เจ้าอ้วนน้อยงุนงงทันที
จะว่าเขาไม่อยากกิน นั่นเป็นเรื่องโกหกแน่นอน ต่อให้แสร้งทำแค่ไหนก็ปลอมมาก ดังนั้นเขาจึงรับไก่ทอดครึ่งถังนั้นมาแล้วนั่งลงบนแท็งก์น้ำ อ้าปากกินไก่ทอดชิ้นนั้นทีละคำๆ พลางมองดูดวงอาทิตย์ยามเย็นคล้อยลงไปช้าๆ
ไก่ทอดร้านนี้ไม่เหมือนกับร้านนั้นเมื่อครั้งก่อน ค่อนข้างเผ็ด หนังกรอบ แถมเนื้อยังชุ่มฉ่ำมากด้วย
เขากินจนพอใจ ผู้หญิงคนนั้นก็แกะแฮมเบอร์เกอร์มากัดคำหนึ่งก่อนจะมุ่นหัวคิ้ว ท่าทางเหมือนกัดโดนก้อนหิน แต่เธอก็ยังคงกินมันจนหมด ทว่าหลังจากกินของที่อยู่ในมือหมดแล้วเธอก็ไม่ได้แกะแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นต่อไป กลับส่งแฮมเบอร์เกอร์ทั้งถุงให้เขา
เจ้าอ้วนน้อยนิ่งงันไปครู่หนึ่ง “เธอกินอิ่มแล้วเหรอ”
เธอชำเลืองมองเขา เอ่ยอย่างเย็นชา “แห้งเกินไป”
ตอนแรกเขายังไม่เข้าใจ แต่เธออยากให้ แน่นอนว่าเขาก็ต้องรับไว้และไม่ถามอะไรมากอีก เมื่อกินแฮมเบอร์เกอร์เข้าไปถึงได้รู้ว่าเธอหมายความว่าอะไร ขนมปังที่ใช้ทำแฮมเบอร์เกอร์ของร้านนี้แห้งเกินไป แถมยังโดนทับและก็เย็นหมดแล้ว
แต่ว่ามีให้กินเขาก็ไม่ถือสาหรอก
ผู้หญิงคนนั้นค่อยๆ กินไก่ทอดถังนั้นของตัวเองจนหมดแล้วทิ้งขยะไว้ให้เขา ลุกขึ้นปัดก้นเสร็จก็กระโดดลงไปโดยไม่ทักทายเขาเลยสักคำ
เขาถูกเธอทำให้ตกใจจนอุทานขึ้นมาทีหนึ่ง เนื้อแฮมเบอร์เกอร์ในปากเกือบร่วงลงมาแล้ว เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแม่สาวแฮมเบอร์เกอร์เหาะได้ก็ตอนที่เห็นเธอร่อนลงบนดาดฟ้าอย่างมั่นคง
เขายังนึกว่าเธอจะเหาะไปอีกครั้ง ใครจะรู้ว่าหลังจากเธอแตะพื้นดาดฟ้าก็ไม่ได้เหาะขึ้นมาอีก แค่ใช้ขาเรียวสวยเดินไปทางประตูที่เปิดกว้างบานนั้น ลงไปข้างล่างจากโถงบันได
เจ้าอ้วนน้อยเหม่อมองผู้หญิงคนนั้นหายไปตรงโถงบันไดพลางกินแฮมเบอร์เกอร์คำสุดท้ายในมือจนหมด ทางหนึ่งก็เก็บขยะ ก่อนจะเอาแฮมเบอร์เกอร์สามชิ้นและไก่ทอดห้าชิ้นที่เหลือใส่ลงไปในกระเป๋าหนังสือ ถ้าเอากลับบ้านไปแช่แข็ง เขาจะมีกินไปได้อีกหลายวันเลยล่ะ จะสิ้นเปลืองไม่ได้เด็ดขาด
ก่อนจากไปเขาไม่ลืมที่จะเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดต่างๆ เช่น ไม้กวาด ถังน้ำ น้ำยาทำความสะอาดไว้ในห้องเก็บอุปกรณ์ของห้องน้ำที่อยู่ชั้นล่าง เขาไม่รู้ว่าเธอหยิบมาจากห้องอุปกรณ์ของห้องน้ำชั้นไหน แต่เพื่อความปลอดภัย แน่นอนว่าจะวางไว้ที่จุดเกิดเหตุไม่ได้หรอก
แม้เขาจะไม่มีเงินซื้อการ์ตูน แต่เคยอ่านโคนันและคินดะอิจิที่บ้านของเสี่ยวเยี่ยมาหลายเล่ม
เวลาที่โรงเรียนไม่มีคนให้ความรู้สึกว่าน่ากลัวมากจริงๆ เหมือนกับจะมีปีศาจโผล่ออกมาอีกได้ทุกเมื่อ เขาไม่กล้ารั้งอยู่นาน รีบกลับบ้านทันที
ขณะออกจากประตูโรงเรียนไฟบนถนนสว่างนานแล้ว โชคดีที่ระหว่างทางไม่ได้เจอปีศาจตนอื่นๆ อีก
เจ้าอ้วนน้อยเดินขึ้นอพาร์ตเมนต์ไปอย่างมีความสุข หลังจากเดินเข้าประตูก็เอาไก่ทอดกับแฮมเบอร์เกอร์ไปแช่แข็งอย่างรวดเร็ว
จะว่าไปวันนี้ยังไม่นับว่าโชคร้าย แม้จะเจอปีศาจ แต่ก็ได้เจอแม่สาวแฮมเบอร์เกอร์ด้วย
เขาถอดเสื้อผ้าแล้วเข้าไปในห้องน้ำ สระผม อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน เสร็จในคราวเดียว
อ๊ะ ลืมถามว่าเธอชื่ออะไร เขาแหงนศีรษะบ้วนปากขลุกขลักพลางคิด
แต่เขาไม่รู้ว่ายังจะได้เจอเธออีกหรือเปล่า หวังว่าถ้าเป็นไปได้เธอจะแบ่งแฮมเบอร์เกอร์กับไก่ทอดให้เขากินด้วย
พอนึกถึงไก่ทอด เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเหอะๆ ออกมาอย่างทึ่มทื่อ
ยิ่งดึกเสียงโทรทัศน์ก็ยิ่งดังออกมาจากทุกครัวเรือน เจ้าอ้วนน้อยสวมกางเกงขาสั้นไปนั่งทำการบ้านที่ห้องของตนเองอย่างรวดเร็ว เขาต้องทำการบ้านของวันนี้ให้เสร็จก่อนที่ความง่วงจะมาเยือน
เหอะๆ ผ่านการฝึกฝนมาหลายปี เขาก็ค่อยๆ จับจุดได้แล้ว
สี่ทุ่มตรงเขาก็นอนตาปรืออยู่บนเตียง จากนั้นก็หลับตา
หวังว่านอกจากปีศาจตนนั้นในวันนี้แล้วในโรงเรียนจะไม่มีตนอื่นอีก
เสี่ยวเยี่ยเคยบอกเขาว่าปีศาจดูเหมือนจะไม่มีอาณาเขตของตัวเอง…
ไม่รู้ทำไมก่อนจะจมดิ่งสู่ห้วงฝัน ดวงหน้าของแม่สาวแฮมเบอร์เกอร์ที่นั่งมองเมืองใต้แสงสายัณห์อยู่บนดาดฟ้าถึงปรากฏขึ้นตรงหน้าทำให้หัวใจหดรัดขึ้นมา
เธอดูท่าทาง…ดูเหมือน…กินไม่อิ่มนะ…
