ทดลองอ่าน ขอสักครั้ง… ให้คืนนี้ผมได้รักคุณ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 2

“ถ้าไม่ได้งานก็ถือว่ามาพักผ่อนไงแก แต่ถ้าแกไม่เลือกงาน ยังไงแกก็มีงานทำอยู่แล้วแหละ” วรรณสาว่า “ถ้าไม่ได้งานประชาสัมพันธ์ก็น่าจะยังมีงานตำแหน่งอื่นๆ สำหรับแกอยู่นะ โรงแรมนี้เป็นโรงแรมใหญ่และเพิ่งเปิดไม่นาน ตำแหน่งงานยังไม่นิ่งหรอก น่าจะยังพอมีตำแหน่งว่าง”

“ขอบใจแกมากนะ ถ้าไม่มีแก ฉันคงแย่”

“ไม่เป็นไรน่า แกกับฉันก็ลำบากมาด้วยกันนี่นา” เธอยิ้มบางๆ “มาไฟลต์เช้าขนาดนี้เหนื่อยป่ะ ถ้ายังไม่เหนื่อยฉันจะพาแกไปเที่ยวตามแลนด์มาร์กต่างๆ เป็นการพักผ่อนก่อนเริ่มทำงาน”

“ไฟแรงเกิ๊นนน”

“ฉันว่างพอดีไง วันนี้วันหยุดฉัน” วรรณสาตาเป็นประกายเหมือนอยากไปเที่ยวเสียเอง “แกจะได้รู้จักสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของที่นี่ด้วยไง เวลามีนักท่องเที่ยวถาม แกจะได้ตอบเขาได้”

“ก็ดีเหมือนกัน จะว่าไปฉันก็ไม่ได้เที่ยวนานแล้ว”

“ฉันรับรองเลยว่าแกจะต้องติดใจจนไม่อยากกลับกรุงเทพฯ”

“จ้าาา”

โรงแรมประภาภัสสรสวยงามและหรูหราสมกับเป็นโรงแรมห้าดาว ตัวตึกเป็นรูปตัวยูหันหน้าเข้าสู่ทะเล มีการจัดแต่งสวนหย่อมอย่างงดงาม มีบันไดท่ามกลางดอกไม้ทอดยาวลงไปสู่ชายหาดซึ่งเป็นอีกจุดหนึ่งที่นักท่องเที่ยวชอบมาถ่ายรูป ยิ่งโรงแรมแห่งนี้ตั้งอยู่บนชายหาดที่ติดกับทะเลอันเงียบสงบก็ยิ่งสามารถเห็นทิวทัศน์ได้รอบทิศทางและเป็นภาพที่สวยงามสะกดตา กีรณาเริ่มจินตนาการถึงบรรยากาศในยามพระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตกดิน…หญิงสาวคิดว่าที่นี่คงงดงามเหมือนมีมนตร์สะกดเป็นแน่

“แกรอฉันอยู่แถวนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง”

หลังจากที่พาเพื่อนสาวเดินชมรอบๆ โรงแรมแล้ววรรณสาก็พาอีกฝ่ายมานั่งพักที่ล็อบบี้ ส่วนตัวเองขอไปทำธุระส่วนตัวก่อน กีรณาจึงพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะมองหาที่ว่างแล้วเดินไปนั่งรอ เธอตั้งใจว่าจะส่งข่าวให้น้องชายรับรู้ผ่านไลน์ว่าเธอมาถึงที่หมายแล้ว และจะส่งรูปที่พักให้อีกฝ่ายดูด้วย

“ขอโทษค่ะ”

หญิงสาวกำลังจะนั่งลงบนโซฟาตัวหนึ่งแต่กลับมีผู้ชายอีกคนเดินมาจากอีกทางแล้วนั่งลงบนโซฟาตรงกันข้ามจนเธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะหมายตาที่นั่งเดียวกันทั้งๆ ที่มีโต๊ะว่างอยู่หลายโต๊ะ

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าไม่รังเกียจจะนั่งด้วยกันก็ได้นะครับ ผมมาคนเดียว”

ชายหนุ่มบอกพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรทำให้กีรณาพิจารณาใบหน้าของเขาราวกับรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก…ผู้ชายคนนี้ดูหล่อเหลา โดดเด่น รูปร่างสูงใหญ่ราวกับนายแบบสากล ใบหน้าค่อนไปทางตะวันตกแต่พูดไทยชัดเจน เธอเดาว่าเขาน่าจะเป็นลูกครึ่งไทยกับตะวันตกสักสัญชาติ

ยิ่งพินิจเครื่องหน้าของคนตัวสูงชัดๆ กีรณายิ่งรู้สึกคล้ายจะเป็นลมราวกับถูกเสน่ห์กระแทกเข้าอย่างจัง นอกจากเขาจะรูปร่างดีมากอย่างคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอแล้ว ใบหน้าเขาก็ลงตัวราวกับถูกประติมากรมือหนึ่งบรรจงปั้นมา ทั้งดวงตาสีดำสนิทที่มีแพขนตาหนาล้อมรอบ เรียวคิ้วเข้มพาดเฉียงในองศาที่เหมาะสม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึกได้รูป และใบหน้าคมคายมีแนวกรามคมเข้มแบบผู้ชายเต็มตัว

ทุกอย่างที่เป็นเขาช่างรับกันดีจนเธอไม่รู้จะบรรยายอย่างไรให้สมกับความหล่อเหลานี้…