ทดลองอ่าน คู่พันภพบรรจบรัก บทที่ 1

สถานการณ์นี้ไม่ปกติ ถูกรังแกมาตั้งนานหลายปีขนาดนี้ เขารู้ว่าปกติคนพวกนี้มาเอะอะก็จบแล้ว แต่วันนี้เจ้าหัวโจกนั่นจู่ๆ ก็ลงไม้ลงมืออย่างบ้าคลั่ง เขากุมท้อง ทั้งตกใจทั้งกลัว เมื่อเงยหน้ามองเจ้าหมอนั่นก็เห็นเพียงความโหดเหี้ยมและดุร้ายในดวงตาคู่นั้นทำให้เขาใจกระตุกทีหนึ่ง

เมื่ออีกเท้าหนึ่งเตะเข้ามาอย่างแรงอีกครั้ง เขาก็รีบพลิกตัวกุมศีรษะปิดหน้าเอาไว้ ขดตัวเองเป็นก้อน ใช้กระเป๋าหนังสือต่างกระดองเพื่อปกป้องตัวเองคล้ายกับเต่า

ฝีเท้านั้นหนักมาก เจ้าหมอนั่นไม่ได้หยุด ด่าไปพลางเตะไปพลาง คนอื่นๆ เองก็เอะอะขึ้นมาแล้วเตะเขาตามไปด้วย

หลังจากกระเป๋าหนังสือถูกเตะติดต่อกันหลายที ไม่นานนักศีรษะของเด็กชายก็ถูกเตะทีหนึ่ง

ในขณะที่เขานึกว่าชีวิตน้อยๆ น่าจะจบลงตรงนี้นั้น จู่ๆ ลมระลอกหนึ่งก็พัดมา พัดจนพวกเด็กๆ ล้มระเนระนาด พากันหวีดร้องด้วยความตกใจ

ชั่วขณะต่อมาแป้นบาสที่อยู่ในสนามบาสเกตบอลด้านหนึ่งพลันล้มลงมา เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนทำให้ทุกคนตกใจ และสิ่งที่ทำให้ตกตะลึงยิ่งกว่าคือด้านข้างแป้นบาสที่ล้มลงถึงกับมีพายุหมุนน่ากลัวถล่มไปทั่ว บางทีก็มีแสงสายฟ้าน่าตกใจฟาดออกมาจากตรงกลาง โจมตีลงบนพื้นโคลนทำให้โคลนและก้อนหินกระจัดกระจาย หลายก้อนในนั้นยังกระเด็นมาทางนี้ด้วย พื้นใต้ฝ่าเท้ายิ่งสั่นสะเทือนด้วยเหตุนี้

ทรายและหินปลิวไปทั่วคล้ายฟ้าถล่มพื้นทลาย ทำให้ทุกคนต่างมองเห็นรอบด้านไม่ชัด

ท่ามกลางความโกลาหลพวกเขาควานหาเพื่อนที่อยู่ข้างกายอย่างลนลาน ทว่าเมื่อเงยหน้ากลับเห็นปีศาจที่บนศีรษะมีเขางอกออกมาน่ากลัวสุดๆ ตนหนึ่ง แยกเขี้ยวยิงฟันโผล่ออกมาจากพายุหมุนนั้นแล้วพุ่งมาหาพวกเขา พวกเด็กๆ ตกใจจนปัสสาวะราด ในที่สุดก็ตั้งสติได้ แต่ละคนแย่งกันพุ่งออกไปทางประตูหลังโรงเรียนอย่างล้มลุกคลุกคลาน

เจ้าอ้วนน้อยที่ยังคงขดตัวอยู่บนพื้นเห็นสถานการณ์ก็จะลุกขึ้นมาหมุนตัวเผ่นหนี แต่เพราะรองเท้ากันฝนไม่พอดีเท้า วิ่งไปไม่กี่ก้าวก็ล้มลงพื้นไปอีกครั้ง วินาทีต่อมาเขาก็ถูกปีศาจตนนั้นคว้าข้อเท้าไว้แล้วลากไปข้างหลังในพริบตา

เขาร้องด้วยความตื่นตกใจ คว้าหญ้าบนพื้นสุดชีวิต แน่นอนว่าไม่มีประโยชน์ หญ้าขาดคามือเขา เด็กชายหันกลับไปถีบปีศาจตนนั้นอย่างแรง ทว่าเพียงเห็นปีศาจอ้าปากใหญ่ยักษ์น่าสยดสยอง ปากนั้นพออ้าออกในชั่วขณะก็ใหญ่กว่าทั้งตัวเขาเสียอีก เขาสามารถมองเห็นเขี้ยวแหลมในปากใหญ่และส่วนลึกของลำคอที่ชื้นแฉะดำสนิท ได้กลิ่นเหม็นโฉ่ที่ทั้งน่ากลัวและน่าสะอิดสะเอียนอย่างชัดเจน

ขณะที่เด็กชายตกใจจนสามวิญญาณเจ็ดจิต^* แทบจะหลุดออกจากทวารทั้งเจ็ด นั้นเอง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ปีศาจตรงหน้าก็บิดเบี้ยวขึ้นมา จากนั้นเขาก็พบว่าตนเองราวกับถูกโยนเข้าไปในเครื่องซักผ้าขนาดยักษ์ โลกเบื้องหน้าเขาหมุนด้วยความเร็วสูง เขาหวีดร้องแทบตาย ในขณะเดียวกันก็ถูกลมพายุและฝนกระทบจนเปียกโชกไปทั้งตัว

เด็กชายไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แค่ว่าเท้าของตนยังคงถูกปีศาจตนนั้นคว้าเอาไว้อย่างแน่นหนา ทว่าทั้งตัวกลับถูกเหวี่ยงออกไปไม่หยุด ห้องเรียน สนามกีฬา สแตนด์เชียร์ สนามฟุตบอล ประตูโรงเรียน สวนดอกไม้ แป้นบาสที่ถล่มลงมา ภาพปรากฏตรงหน้าเขาครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ขาดสาย เขาราวกับเป็นลูกหมูที่กำลังจะถูกเชือด หวีดร้องแล้วหวีดร้องอีก แต่เสียงหวีดร้องของเขาถูกเสียงคำรามของปีศาจตนนั้นกลบไปจนหมด และตอนที่นึกว่าเท้าของตนใกล้ถูกดึงจนขาดนี้เอง จู่ๆ เขาก็ล้มไปทั้งตัว กลิ้งอยู่บนพื้นหลายตลบกว่าจะหยุด

เขาหันกลับไปอย่างเวียนศีรษะตาลายก็เห็นมือสีดำที่คล้ายกับกรงเล็บของปีศาจยังอยู่บนเท้าจับเขาไว้แน่น แต่มือข้างนั้นถูกฟันข้อมือขาดแล้ว ทำเอาเขาตกใจจนร้องตะโกนเสียงดัง แต่เสียงหวีดร้องอันน่ากลัวกลับดังขึ้นมาราวสายฟ้าสะเทือนฟ้า