เขานั่งลงบนม้านั่งแล้วกัดหนึ่งคำโต ซาบซึ้งจนแทบจะร้องไห้ เป็นเนื้อ เป็นเนื้อนี่นา แถมยังเป็นเนื้อวัวด้วย จะว่าไปเนื้อวัวก็แพงสุดๆ ปกติฉันกินไม่ไหวหรอก แล้วยังมีชีสที่ละลาย แตงกวาเปรี้ยวหวาน มะเขือเทศ หัวหอมใหญ่ และผักสด ทุกอย่างเข้ากันมากจริงๆ
ดวงตะวันคล้อยลงทางทิศตะวันตก เจ้าอ้วนน้อยเคี้ยวแฮมเบอร์เกอร์ที่อยู่ในปาก ทำใจกลืนลงไปไม่ได้จริงๆ
ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าต่างจากเขาซึ่งกินอย่างตระหนี่ถี่เหนียว แฮมเบอร์เกอร์หนึ่งชิ้นเธอกินแค่ไม่กี่คำก็กินหมดแล้ว กินหมดก็หยิบไก่ทอดมากินอีก กัดคำแล้วคำเล่า พอเห็นว่าไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะกินหมด เธอก็พลันยัดน่องไก่ทอดให้เขาชิ้นหนึ่ง
สำหรับเขาแล้ว เวลานี้ผู้หญิงคนนี้ดูสวยจนเปล่งประกายและก็เป็นยอดคนดีอย่างหาที่สุดไม่ได้เลยล่ะ
เจ้าอ้วนน้อยกินไก่ทอดสีเหลืองทองเนื้อฉ่ำด้วยความซาบซึ้งสุดแสน กัดลงไปคำหนึ่ง หนังไก่กรอบๆ น้ำจากไก่ที่หอมหวนร้อนกรุ่นกระจายอยู่ในปาก รสชาติของพริกไทย เกลือ และน้ำจากไก่คละเคล้าเข้าด้วยกันทำให้เขาน้ำลายไหล ได้แต่น้ำตาซึม โอบกอดความซาบซึ้งใจกินน่องไก่ในมืออย่างหวงแหนอยู่ท่ามกลางแสงสายัณห์
พอเขากินเสร็จเธอยังแบ่งชูครีมที่โรยน้ำตาลไอซิ่งให้อีกชิ้น จากนั้นก็เป็นทาร์ตไข่หนึ่งชิ้นแล้วก็ไก่ทอดอีกชิ้นหนึ่ง ให้เขากินจนอิ่มหนำสำราญ เมื่อได้สติกลับมาฟ้าก็มืดหมดแล้ว ไฟถนนสว่างขึ้นมาทีละดวงๆ
เธอยัดขนมปังคำสุดท้ายเข้าปากแล้วแยกขยะแต่ละประเภท พลาสติกถุงหนึ่ง กระดาษถุงหนึ่ง กระดูกที่กินเสร็จถุงหนึ่ง ก่อนจะส่งให้เขาแล้วเอ่ยขึ้น
“เอากลับไปทิ้งที่ร้าน”
“ได้” เจ้าอ้วนน้อยกินจนอิ่มแปล้ หิ้วขยะไปทิ้งอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง
เมื่อเขาทิ้งขยะเสร็จแล้วกลับมา อยากจะเอ่ยขอบคุณเธอ แต่กลับเห็นเพียงม้านั่งที่ว่างเปล่า ผู้หญิงลึกลับคนนั้นไม่รู้ว่าไปไหนตั้งนานแล้ว
เขามองซ้ายมองขวาอยู่ข้างๆ ม้านั่งอย่างมึนงง แต่ไม่เห็นผู้หญิงที่ขายาวและสวยกว่าดาราในโทรทัศน์คนนั้นอีกเลย
รู้งี้น่าจะขอบคุณก่อน เขาเลียน้ำตาลที่อยู่บนมืออย่างติดใจพลางคิด
ก่อนหน้านี้เขายังนึกว่าผู้หญิงคนนั้นน่ากลัวมาก คิดไม่ถึงว่าจะไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้เลยสักนิดเดียว
คราวหน้าถ้าเจอกันอีกเขาจะต้องพูดขอบคุณเธออย่างดีแน่นอน
เจ้าอ้วนน้อยสะพายกระเป๋าหนังสืออย่างพึงพอใจ เดินไปยังทิศทางของบ้านและก็อดคิดไม่ได้
จะว่าไปเธอกินจุเกินไปหรือเปล่านะ เมื่อกี้เธอกินเยอะกว่าฉันตั้งหลายเท่าแน่ะ ฉันไม่ได้กินน้อยเลยนะ คิดไม่ถึงว่าจะมีคนเก่งกว่าฉันเสียอีก
อ๊ะ ไม่ได้ ในหนังสือเรียนบอกว่าเป็นคนอย่ามองคนที่ภายนอก ต่อให้เธอเป็นราชากระเพาะโตก็จะลดทอนการเป็นคนดีโดยเนื้อแท้ของเธอไม่ได้
ไม่สิ ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ตรรกะนี้แฮะ แต่วันนี้เหนื่อยมากละ ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว วันนี้ไม่ต้องทำอาหารเองก็ดีมากแล้วล่ะ
เจ้าอ้วนน้อยเดินเข้าไปในตรอกพลางหาวหวอด
เดี๋ยวถึงบ้านแค่อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันทำการบ้านเสร็จก็นอนได้แล้ว
เขาบอกตัวเอง พอกลับถึงอพาร์ตเมนต์แล้วก็เดินขึ้นไปชั้นบนด้วยสภาพง่วงงุน หลังจากถอดเสื้อผ้าก็โยนใส่เครื่องซักผ้า หาวไปพลางอาบน้ำถูขี้ไคลบนตัวไปพลาง เมื่อเขากลับเข้ามาในห้องถึงได้เปิดการบ้าน ทว่าหนังตากลับยากจะลืมขึ้น
อา…ช่างเถอะ คนเรากินอิ่มก็นอน นอนอิ่มก็กินสิ
ไปหลับก่อนดีกว่า ตื่นมาค่อยทำการบ้านแล้วกัน
พอคิดแบบนี้เจ้าอ้วนน้อยก็ไม่สามารถต้านทานความง่วงได้อีกต่อไป ลุกจากโต๊ะหนังสือแล้วเดินไปข้างเตียง ชั่วขณะที่ล้มตัวลงบนเตียงนั้นก็หลับไปในเสี้ยววินาที จิตใต้สำนึกที่หายไปในวินาทีสุดท้ายก็คือใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นที่กินแฮมเบอร์เกอร์กับไก่ทอดคำใหญ่ ทันใดนั้นเองดูเหมือนเขาจะได้กลิ่นหอมของไก่ทอดอีกแล้ว
เฮ้อ วันนี้ช่างเป็นวันที่งดงามจริงๆ…
