ทดลองอ่าน ขอสักที… จะดีเพื่อเธอ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 4

“แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ”

สีหน้ารัญชน์รวิชญ์สลดลงทันที

“คุณไม่ต้องรีบทำหน้าเศร้า ไม่ได้กำลังเล่นละครอยู่นะคะ ฉันไม่อินหรอก”

“คุณนี่ใจร้ายชะมัดเลย” เขาว่าเธออย่างขัดเคืองที่โดนดักคออย่างแรง แต่ก็หลุดหัวเราะขำๆ ออกมาด้วย “ผมไม่ใช่คนที่ชอบง้อใคร และไม่เคยตื๊อใครเลยด้วย แต่งานนี้ผมอยากให้คุณเป็นคนทำจริงๆ ดังนั้นถึงคุณจะปฏิเสธหรือรำคาญผมแค่ไหน ผมก็จะพยายามขอร้องจนคุณตอบตกลง”

จังหวะนั้นเองโทรศัพท์มือถือของรัญชน์รวิชญ์ดังขึ้น เป็นสายจากผู้จัดการส่วนตัวของเขา อีกฝ่ายถามว่าอยู่ที่ไหน แล้วจึงบอกให้เขาส่งโลเกชั่นไปให้ เพื่อจะเดินทางมารับด้วยตัวเอง ซึ่งรัญชน์รวิชญ์ก็ปฏิบัติตามอย่างว่าง่าย

“คุณจะรอผู้จัดการมารับหรือคะ”

“อื้อ อีกไม่เกินสองชั่วโมงน่าจะมาถึง”

“ทำไมไม่กลับเอง จะมาเสียเวลารอทำไม ฉันเรียกรถให้ก็ได้”

“พี่เจนจะไม่ยอมน่ะสิ เพราะเขาบอกว่าคุณป้าไม่ยอมแน่”

“ที่เขาเป็นห่วงกันแบบนี้คงเป็นเพราะเหตุการณ์ที่สนามบินอาทิตย์ก่อนใช่ไหมคะ”

“เปล่า ปกติก็เป็นแบบนี้แหละ”

“อ้าว เหรอคะ แล้วคุณก็ยอมว่านอนสอนง่ายตลอดเลยเหรอ”

“เปล่า อยากว่าง่ายแค่วันนี้วันเดียว”

คนฟังนิ่วหน้าเล็กน้อย

“แล้วคุณจะมาถามอะไรเยอะแยะเนี่ย แค่ผมขออยู่ต่อสองชั่วโมงเอง เดี๋ยวก็กลับแล้ว ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ คุณจะทำงานหรือไปทำอะไรก็ตามสบายเลย” เขาบอกด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะผละจากเธอไปเดินชมตู้โชว์ฟิกเกอร์โมเดลตรงผนังห้องด้านหนึ่งเงียบๆ โดยไม่สนใจเธออีก

ตามความเป็นจริงแล้ว จนกระทั่งถึงตอนนี้แพรภัทรก็ยังไม่หายโมโหรัญชน์รวิชญ์เรื่องที่เขาเคยหาว่าเธอเป็นแฟนคลับโรคจิต เพราะเรื่องมันเพิ่งผ่านมาได้ไม่นาน แต่เธอก็ไม่ได้โกรธเคืองจนถึงขั้นเกลียดขี้หน้าเขาอย่างลึกซึ้ง เพียงแต่เวลาเห็นหน้าเขาแล้วก็อดหงุดหงิดไม่ได้ เนื่องจากมันทำให้นึกถึงความรู้สึกตอนที่รู้ว่าเขารังเกียจเดียดฉันท์เธอในเวลานั้นขึ้นมา เธออาจจะไม่ได้มีความคิดอยากแก้แค้นเอาคืนอะไรเขา ก็แค่ยังรู้สึกไม่ดีจนไม่อยากจะวุ่นวายด้วยเฉยๆ

รัญชน์รวิชญ์นับเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างสมบูรณ์แบบคนหนึ่ง จริงๆ แล้วแทบจะไม่มีอะไรเลยในตัวเขาที่เธอขัดใจ เธอก็ชื่นชอบเขาแบบเดียวกับผู้หญิงหลายๆ คนนั่นแหละ ยิ่งถ้าหากไม่เคยเกิดกรณีการเข้าใจผิดกันในตอนนั้นมาก่อน คงจะถือว่าเขาเป็นเจ้าชายในฝันสำหรับเธอเลยทีเดียว แต่ในเมื่อเหตุการณ์แย่ๆ ดังกล่าวมันได้ทำลายความรู้สึกดีๆ บางส่วนของเธอไปแล้ว ตอนนี้เขาจึงกลายเป็นผู้ชายลำดับท้ายๆ ในโลกที่เธอรู้สึกพิศวาสไปโดยปริยาย การสำนึกผิดและความพยายามในการไถ่โทษของเขาอาจจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาบ้างก็จริง แต่ก็คงไม่ถึงขั้นที่จะทำให้หันกลับมาหลงใหลได้ปลื้มในตัวเขาได้ง่ายๆ