ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 4

บทที่ 4

“ถวายพระพรฮองเฮา ถวายพระพรสนมชายาทุกพระองค์พ่ะย่ะค่ะ” เผยไหวกวงเดินเข้ามา พูดทักทาย ทว่าแผ่นหลังนั้นไม่ได้ค้อมลงแม้แต่น้อย

แต่ใครจะว่าเขาไม่มีมารยาทได้เล่า

เขาอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้กับไทเฮายังไม่ต้องทำความเคารพ ต่อให้เขายังไม่ได้เป็นจั่งอิ้น ยามอยู่ต่อหน้าอดีตฮ่องเต้ก็ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

“ฝ่าบาทเห็นพระทัยฮองเฮาที่วันนี้เซ่นไหว้บรรพชนลำบากเหน็ดเหนื่อย สนมชายาทุกพระองค์รีบเสด็จกลับเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

เสียนกุ้ยเฟยยืนขึ้นเป็นคนแรกแล้วพูดว่า “นี่เป็นความผิดของพวกเรา ลืมไปว่าวันนี้เหนียงเหนียงเดินทางเหน็ดเหนื่อย ยังจะมาพูดมากที่นี่อีก”

“ไม่ควรรบกวนเหนียงเหนียงพักผ่อนจริงๆ” ตวนกุ้ยเฟยก็พูดเช่นกัน

สนมชายาคนอื่นๆ ต่างลุกขึ้นแล้วทยอยกล่าวลา

เผยไหวกวงมองลี่เฟยคราหนึ่ง

ลี่เฟยตกใจ ชะงักฝีเท้าไม่ได้จากไป นางไม่เข้าใจเหตุผล แต่ก็ไม่ได้ถามเช่นกัน เพียงยืนรออยู่ด้านข้างเงียบๆ

เสิ่นหุยอยากหลบสายตาที่เผยไหวกวงมองมาอย่างยิ่ง

นางรู้ดีว่าเผยไหวกวงมาด้วยเหตุใด และเข้าใจได้รางๆ ว่าที่นอกวังยามกลางวันนั้นเขารู้ว่านางได้ยิน

…นางสามารถฝืนแสร้งทำเป็นเมื่อยามกลางวันไม่ได้ยินอะไรได้หรือไม่

“แม้นางกำนัลที่คอยปรนนิบัติเหนียงเหนียงในวังจะมีมาก แต่ไม่มีคนที่อายุมากสักคน หลิวหมัวมัวเคยอบรมชี้แนะสนมชายาหลายพระองค์ กระหม่อมเห็นว่าให้อยู่ปรนนิบัติเหนียงเหนียงที่ตำหนักหย่งเฟิ่งเหมาะสมที่สุดแล้ว” เผยไหวกวงชะงักเล็กน้อย “และสอนวิชาให้เหนียงเหนียงได้เช่นกัน”

นี่เขาจะแทรกคนไว้ข้างกายนางหรือ

หลิวหมัวมัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว นางสวมเสื้อตัวยาวหนาหนักบนร่าง ใบหน้ารูปสี่เหลี่ยม เหล่าหมัวมัวในวังดูเหมือนจะมีรูปลักษณ์เช่นนี้อยู่มาก ลองไปคว้าตัวมาอย่างส่งเดชสักคนก็มองไม่ออกว่ามีความพิเศษอะไร

“บ่าวถวายพระพรฮองเฮา ขอฮองเฮาทรงมีพระชนมายุยืนพันปีเพคะ”

เสียงก็ธรรมดาทั่วไปเช่นกัน

“รบกวนจั่งอิ้นแล้ว” เสิ่นหุยพูดประโยคที่ขัดกับใจคิด

“ฝ่าบาททรงโปรดปรานดนตรีร่ายรำ คิดว่าเหนียงเหนียงคงอยากให้พระองค์เบิกบานพระทัยเช่นกัน ลี่เฟยเชี่ยวชาญการร่ายรำ ฝ่าบาทตรัสชมหลายครั้ง กระหม่อมจึงตัดสินใจด้วยตนเอง เชิญลี่เฟยมาสอนการร่ายรำเพลง ‘บัวหล่นลอยน้ำ’ ที่นางสร้างสรรค์ขึ้นเอง”

เผยไหวกวงเอ่ยเสียงเรียบ ตอนที่เขาพูดมักจะเป็นเช่นนี้ น้อยครั้งนักจะยอมให้คนฟังออกถึงอารมณ์ความรู้สึก อีกทั้งเสียงของเขาไม่แหลมเล็กเหมือนขันทีในวังเช่นกัน แต่กลับทุ้มต่ำแฝงความเยือกเย็นไปอีกแบบ

ลี่เฟยรู้สึกตกใจ เพลง ‘บัวหล่นลอยน้ำ’ นางเป็นคนสร้างสรรค์ขึ้นเองจริง