เขาพลันได้สติกลับคืนมา รีบเก็บเงินเหรียญอย่างรวดเร็วแล้วเดินออกไปด้วยฝีเท้าเร่งรีบ ทว่าคราวนี้กลับไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าตามมา เขาเดินไปอีกไม่กี่ก้าว ในที่สุดก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองแวบหนึ่ง เด็กชายหน้าตาดีคนนั้นยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าท่าทางดูเศร้าซึมอยู่บ้าง
บ้าชะมัด
เขาควรเดินต่อไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับไปสิถึงจะถูก แต่บอกตามตรง อันที่จริงแล้วเขาก็ไม่มีเพื่อนเหมือนกัน ดังนั้นจึงลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายยังคงหยุดฝีเท้าโดยไม่รู้ตัวแล้วอ้าปากเอ่ยขึ้น
“นี่ นายบอกว่าบ้านนายมีเกมรุ่นใหม่ล่าสุด งั้นบ้านนายมีคอมฯ ไหม”
คุณชายน้อยได้ยินดังนั้นดวงตาก็เป็นประกายแล้วก้าวเท้ารีบตามมา
“มีสิ” กุมารเทพจินถงนัยน์ตาดำสุกใสขณะเอ่ยว่า “ซีรี่ส์ IBM กับ APPLE บ้านฉันมีหมดเลย”
เจ้าอ้วนน้อยฟังแล้วก็ถามอย่างแปลกใจ “อะไรคือ IBM กับ APPLE”
เด็กชายทั้งสองคนเดินออกจากประตูใหญ่ด้วยกัน คุณชายน้อยเอ่ยอธิบายไปด้วย “IBM กับ APPLE เป็นยี่ห้อฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ ตอนนี้คอมฯ พีซีที่ใช้กันทั่วไปล้วนเป็นมาตรฐาน PC/AT* ที่ประกอบโดย IBM ที่ใช้คือสถาปัตยกรรมแบบเปิด x86 ซอฟต์แวร์ที่ใช้ข้างในคือระบบของไมโครซอฟท์ APPLE ก็คือผิงกั่ว** ฮาร์ดแวร์ที่ใช้ก็ต่างกับซีรี่ส์ IBM ดังนั้นซอฟต์แวร์ก็คือระบบแม็กอินทอชที่เป็นเอกเทศของตัวเอง”
คำอธิบายยาวเป็นพืดนี้ทำให้เจ้าอ้วนน้อยที่ฟังไม่เข้าใจเบิกตากว้าง หลุดปากพูดออกไป
“นายสอนฉันใช้คอมฯ ได้ไหม”
“ได้สิ”
“พังขึ้นมาฉันก็ไม่มีเงินชดใช้หรอกนะ”
“ไม่เป็นไร”
“ฉันเป็นเพื่อนกับนายเพราะอยากเรียนคอมฯ ก็ไม่เป็นไรใช่ไหม”
“อื้ม อย่างน้อยนายก็ไม่ได้หนีฉันเพราะเจอปีศาจ”
“บ้าชะมัด ฉันลืมเรื่องนี้ไปแล้วนะเนี่ย” เขาจิ๊ปากทีหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น “ตกลงกันก่อน ถ้าเจอปีศาจอีกครั้งฉันจะเผ่นหนีก่อนนะ”
“แน่นอน ถึงนายอยู่ต่อฉันก็จะคิดหาวิธีปกป้องนายอยู่ดี”
“ที่พูดก็ใช่ แต่ฉันวิ่งไม่เร็ว ตอนหนีไม่ทันนายอย่าลืมช่วยขวางให้ฉันหน่อยแล้วกัน”
“ได้” คุณชายน้อยยิ้มพลางพยักหน้า
เฮ้อ รู้สึกว่าหมอนี่ก็ไม่เลวทีเดียวนะเนี่ย
เขายิ้มตาม จากนั้นก็เอ่ยถาม “แล้วนายเจอปีศาจบ่อยเหรอ”
“ก็ไม่ได้บ่อยหรอก หลังจากฉันเก็บซูเรียได้ถึงเริ่มเจอ ตอนรู้ว่ามันพูดได้ก็ทำเอาฉันตกใจจนอ้าปากคางแทบหลุดเลยจริงๆ”
“ซูเรีย?”
“ก็นกตัวเมื่อวานไง…ตอนฉันเก็บมันได้ ทีแรกจะช่วยตั้งชื่อให้มัน ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งกลับพบว่า…”
ลมฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นพัดผ่านมุมหนึ่งของเมืองทำให้หญ้าเขียวขจีโยกไหวไปตามลม ดอกแดนดิไลออนสีขาวถูกลมพัดปลิวขึ้นฟ้า แสงอาทิตย์ส่องสะท้อนหมู่แมกไม้
เด็กสองคน คนหนึ่งอ้วนคนหนึ่งผอมเดินพูดคุยกันไปบนทางเดิน กลายเป็นเพื่อนกันในฤดูใบไม้ผลิอันแสนสดใสนี้
ติดตามตอนต่อไปวันที่ 29 ม.ค. 69
