ทดลองอ่าน ชายาแม่ทัพหยามไม่ได้ บทที่ 1-บทที่ 2

หลังเนี่ยหยวนหวาเอาเข็มเย็บปักสามเล่มมาใส่ไว้ในรองเท้าที่เนี่ยชิงหลวนสวม นางก็เลิกเห็นแก่หน้าเนี่ยหยวนหวาอย่างสิ้นเชิง

บ้าเสียจริง! เจ้าจะรังแกข้ามากไปแล้ว

ฝ่ายเนี่ยหยวนหวาก็ยิ่งทำตัวโหดร้ายขึ้นทุกวัน ด้วยอยากจะหาเรื่องให้เนี่ยชิงหลวนอยู่ไม่เป็นสุขตลอดเวลา

เนี่ยชิงหลวนจึงรู้สึกหดหู่ยิ่งนักเมื่อหวนนึกถึงวันเวลาหลังนางข้ามมายังโลกแห่งนี้

ชีวิตช่วงหลายปีมานี้ช่างผ่านไปได้ยากโดยแท้จริง

ดังนั้นพอได้ข่าวว่าเนี่ยหยวนหวาได้รับเลือกให้เป็นพระชายาขององค์รัชทายาท ต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสแล้วย้ายออกไปอยู่ตำหนักบูรพาเมื่อถึงต้นฤดูวสันต์ปีหน้า ในใจเนี่ยชิงหลวนจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

นางคิดว่าอย่างไรตนเองก็ได้ชื่อว่าเป็นบุตรีของท่านโหว นอกจากเรื่องที่บิดามารดาเคยกระทำผิด ทั้งสองก็ปฏิบัติต่อนางผู้เป็นบุตรีได้อย่างไม่เลว รอให้เนี่ยหยวนหวาไสหัวออกไปก่อน เมื่อถึงต้นฤดูวสันต์ปีหน้านางอยู่ในจวนโหวก็จะได้ทุกอย่างตามต้องการ ชนิดที่เรียกว่าขอลมได้ลม ขอฝนได้ฝนเลยทีเดียว

ไม่คิดว่าเนี่ยหยวนหวาจะคาดเดาความคิดของนางได้แต่แรก ยามนี้จึงได้แขวนดาบที่ส่งประกายวาววับไว้เหนือศีรษะของนาง

ความหมายของเนี่ยหยวนหวาก็คือ ‘อย่าคิดว่าพอข้าออกไปพ้นจวนแล้วเจ้าจะได้ใช้ชีวิตอย่างเป็นสุข บัดนี้ข้าเป็นพระชายาขององค์รัชทายาท เหนือหัวมีฮ่องเต้คอยกดดันไม่ให้ข้ากล้าลงมือทำอะไรเจ้าเพียงชั่วคราว ทว่ารอให้ข้าได้เป็นฮองเฮาก่อนเถอะ ข้าจะมีอำนาจท่วมท้น ถึงตอนนั้นย่อมหาทางบีบให้เจ้าตายได้ วันเวลาจากนี้เจ้าก็จงใช้ชีวิตด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงทุกวันไป อยู่กับความคิดที่ว่าถึงตอนนั้นแล้วข้าจะทำอย่างไรให้เจ้าตายจะดีกว่า’

บ้าจริงเชียว! เนี่ยชิงหลวนได้แต่กลอกตา ข้ากลัวจะแย่อยู่แล้ว

นางกระตุกมุมปาก ยกมือลูบท้ายทอยพลางฝืนยิ้มออกมา จากนั้นพูดอย่างหยิ่งทะนง “พี่สาว วางใจเถอะ น้องจะล้างคอให้สะอาด พร้อมให้พี่สาวมาเอาชีวิตได้ทุกเมื่อ”

พูดจบก็ไม่แยแสสีหน้าที่แปรเปลี่ยนของเนี่ยหยวนหวา หันหลังแล้วรีบก้าวเดินจากมาทันที

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 1 ม.ค. 65 เวลา 12.00 น.