ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 63

บทที่ 63

“พวกคนใจคอคิดคด ผู้อื่นใช้แผนเจ็บตัวยังยอมเจ็บตัวจริง แต่นี่เขากลับจับเสือมือเปล่า ข้าหรือสู้อุตส่าห์วิ่งวุ่นดูแลเขาแทบตาย สุดท้ายเขากลับบอกว่าขอใช้แผลเมื่อปีกลายแทนได้หรือไม่ เหตุใดไม่พูดว่าขอใช้แผลที่ได้มาเมื่อชาติก่อนแทนได้หรือไม่เลยเล่า” หนึ่งเค่อให้หลัง เจียงจื้ออีกลับเข้าเรือนชั้นในมานั่งเท้าคางบนตั่งหญิงงาม ยิ่งใคร่ครวญก็ยิ่งรู้สึกว่าเหลือเชื่อเหลือเกิน

เมื่อครู่ยังตั้งใจจะอยู่พูดคุยกับเขาต่อเพื่อไถ่ถามเรื่องปาน ปรากฏว่าเขาพูดจายียวนพาออกนอกเรื่องเสียนี่ แต่เห็นเขาทำท่าจริงจังขึงขัง นางก็นึกหาคำพูดมาตอบโต้ไม่ออก ได้แต่สะบัดหน้ากลับเรือนชั้นในด้วยความโมโห

ปรากฏว่าหนังสือเรื่องเล่าคู่รักพิสดารนี้ดันถูกใจเขา แต่ไม่ถูกใจนาง!

“เหตุใดแม่ทัพน้อยเสิ่นถึงได้หลอกท่านหญิงอีกแล้วเล่า ทำเกินไปจริงๆ โชคดีที่ท่านหญิงไหวพริบดี รู้ทันเล่ห์กลของเขานะเจ้าคะ!” กู่อวี่ที่อยู่ข้างๆ พลอยเป็นเดือดเป็นแค้นและประจบเจ้านายไปพร้อมกัน

เจียงจื้ออีเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ไม่ใช่ว่าข้ารู้ทันหรอก…”

“เช่นนั้น?”

“เขาเกิดจะเป็นคนดีขึ้นมา เลยบอกข้าเอง”

“อ้อ แสดงว่าแม่ทัพน้อยเสิ่นก็พอจะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นบ้างแล้ว”

ผู้เป็นนายร้องหึแล้วเอ่ยงึมงำ “คนชั่วที่ทำเรื่องเลวทรามเพียงปรับปรุงตัวเล็กน้อยก็เรียกว่า ‘ดี’ ได้แล้วหรือ วิเศษวิโสตรงที่ใดกัน…”

จิงเจ๋อยกน้ำแกงที่มีสรรพคุณช่วยผ่อนคลายอารมณ์เข้ามาในจังหวะนั้นเอง “ท่านหญิงอย่าเสียอารมณ์กับแม่ทัพน้อยเสิ่นเลยเจ้าค่ะ คืนนี้ท่านทั้งเหนื่อยทั้งเสียขวัญ บ่าวจะป้อนน้ำแกงผ่อนคลายอารมณ์แล้วนวดให้นะเจ้าคะ มิเช่นนั้นประเดี๋ยววันพรุ่งนี้ท่านจะลุกเดินไม่ไหว”

เห็นหรือไม่ คนที่รู้ใจว่าตอนนี้ข้าต้องการอะไรมากที่สุดต่างหากถึงจะเป็นคนที่รักและดีต่อข้าอย่างแท้จริง

เจียงจื้ออีค่อยอารมณ์ดีขึ้นบ้าง นางนอนคว่ำบนตั่งหญิงงาม ให้จิงเจ๋อนวดคลายกล้ามเนื้อให้ ฉากนองเลือดที่ยังติดอยู่ในสมองค่อยๆ เลือนหายไปทีละน้อย ความง่วงงุนคืบคลานเข้ามาแทนที่

ระหว่างกำลังหลับตาอย่างเกียจคร้าน เสียงเคาะประตูห้องพลันดังขึ้น ซานชีทำหน้าหนาส่งเสียงถามเข้ามาจากข้างนอก “ฮูหยินน้อย แม่ทัพน้อยถามว่าคืนนี้ท่านเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า อยากให้แม่ทัพน้อยมาช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อก่อนนอนให้หรือไม่ นอกจากนี้ท่านยังเสียขวัญ ไม่รู้ว่าจะหลับลงหรือไม่ ต้องการให้แม่ทัพน้อยมานอนเป็นเพื่อนอย่างใกล้ชิดหรือไม่ขอรับ”

“…”

ดูท่าทางคงต้องยกระดับของคำว่า ‘ดี’ กับนางให้สูงกว่านี้เสียแล้ว

จิงเจ๋อกับกู่อวี่เหลือบสายตาไปสบประสานกัน คล้ายนึกสงสัยว่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้เป็นนายกับเสิ่นหยวนเช่อก้าวหน้ามาถึงขั้นนี้ภายในเวลาเพียงชั่วข้ามคืนหรือไร

เจียงจื้ออีชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะร้องตอบกลับไป “บอกเขาว่าอย่าเหนื่อยเลย สาวใช้ประจำตัวข้าทำได้ดีกว่าเขามาก!”