ทดลองอ่าน ต้อนรัก บทที่ 1

บทที่ 1

ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คนทำให้ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งต้องอาศัยความระมัดระวังอยู่สักหน่อยในการเคลื่อนตัวไปข้างหน้า สายตามองสูงเหนือระดับศีรษะ หาป้ายชื่อสำนักพิมพ์ที่เป็นจุดหมายปลายทางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าคมสันจะระบายยิ้มน้อยๆ

…อยู่นั่นเอง…

ชายหนุ่มขยับตัวไวอยากไปให้ถึงที่หมายเร็วขึ้น ทั้งที่คิดว่าระวังดีแล้วก็ยังพลาดชนหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งเข้าจนได้อยู่ดี

“ขอโทษครับ”

ไวกว่าความคิด มือของเขาโอบตวัดรอบเอวเธอเอาไว้เหมือนเป็นสัญชาตญาณมากกว่าตั้งใจ

‘เป็นผู้ชายต้องดูแลปกป้องผู้หญิงนะลูก’ คำสอนของแม่ตั้งแต่เล็กจนโตล่ะมั้งที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

“ขอโทษค่ะ” เสียงของหญิงสาวพึมพำตอบกลับมาทั้งที่เป็นฝ่ายถูกชน พอตั้งตัวได้ก็รีบเบี่ยงตัวออกจากการประคองของเขาเพื่อทรุดตัวลงไปหยิบถุงหนังสือที่ตกลงพื้นขึ้นมาอย่างหวงแหนก่อนที่มันจะกลายเป็นที่รองเท้าของใครเข้า โดยไม่สนใจหันมามองชายหนุ่มผู้มีน้ำใจเลยสักนิด

อาการประคองเป็นห่วงหนังสือของเธอทำให้สายตาของเขาอ่อนแสงโดยไม่รู้ตัว กระทั่งเผลอไล่สายตาพิศมองใบหน้าเรียวมนล้อมกรอบด้วยผมยาวตรงประบ่า ประกายตาโล่งใจของเธอเมื่อไม่พบความเสียหายเกิดขึ้นกับหนังสือในมือทำให้อดชอบใจไม่ได้

คนรักหนังสือ…แถมยังเป็นหนังสือที่เขาเองก็รักมากเสียด้วย ไม่ว่ามันจะมีกี่ก๊อปปี้ หรืออยู่ในความครอบครองของใครก็ตาม

“ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวตอบพร้อมกับยิ้มน้อยๆ ให้ที่มุมปาก ค้อมศีรษะส่งมาก่อนจะก้าวจากไปด้วยท่าทางเร่งรีบ พากลิ่นลาเวนเดอร์หอมอ่อนที่แตะปลายจมูกเขาจากไปพร้อมกัน

ชายหนุ่มทอดสายตามองตาม เห็นเธอชะงักชนหญิงวัยกลางคนห่างออกไปอีกครั้งก็อดไม่ได้ที่จะนึกห่วง จึงมองอาการขอโทษขอโพยของเธออยู่อย่างนั้น กระทั่งร่างเล็กบางหายลับตาจึงขยับตัวบ้าง รอยยิ้มบางๆ ยังติดที่มุมปาก สองขาก้าวไวหลบหลีกผู้คนที่เบียดเสียด

“ตาณ!” เสียงและมือของชายวัยกลางคนเรียกจากบูธสำนักพิมพ์ชื่อดังทำให้เขาเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปหา สองมือยกไหว้ทำความเคารพนำไปก่อน

“มาจริงๆ นั่นแหละ”

“มาสิ ของฟรีต้องรีบหน่อย จะมัวใจเย็นไปทำไม ไหนล่ะพี่ก้อง หนังสือน่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี มุมปากยกยิ้ม คราวนี้ไม่ใช่สำหรับคู่สนทนา แต่เผื่อแผ่ไปยังสาวๆ ที่อยู่ในเครื่องแบบสำนักพิมพ์ภายในบูธอีกด้วย

“พอๆ อย่ามาทำหว่านเสน่ห์แถวนี้ นี่หนังสือ ได้แล้วก็ไปเสียที” ก้องภพดักคอแล้วออกปากไล่