ทดลองอ่าน ทิวาหลอมทราย ชุด ม่านรักฐานันดร บทที่ 2-บทที่ 3

“แหม…พี่บอกแล้วไงคะว่าจะดูแลงานให้” ผู้ช่วยรีบออกปาก “ช่วงนี้ก็ขายของไปเรื่อยๆ ก่อน รอคุณแซนด์กลับมาเราค่อยเริ่มงานคอลเล็กชั่นใหม่กัน ว่าแต่หยุดคราวนี้จะบินไปเที่ยวไหนเหรอคะ”

“รอบนี้ไปทะเลใกล้ๆ นี่แหละค่ะ” ธรณินเป็นพวกขี้เกียจวางแผน หยุดแค่สัปดาห์เดียวเธออยากใช้เวลานอนให้คุ้มค่าที่สุด “อยากไปนอนฟังเสียงคลื่นเงียบๆ เผื่อจะคิดงานคอลเล็กชั่นเบาๆ สบายๆ ได้บ้าง”

“เพิ่งพูดว่าจะไปพักผ่อน ยังจะอุตส่าห์คิดงานอีกนะคะ”

“มันอยู่ในสายเลือดแล้วไงคะ” หญิงสาวหัวเราะ “ยังไงแซนด์ฝากพี่เอดูแลงานทางนี้ด้วยนะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อแซนด์ได้ตลอดเวลา ถึงแซนด์จะไปพักผ่อนแต่แซนด์ก็คุยเรื่องงานได้ค่ะ”

“โอเคค่ะคุณแซนด์ ไม่ต้องห่วงนะคะ”

“ได้พี่เอมาช่วยงาน แซนด์เบาใจไปได้เยอะเลย ขอบคุณพี่เอมากนะคะที่เต็มที่กับแซนด์”

“พี่ยินดีค่ะ และจะยินดีมากถ้าคุณแซนด์พิจารณาขึ้นเงินเดือนให้พี่”

พอพูดถึงเรื่องขึ้นเงินเดือน เจ้านายสาวก็กลอกตามองบนทันที

“พี่ล้อเล่นหรอกค่ะ แหม…คุณแซนด์เพิ่งจะขึ้นเงินเดือนให้พี่เมื่อปีที่แล้วนี่เอง”

อรณัสหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าของธรณิน ความจริงก่อนมาทำงานกับเธอ เขาเคยทำงานที่บริษัทโฆษณามาก่อน แต่เพราะเหนื่อยที่ถูกเจ้านายเอาเปรียบและถูกใช้งานเยี่ยงทาสก็เลยลาออกมาหางานใหม่

ตอนที่เข้ามาทำงานกับธรณิน เขาก็ยังแอบหวั่นว่าประวัติศาสตร์อาจจะซ้ำรอย แต่ใครจะคิดว่าเจ้านายที่ดูลุคร้ายๆ แรงๆ อย่างธรณิน…จริงๆ แล้วเป็นคนใจดี ไม่เอาเปรียบใคร และใส่ใจลูกน้องมาก

ด้วยความที่ธรณินไม่ลำบากเรื่องเงิน บางช่วงที่ประเทศประสบปัญหาเศรษฐกิจจนหลายบริษัทต้องปลดพนักงาน ห้องเสื้อเองก็ยอดขายลดลง แต่ธรณินก็ยังประคับประคองทั้งห้องเสื้อทั้งพนักงานไว้ และถ้าใครเดือดร้อนเธอก็จะให้ความช่วยเหลือ พนักงานจึงให้ใจกับเธอและเต็มที่กับการทำงาน

ติ๊ด…ติ๊ด…

ในตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือของหญิงสาวก็มีสัญญาณเรียกเข้า ธรณินจึงลากับผู้ช่วยคนสนิทแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายขณะกำลังจะเปิดประตูรถ

หญิงสาวหัวใจเต้นรัวเมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์อยู่บนหน้าจอ…

ยายศิโทรมา!

ธรณินคิดว่าจะเข้าไปคุยกับเพื่อนสนิทที่บ้านของอีกฝ่าย แต่รศิตากลับโทรมาเสียก่อน เธอจึงอดหวั่นใจไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเห็นข่าวแล้วกังวลจนทนไม่ไหวก็เลยเป็นฝ่ายโทรมาหาเธอหรือเปล่า

“ว่าไงศิ ฉันคิดว่าเย็นนี้จะไปกินข้าวกับแกกับน้องภูอยู่พอดีเลย” ธรณินกดรับสายและทักทายด้วยน้ำเสียงปกติทั้งๆ ที่กังวลใจ เวลานี้เธอเป็นห่วงความรู้สึกของเพื่อนมากที่สุด