ทดลองอ่าน ขอสักครั้ง… ให้คืนนี้ผมได้รักคุณ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 2

พอบ่ายคล้อยวรรณสาก็พากีรณาแวะพักทานข้าวที่โป๊ะกลางทะเลและเดินดูกระชังเลี้ยงปลาของชาวบ้าน จากนั้นก็พาเธอไปปิดท้ายทริปวันนี้ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งมีตำนานเล่าขานเรื่องบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ส่วนใหญ่ผู้คนในท้องถิ่นมักจะมาขอเรื่องสุขภาพ แต่ถึงจะเป็นเรื่องอื่นๆ ก็สามารถขอพรได้เช่นกัน

หากใครขอสิ่งใดแล้วสัมฤทธิผลก็ต้องแก้บนด้วยแกงแพะตามความเชื่อของคนท้องถิ่น และหากผู้ขอพรไม่สะดวกมาแก้บนเองก็สามารถว่าจ้างให้ชาวบ้านในหมู่บ้านนี้แกงแพะมาแก้บนแทนได้

“ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ นะแก!”

วรรณสายืนยันหนักแน่นขณะมองดูบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดบ่อที่อยู่ตรงหน้าแล้วเห็นว่าคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องการบนบานศาลกล่าวอย่างกีรณาเหล่มองเหมือนจะหาว่าเธอเป็นพวกงมงาย

“ปีที่แล้วน้องชายฉันป่วยหนักมาก แม่ก็มาอธิษฐานขอให้หายดี สองวันเท่านั้นแหละมันลุกจากเตียงพยาบาลลงมาวิ่งปร๋อเลย” วรรณสารีบเล่าเหตุการณ์ยืนยันความศักดิ์สิทธิ์ “อย่างฉันก็ตกงานจนหนีกลับมาพักผ่อนที่บ้าน พอมาอธิษฐานกับบ่อน้ำก็ได้งานทำที่โรงแรมแทบจะทันทีเลยนะ”

“บังเอิญหรือเปล่า”

“แกก็ลองขอดูสิ ไม่ได้ก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร ช่วงนี้ดวงแกยิ่งซวยซ้ำซวยซ้อนอย่างกับตกนรกภูมิอยู่ด้วย บางทีไปอธิษฐานขอพร สิ่งศักดิ์สิทธิ์ท่านอาจจะเห็นใจจนช่วยเหลือแกก็ได้นะ”

กีรณากลอกตามองบนใส่คนที่พยายามจะโน้มน้าวเธอสุดชีวิต

“วิธีอธิษฐานก็ง้ายง่าย แค่ตักน้ำขึ้นมาพรมหน้าพรมตาแล้วก็ตั้งจิตขอพรแค่นั้นเอง”

“ฉันว่าแกอ้างว่าอยากพาฉันมาเที่ยวเพราะแกเป็นนายหน้าหาคนมาจ้างชาวบ้านทำแกงแพะมากกว่า” กีรณาจ้องหน้าเพื่อนอย่างจับผิดเมื่ออีกฝ่ายโฆษณาเกินจริงเสียเหลือเกิน

“โอ๊ย! นังนี่! ฉันไม่ลงทุนทำขนาดนั้นหรอก ใช่ว่าค่าแกงแพะจะแพงจนฉันได้ค่านายหน้าซะเมื่อไหร่”

ถูกย้อนอย่างนั้นวรรณสาก็ทำเสียงเซ็งสุดขีด

“ฉันแนะนำด้วยความหวังดี แกไม่เชื่อก็ตามใจ”

“อ่ะๆๆ เดี๋ยวจะเสียน้ำใจ งั้นลองดูหน่อยก็ได้”

ว่าแล้วกีรณาก็เดินไปที่บ่อน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุดก่อนจะตักน้ำในบ่อขึ้นมาทำตามคำแนะนำของวรรณสาทุกขั้นตอน แต่ด้วยความที่หญิงสาวไม่เชื่อว่าบ่อน้ำธรรมดาจะทำให้คำขอสัมฤทธิผลอยู่แล้ว เธอจึงขอพรเพื่อท้าพิสูจน์ไปเลยว่าถ้าที่นี่ศักดิ์สิทธิ์จริงก็ขอให้เธอได้เชษฐ์เป็นสามี!

“เรียบร้อย แกจะพากลับได้ยัง ตะลอนมาทั้งวัน เหนียวตัวจนอยากอาบน้ำจะแย่แล้ว” ร่างบางเดินกลับมาหาเพื่อนที่ยืนรอหลังจากอธิษฐานขอพรกับบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์เรียบร้อยแล้ว

“พากลับก็ได้ แต่แกต้องบอกฉันก่อนว่าอธิษฐานอะไร”

“เรื่องอะไรจะบอก เขาว่ากันว่าถ้าขอพรแล้วบอกคนอื่นมันจะไม่ขลังนะ”

“เอ๊า! ไหนแกบอกไม่เชื่อไง”

“ก็ไม่ได้เชื่อไง ฉันเลยขอพรท้าพิสูจน์เล่นๆ”

“ว่า…?” ยิ่งกีรณาไม่ยอมบอก วรรณสาก็ยิ่งอยากรู้