เด็กชายรีบเงยหน้าก็เห็นผู้หญิงชุดดำคนหนึ่งมือถือกระบี่ยาวบั่นหัวปีศาจ หัวอันน่ากลัวกระอักเลือดออกมาแล้วลอยออกไปไกล ร่างใหญ่ยักษ์ที่หัวขาดยังคงดิ้นรน พยายามโจมตีผู้หญิงชุดดำ แต่ลมคลั่งพัดมาอีกระลอกหนึ่ง ร่างไร้หัวที่วิ่งสะเปะสะปะก็พลันล้มลงบนพื้น
ผู้หญิงชุดดำหันหน้าไปมองที่มาของลม
เจ้าอ้วนน้อยมองตามไป แวบเดียวก็เห็นคุณชายกุมารเทพจินถง ประจำโรงเรียนที่ทั้งเรียนเก่งและหน้าตาดีคนนั้น
คุณชายน้อยมองดูหัวปีศาจที่กลิ้งมาถึงข้างเท้า ใบหน้ายังคงไม่เปลี่ยนสี เพียงโบกมือทีหนึ่งเรียกพายุพัดมาระลอกหนึ่งในขณะที่ปีศาจพยายามอ้าปากจะกัดเขา ส่งหัวปีศาจนั่นขึ้นไปกลางอากาศ
นกยักษ์สีดำตัวหนึ่งบินโฉบออกมาจากด้านข้าง ยื่นกรงเล็บออกมาคว้าหัวปีศาจไว้ ปีกสีดำยกขึ้นก็พาหัวปีศาจลอยขึ้นไปสูงยิ่งกว่าเดิม พริบตาก็ลอยเข้าไปในป่า หายไปโดยไร้ร่องรอย
เจ้าอ้วนน้อยมองจนเหม่อลอย นั่งอยู่ที่เดิมอย่างงุนงง ไม่อาจเรียกสติกลับมาได้อยู่นานมาก
กุมารเทพจินถงประจำโรงเรียนอายุเท่ากับเขา เป็นหัวหน้าห้องของห้องหนึ่ง อีกฝ่ายเข้ามาพูดกับผู้หญิงชุดดำไม่กี่ประโยค ผู้หญิงชุดดำตอบกลับไปประโยคเดียวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ตามด้วยเท้าแตะพื้นนิดหนึ่งก็กระโดดขึ้นไปกลางอากาศทั้งอย่างนี้ จากนั้นก็เหมือนกับนกยักษ์ตัวนั้นเมื่อครู่…เหาะ-จาก-ไป!
เธอเหาะไปแล้ว
เหาะไปแล้วจริงๆ!
เด็กชายมองจุดดำๆ ที่จากไปไกลจุดนั้น เขาอ้าปาก คางแทบจะหลุดลงพื้นแล้ว
กุมารเทพจินถงที่ถูกคุณครูทั้งโรงเรียนประคองไว้กลางฝ่ามือตั้งแต่เด็กเดินมาทางเขา ก้มลงมาช่วยเก็บรองเท้าผ้าใบใส่กลับลงไปในถุงพลาสติกให้
คุณชายน้อยตัวไม่สูง แต่เนื้อตัวสะอาดสะอ้าน สวมรองเท้าผ้าใบแบรนด์ดัง มือสวมนาฬิกาดิจิตอลไฮเทครุ่นใหม่ล่าสุด เส้นผมดำขลับถูกช่างตัดผมตัดอย่างเข้าทรง อีกฝ่ายสวมชุดเครื่องแบบเหมือนกันกับเขา ทว่าดูท่าทางเหมือนสวมชุดที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
เมื่อกุมารเทพจินถงเดินมาถึงตรงหน้า แสงแดดสาดลงมาจากเมฆส่องสะท้อนบนใบหน้าอันงดงามเหนือผู้ใดเทียบของอีกฝ่าย จากนั้นกุมารเทพจินถงก็ยกมุมปาก ส่งยิ้มบางๆ ให้เขา ชั่วพริบตานี้ทั้งโลกกลายเป็นสว่างสดใสยิ่งกว่าเดิม
เจ้าอ้วนน้อยเกือบจะยื่นมือไปปิดตาบังแสงนั้นแล้วจริงๆ จากนั้นเขาถึงเพิ่งพบว่าฝนหยุดตกไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร
กุมารเทพจินถงหยุดอยู่ข้างเท้าเขา ตอนนี้เองเขาถึงได้พบว่ากรงเล็บปีศาจข้างนั้นที่อยู่บนเท้าไม่รู้ว่ากลายเป็นน้ำสีดำแอ่งหนึ่งตั้งแต่เมื่อไร ทำให้เขาตกใจจนหวีดร้องออกมาอีกครั้ง
“เพื่อน นายโอเคนะ?” คุณชายน้อยถาม
เจ้าอ้วนน้อยเหม่อมองเด็กชายที่เปล่งประกายตรงหน้า คางอวบๆ สั่นสะท้านขณะเอ่ยปากว่า “ไม่โอเค ไม่โอเคเลยสักนิด! เมื่อกี้ไอ้นั่นๆ…แถมยังไอ้นี่ๆ…แล้วก็อันนั้นๆ ทางนั้นอีก…” เขาชี้ท้องฟ้า ชี้น้ำสีดำและรอยกรงเล็บบนเท้าตน ก่อนจะชี้น้ำสีดำแอ่งใหญ่ไม่ไกลซึ่งละลายมาจากร่างปีศาจพลางพูดตะกุกตะกัก “แล้วก็นาย…นะ…นะ…นาย…”
และในตอนนี้เองลุงยามที่อยู่ตรงประตูใหญ่ของโรงเรียนกว่าจะเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทางนี้ก็ช้าไปแปดร้อยก้าวแล้ว เขาวิ่งมาแต่ไกล
“นี่! พวกเธอเลิกเรียนแล้วยังมัวทำอะไรกันอยู่ตรงนี้”
เจ้าอ้วนน้อยตกใจ จู่ๆ ก็พบว่าสถานการณ์นี้ไม่เป็นประโยชน์ต่อตนเองอย่างยิ่ง ในสนามหญ้าตรงหน้าพังเสียหาย ถ้าเขาบอกว่ามีปีศาจจริงๆ ล่ะ? สมัยนี้แล้วใครยังจะเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ากุมารเทพจินถงมีพลังวิเศษติดตัว สามารถเรียกลมเรียกฝนได้ ฆ่าปีศาจตนหนึ่งได้ ทั้งยังสั่งให้ปีศาจนกคาบหัวไปอีก…
ขืนเขาพูดอย่างนี้จริงๆ คงถูกจับส่งโรงพยาบาลจิตเวชแน่
