ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 5-บทที่ 6

สามเดือนให้หลัง เกาะโม่เสวียน

ขอบฟ้าไกลโพ้นค่อยๆ ปรากฏแสงสว่าง ส่องให้ท้องฟ้าอันมืดมิดสว่างขึ้นทีละนิด

บนผิวทะเลสีคราม ไม่ถึงครู่เดียวก็พลอยถูกย้อมด้วยสีทองอมส้มสว่างสดใส

ขณะสุดปลายทะเลค่อยๆ ปรากฏแสงทรงกลมขึ้นดวงหนึ่ง ท้องฟ้าก็ค่อยๆ ถูกระบายด้วยแสงสว่าง

บนเกาะโม่เสวียนยังคงเงียบสงบเช่นเดิม เงียบสงบจนแม้จะอยู่ใจกลางเกาะก็ยังสามารถได้ยินเสียงซ่าๆ จากคลื่นกระทบฝั่ง

ระหว่างที่ท้องฟ้ากำลังจะสว่าง ก็มีเสียงแว่วๆ ดังมาจากใจกลางเกาะ

ในป่าทางด้านขวาของหุบเขาแห่งหนึ่งใกล้ใจกลางเกาะ เสียงขวับๆ ดังต่อเนื่องเสียงแล้วเสียงเล่า ระหว่างนั้นมีเสียงขาดหายไปบางช่วง แต่ยังดังราวกับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ชายหนุ่มในชุดน้ำเงินผู้หนึ่งจับกระบี่ด้วยสองมือ ออกท่าทางฟันไปข้างหน้าซ้ำๆ ท่าเดียวโดยไม่หยุดหย่อน ทว่าบนใบหน้าของเขากลับไม่มีแววเหนื่อยหน่ายใดๆ และไม่มีแววขอไปทีใดๆ เช่นกัน สีหน้าท่าทีจริงจังตั้งใจ ทุกครั้งที่ออกกระบี่ ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนแต่มุ่งสมาธิจดจ่อ มิได้ยั้งแรงแม้แต่น้อยนิด

ร่องรอยจากการกวัดแกว่งกระบี่ฟันกลางอากาศคล้ายว่ากำหนดไว้เรียบร้อยแต่เดิม เส้นโค้ง กำลัง ความเร็วที่กรีดออกมากลางอากาศในทุกครั้งแทบจะมองไม่เห็นความแตกต่างใดๆ

ชายหนุ่มเคลื่อนไหวซ้ำๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งครบพันครั้งถึงได้หยุดลง

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนท่า แล้วทำซ้ำอีกพันครั้ง…

เช้าตรู่ของทุกวันเขาล้วนฝึกเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมา ไม่งดเว้นแม้แต่วันที่มีลมพายุฝนฟ้าคะนอง

ส่วนทางฝั่งซ้ายของหุบเขา ชายหนุ่มในชุดสีเหลืองผู้หนึ่งกำลังนั่งตัวตรงอยู่กลางป่า สัตว์วิเศษที่มีลักษณะเหมือนสุนัขหรือแมวซึ่งร่างกายมีขนาดราวมนุษย์วัยผู้ใหญ่ตัวหนึ่งก็หมอบอย่างสงบเสงี่ยมอยู่ไม่ไกล

ขณะที่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ดูดซับไอวิเศษ มือโคจรพลัง หายใจเข้าออก กลิ่นอายทรงพลังบนตัวเปลี่ยนเป็นบริสุทธิ์และกล้าแกร่ง สัตว์วิเศษเองก็หายใจตามจังหวะนั้นไปด้วย

ตรงกลางระหว่างชายหนุ่มกับสัตว์วิเศษมีไอวิเศษก่อตัวหมุนเวียนอย่างอ่อนโยนแต่แฝงด้วยความเข้มข้น

แม้การหมุนเวียนนี้จะมองไม่เห็นด้วยตา แต่ผู้มีสัมผัสเฉียบแหลมย่อมสามารถรู้สึกได้ว่าการไหลเวียนของไอวิเศษในป่าต่างไปจากเดิมเล็กน้อย

ไอวิเศษที่ถูกดูดซับมาโคจรหมุนวนภายในกายของชายหนุ่มและสัตว์วิเศษ ก่อนจะจมเข้าจุดตันเถียน* ส่วนที่ไม่อาจดูดซับได้ก็ลอดออกมานอกกาย ไปรวมกับไอวิเศษที่ดูดซับมา แล้วก่อตัววนเวียนอยู่ระหว่างคนกับสัตว์ หมุนวน บีบอัด ดูดซับเช่นนี้ไม่หยุด จนกระทั่งครบจำนวนรอบในที่สุด

ครั้นไอวิเศษภายในกายรวมตัวกันจนถึงจุดวิกฤตของความจุ เดิมทีชายหนุ่มคิดจะฝ่าทะลวงขึ้นไปในรวดเดียว แต่ก็รู้สึกได้ถึงความไม่พร้อมชนิดหนึ่งโดยจิตใต้สำนึก เขาจึงได้หยุดความคิดและค่อยๆ เก็บกระบวนท่าลง

สัตว์วิเศษลืมตาขึ้นก่อน ขนของมันมีสีดำมันขลับทั่วทั้งตัว นัยน์ตาสีดำขลับทั้งสองข้างดูสดใสมีชีวิตชีวา มันดีดตัวที่เดิมทีหมอบอยู่ขึ้นมา จากนั้นกระโจนใส่ชายหนุ่ม