ทดลองอ่าน ขอสักที… จะดีเพื่อเธอ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 4

“ไม่หรอกครับ พูดเหมือนผมเป็นเด็กไปได้” รัญชน์รวิชญ์ว่าพลางหัวเราะขำ

“งั้นพี่กลับก่อนเลยละกันนะ พอดีมีงานต่อด้วย”

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเมื่อครู่นี้ แพรภัทรวางท่าทีอย่างเป็นปกติ พูดคุยยิ้มหวานกับชัชวาลอย่างมีมารยาท แต่ว่าทันทีที่คล้อยหลังอีกฝ่ายแล้ว เธอก็หันมามองรัญชน์รวิชญ์ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรอย่างเปิดเผย

“คุณต้องการอะไร”

รัญชน์รวิชญ์สะอึกเบาๆ เพราะไม่คิดว่าเธอจะกล้าถามตรงๆ อย่างไม่รักษาน้ำใจเขาได้ขนาดนี้ ถึงจะโกรธเขาแค่ไหน แต่แพรภัทรก็ไม่ได้มีบุคลิกก้าวร้าวรุนแรง และดูไม่ใช่คนใจร้ายเลยสักนิด ที่สำคัญก่อนที่จะมีเรื่องจนเกลียดขี้หน้าเขา เธอดูยิ้มง่าย ใจดี และเป็นมิตรจนน่ารำคาญเสียด้วยซ้ำ…

“ถ้าจะมาขอโทษ ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันลืมไปหมดแล้วล่ะ”

“ผมก็ไม่ได้จะมาขอโทษซะหน่อย”

ได้ยินดังนั้นคนฟังก็ชักสีหน้าหนักขึ้นทันควัน

“รู้ไหม ตอนคุณเห็นผมมากับพี่ชัชเมื่อกี้ คุณทำหน้าแบบ…ผมนึกว่าตัวเองจะโดนเอาเกลือสาดซะแล้ว”

“ตกลงคุณมาทำไม” เธอถามอย่างไม่คิดจะเสียเวลาคุยไร้สาระกับเขา

“ก็อย่างที่พี่ชัชบอกเมื่อกี้นั่นแหละ คือผมมีงานอยากให้คุณช่วยทำให้ชิ้นหนึ่ง”

“ฉันไม่ว่างทำให้หรอกค่ะ ตอนนี้รับงานไว้จนคิวเต็มไปถึงปีหน้า”

“แค่ปีหน้าเอง…ผมรอไหว หรือถ้าคุณสามารถลัดคิวให้ก่อนได้ผมก็ยินดีจ่ายเพิ่มให้เป็นพิเศษ”

“ฉันไม่เคยมีนโยบายลัดคิวในการทำงาน ไม่ว่ากรณีใด”

คนฟังทำสีหน้ารับรู้เหมือนเข้าใจดี ทั้งที่ลึกๆ แล้วเขาไม่เชื่อเลยสักนิดว่าคนขี้งกอย่างเธอจะไม่ยอมเห็นแก่เงินไม่ว่ากรณีใด… จริงๆ แล้วเขาเองก็อยากมาขอโทษเธอนั่นแหละ แต่ในเมื่อเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายปิดโอกาสเสียสนิททุกทางขนาดนี้ เขาจึงไม่คิดจะรีบร้อนทู่ซี้พูดถึงเรื่องนั้น ไว้ค่อยบอกทีหลังตอนเธอยอมเปิดใจให้โอกาสแล้วก็ยังไม่สาย ที่แน่ๆ เขาจะไม่ยอมค้างคาใจไปตลอดชีวิตกับการที่ต้องถูกใครสักคนเกลียดจนไม่ยอมรับคำขอโทษ โดยที่ตัวเขาเองเป็นฝ่ายผิดเต็มประตูอย่างเด็ดขาด

“งั้นผมก็รอคิวได้ แต่อยากคุยแล้วทำสัญญาทิ้งไว้ก่อนได้ไหม”

แพรภัทรนิ่วหน้ามองเขาเหมือนอึดอัดใจที่จะให้คำตอบ

“ผมทำให้คุณลำบากใจรึเปล่า”

“ก็ไม่เชิงหรอก แต่ถ้าคุณพยายามทำแบบนี้เพราะรู้สึกไม่ดีที่เคยเข้าใจฉันผิด ก็เลิกคิดมากแล้วกลับไปเถอะค่ะ ไม่ต้องมาหาข้ออ้างด้วยการจ้างงานเพื่อไถ่โทษหรืออะไรแบบนั้นหรอก เอาเป็นว่าฉันอโหสิให้”

แทนที่ฟังแล้วจะสบายใจ รัญชน์รวิชญ์กลับมีอาการสะอึกซ้ำสองเพราะการพูดตรงๆ ของเธอ แต่ก็ยังกลั้นใจเก็บความรู้สึกได้เป็นอย่างดี แม้จะเริ่มคิดในใจว่า… ทำไมแพรภัทรถึงได้ใจแคบและนิสัยไม่ดีแบบนี้นะ!