นขาขวาของมารดาเริ่มเปลี่ยนจากสีดำเกรียมกลับสู่สภาพเดิมช้าๆ แต่ขาขวาของนางกลับเหมือนอยู่ในเตาไฟ เจ็บปวดจนแทบทรงตัวไว้ไม่อยู่
