ทดลองอ่าน สะดุดรักร้อยโล บทที่ 2 – บทที่ 3

ระยะสายตาของแทนคุณมองเห็นหญิงสาวทั้งสองได้อย่างชัดเจน เขาเห็นว่าภาพฟ้ากำลังยืนส่งยิ้มหวานมาให้เขาอยู่ ในขณะเดียวกันหญิงสาวอีกคนกลับทำหน้าเหมือนโดนยาเบื่อหนูใส่ ก็แน่ล่ะ เขากับชนาพรเป็นไม้เบื่อไม้เมากันนี่ แต่อย่าถามหาสาเหตุนะ เพราะทุกวันนี้เขาก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่าตัวเองเผลอไปทำอะไรให้เจ้าหล่อนนั้นไม่พอใจนักหนาตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกัน

“สวัสดี ยายเป็ดโปร”

เขาเรียกชนาพรแบบนั้น เพราะฝีปากของเจ้าหล่อนร้ายกาจ เรียกว่าถ้าโดนคุณเธอสวนกลับมีแสบๆ คันๆ แน่นอน

“หวัดดี ฝรั่งขี้นก”

หล่อนกล่าวประชดคืนบ้างตามประสาคนปากไว เจ้าของฉายาจึงได้แต่ยิ้มขันน้อยๆ แล้วหันมาสนใจคนข้างกายมากกว่า แทนคุณส่งยิ้มตาหยี มือหนาลูบกระหม่อมเล็กก่อนโยกมันไปโยกมันมาอย่างนึกเอ็นดู

“ฟ้าของแทนเก่งที่สุดเลย”

“โอ๊ย! ผมฟ้ายุ่งหมดแล้วแทน” หล่อนว่าพลางดึงมือเขาออก “ขอบคุณนะคะที่มาเชียร์ติดขอบเวทีเลย”

“ถ้าเป็นเรื่องของฟ้า ต่อให้ยุ่งแค่ไหนแทนก็ว่างให้ได้เสมอครับ”

“อุ…แหวะ” ชนาพรทำท่าจะอ้วกออกมาให้ได้ เพราะทนฟังประโยคเลี่ยนชวนเอียนไม่ไหว

“ยังไม่ทันมีแฟน ท้องแล้วเหรอไง”

“รู้ได้ยังไงว่าฉันยังไม่มี” พอเห็นแทนคุณแค่นยิ้ม ทำเป็นมองไม่รู้ไม่ชี้ชนาพรก็พอจะเดาออกได้ไม่ยาก “ฟ้า แกหักหลังฉันเหรอ”

“ฉันขอโทษ”

“ไม่รับเว้ย” ชนาพรสะบัดผมบ็อบใส่คนทั้งคู่ แต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครคิดจะง้อเธอต่อเลยสักคน จนเจ้าตัวต้องหายงอนเองเสียดื้อๆ “เออๆ รับก็ได้”

“ก็แค่เนี้ย” แทนคุณว่าพลางส่ายหน้าขำๆ ในท่าทีแยกเขี้ยวยิงฟันของชนาพร หล่อนไม่เคยยอมลดราวาศอกให้กับเขา ตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดจะยอมหล่อนเหมือนกัน เลยกลายเป็นว่าเจอกันทุกครั้ง ทะเลาะกันทุกที

“ฝากบอกคนของแกด้วยนะฟ้าว่าฉันไม่ได้คุยด้วย”

“เธอจะฝากทำไม ฉันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เนี้ย”

“พอๆ เลย ทั้งสองคน” เทรนเนอร์สาวเห็นท่าว่าถ้าไม่ปรามไว้ก่อนคงจะเถียงกันยาวไม่หยุด “แล้วแทนจะกลับเลยไหมคะ”

“ยังครับ คืนนี้แทนจะต้องพาฟ้าไปเลี้ยงฉลองก่อน” เมื่อเห็นท่าทางภาพฟ้าอึกอัก ชายหนุ่มจึงกล่าวต่อ “แต่ถ้าฟ้ามีนัดแล้วก็ไม่เป็นไรนะครับ”

“ไปเถอะฟ้า” ชนาพรรีบพูดดัก เพราะเห็นสีหน้าหนักอกหนักใจของเพื่อน “ฉันเลื่อนคิวให้”

“ขอบใจนะแก ไว้ฉันจะซื้อเค้กไวท์ช็อกโลว์แฟตมาฝาก”

ภาพฟ้าฉีกยิ้มปลื้มถลาเข้ามากอดรัดร่างเพื่อนสาวแน่น

“ทำดีมากน้องเป็ด”

แทนคุณแกล้งหยอกชนาพร แล้วมันก็ได้ผลเกินคาด เพราะบัดนี้เจ้าหล่อนแปลงร่างเป็นนางยักษ์ขมูขีแยกเขี้ยวจะเขมือบเขารอมร่อ ร้อนถึงอีกคนต้องช่วยแยกทั้งคู่ออกจากกัน ทว่าหากลองสังเกตให้ดี แววตาเอาเรื่องกลับแฝงไปด้วยความละห้อยสร้อยเศร้า เมื่อต้องยืนมองตามแผ่นหลังของหนุ่มสาวที่กำลังเดินจูงมือ พูดคุยกระเซ้าเย้าแหย่กันไปที่รถอีกคัน เห็นแล้วช่างเหมาะเจาะ สมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ส่วนคนแอบรักเขาข้างเดียวอย่างเธอคงทำได้แค่เดินคอตก ขับรถกลับคอนโดฯ เพียงลำพัง

เฮ้อ…