ทดลองอ่าน ปรารถนา… เพียงแค่คุณ ชุด Wishing You ด้วยรัก… และปรารถนา บทที่ 4

อาหารราคาแพงกลายเป็นมื้อที่แสนพะอืดพะอม

กาลเวลาไม่ได้มีความหลังฝังใจเรื่องความรักแต่อย่างใด แต่เธอรู้สึกอยากอาเจียนทุกครั้งที่ดันไปรู้ไปเห็นพฤติกรรมการนอกใจของใครเข้า

เธอไม่ได้รู้จักพริมาและแดนนี่ เฉินมาก่อน ไม่ได้สนิทสนมเป็นการส่วนตัว ออกจะเกลียดไม่อยากเจอเสียด้วยซ้ำ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าพริมาช่างใจร้ายเหลือ นอกใจยังไม่พอ ดันมานั่งจู๋จี๋กับผู้ชายอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกแดนนี่

“อาหารไม่อร่อยเหรอคุณ คิ้วถึงได้ยับขนาดนั้น”

กาลเวลาสะดุ้งตัวโยนเพราะกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด แล้วยิ่งตกใจหนักขึ้นกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าชายผู้ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นใคร

“คุณ”

“ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นด้วย”

จะไม่ให้ตกใจได้ไง นี่เขาเห็นหรือยังนะว่าแฟนตัวเองกำลังจับมืออยู่กับผู้ชายคนอื่น

น่าจะยัง…

เพราะถ้าเห็นแล้วคงไม่มายืนคุยกับเธออยู่ตรงนี้แน่ และเขาก็ไม่ควรได้เห็นด้วย

หรือว่าควร…

“คุณ!” แดนนี่เรียกหญิงสาวอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเธอยังมองจ้องเขาตาไม่กะพริบ

“เอ่อ! คุณกำลังจะไปไหนคะ” กาลเวลาถามก่อนจะรู้สึกอยากตบปากตัวเองสิบครั้ง เธอมีสิทธิ์อะไรไปถามเขาเรื่องนั้นกัน

“ผมเหรอ” แดนนี่ยิ่งงงหนักกับท่าทีอันแปลกพิลึกของเธอ กาลเวลาเป็นคนประหลาด เขาพบเธอกี่ครั้งเธอไม่เคยเป็นปกติอย่างผู้หญิงคนอื่นเลย

“ฉันถามไปงั้นเองแหละคุณ ไม่ได้อยากรู้อะไรหรอก”

แต่อย่าเดินไปทางห้องอาหารก็แล้วกัน…

“ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารอร่อยๆ” หากเป็นก่อนหน้านี้เธอคงไม่เสียเวลาคุยกับเขาสักนิด แต่เห็นแก่ชะตาความรักของเขาที่ช่างน่าสงสาร เธอจะยอมลืมความบาดหมางที่ผ่านมา

ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มจางๆ วูบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็วจนกาลเวลาไม่แน่ใจว่านั่นเรียกยิ้มหรือเปล่า

“ผมต้องขอโทษคุณเหมือนกัน เรื่องกล้อง ส่วนโทรศัพท์ของคุณที่พริมโยนลงน้ำไปผมจะรับผิดชอบให้”

กาลเวลาอึ้งเพราะไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องโทรศัพท์ของเธอ แต่คิดไปแล้ว บนเรือนี้คงไม่มีเรื่องไหนที่เขาไม่รู้

“คุณไม่ต้องรับผิดชอบแทนหรอกค่ะ คุณไม่ได้เป็นคนทำ”

“ไม่เป็นไร ผมคิดว่าผมควรรับผิดชอบเรื่องนี้”

กาลเวลาสะท้อนใจ เขาออกตัวรับผิดชอบความผิดแทนคนรัก แต่เจ้าตัวกลับไปนั่งพลอดรักกับผู้ชายคนอื่น

แดนนี่ เฉินพลาดตรงไหนกันนะ ทั้งหล่อ ทั้งรวย คนรักยังคิดนอกใจได้

“ถ้าคุณจ้องผมอีกนาทีเดียว ผมจะคิดเงินละนะ” แดนนี่อดทนไม่ไหว ถึงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาตกเป็นเป้าสายตา แต่กาลเวลาก็เป็นคนแรกที่ทำให้เขารู้สึกประหม่า

กาลเวลารีบหันไปมองทางอื่น เธอหมกมุ่นมากเกินไปจริงๆ นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ ไม่จำเป็นต้องอินขนาดนี้ก็ได้มั้ง

“งกแบบนี้ไง ถึงว่าร้วยรวย” เธอบ่นลอยๆ แก้เก้อ

แดนนี่หัวเราะในลำคอ ก่อนทุกอย่างจะตกอยู่ในความเงียบ ระยะเวลาสั้นๆ แต่แสนยาวนาน และเป็นแดนนี่ที่เอ่ยขึ้นมาก่อน

“ผมชอบรูปถ่ายของคุณนะ”

กาลเวลาหันมามองคนพูดและทำให้ประสานสายตาเข้ากับเขาพอดี ในดวงตาสีเข้มนั้นเปล่งประกายระยิบระยับ มันทำให้ใจเธอหวิวอย่างไร้เหตุผล สาบานได้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่หวั่นไหวกับผู้ชายง่ายๆ

แต่ทำไมกับเขาเธอถึงได้ใจเต้นแรงแบบนี้นะ

โปรดติดตามตอนต่อไป