ทดลองอ่าน คู่พันภพบรรจบรัก บทนำ ซูเรีย

‘นี่ คาถานี้สามารถต้านอาคมคุมขังได้ชั่วขณะ’ ซ่งอิ้งเทียนมอบกาสุราให้เขาพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ‘เจ้าดื่มหนึ่งอึกก็จะสามารถจำได้สามวัน สามวันให้หลังก็จะลืมหมดทุกสิ่ง แต่หากชั่วขณะสุดท้ายดื่มอีกหนึ่งอึกก็จะสามารถจำไปได้อีกสามวัน หนึ่งกานี้น่าจะทำให้เจ้าทนไปได้อีกสักเดือน เจ้าค่อยๆ พิจารณาเถิด’

เขาจ้องมองอีกฝ่าย

‘ข้าแซ่ซ่ง ชื่อว่าซ่งอิ้งเทียน’ ชายหนุ่มมองเขาด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวซ้ำ

เขาเคลื่อนสายตาไปยังนอกประตู สิ่งที่สัมผัสได้ด้วยตายังคงเป็นหมอกขาวสุดลูกหูลูกตาผืนหนึ่ง แต่เขารู้ว่าเมื่อทะลุผ่านหมอกขาวผืนนี้ไปก็จะสามารถมองเห็นโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลได้

นางอยู่ที่นั่น เขารู้และกระจ่างแก่ใจดี ไม่มีผู้ใดเข้าใจไปมากกว่าเขาแล้ว

เขาค่อยๆ ยื่นมือออกไปรับสุรากานั้นมา

ชายหนุ่มแย้มยิ้ม ถอยไปข้างหลังก้าวหนึ่งเพื่อหลีกทางให้เขาออกมา

เขายกเท้าก้าวข้ามธรณีประตู พละกำลังทั้งหมดหายไปกับเท้าทั้งสองข้างในพริบตาคล้ายถูกผืนดินดูดกลืนทำให้ร่างกายโยกไหว คุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดแรง แทบจะในเวลาเดียวกันม่านดำมืดพลันจู่โจมเข้ามาทีละชั้นๆ เขาดื่มสุราอึกหนึ่งได้ทันกาลก่อนที่ความทรงจำทั้งหมดจะถูกลบเลือน

ของเหลวเย็นๆ ไหลลงคอ สกัดกั้นอาคมคุมขังนั้นเอาไว้

กำลังความสามารถที่เคยมีไม่มีอีกต่อไปแล้ว แต่เขายังคงจำได้ ยังจดจำดวงหน้าของนางไว้ในหัวสมองได้อย่างแม่นมั่น

หนึ่งอึกจำได้เพียงสามวัน

เขาไม่แน่ใจว่าตนเองจะสามารถหานางบนโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้พบก่อนที่จะดื่มสุราจนหมด

ทว่าไม่มีการเริ่มต้นก็ไม่มีการสิ้นสุด

เขายักไหล่แล้วสยายปีก

บุรุษแซ่ซ่งถอยหลังไปอีกก้าว มองปีกอีกาสีดำของเขาที่เปล่งแสงด้วยสีหน้าทอดถอนใจ

เขาไม่สนใจอีกฝ่าย เพียงกระพือปีกทะลุผ่านหมอกขาวแล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้า