ทดลองอ่าน สะดุดรักร้อยโล บทที่ 2 – บทที่ 3

แทนคุณขับรถพาภาพฟ้ามายังร้านอาหารบรรยากาศดีแถวย่านสุขุมวิท เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งตามนิสัยของสุภาพบุรุษแล้วเดินอ้อมมานั่งลงตรงข้ามกับเธอ ก่อนจะชูมือเรียกบริกรมาสั่งอาหารสองสามอย่าง

“ร้านนี้ดนตรีเพราะดีนะคะ”

“ดีใจจังที่ฟ้าชอบ” เขาว่าพร้อมกับเอื้อมมือมากุมมือหญิงสาวที่วางอยู่บนโต๊ะ ภาพฟ้าไม่ได้คิดขัดขืนอะไร ตรงกันข้ามกลับส่งรอยยิ้มหวานตอบรับเขาด้วย “วันนี้คุณสวยมาก”

“หืม…ชมกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้ ฟ้าก็เขินแย่สิคะ”

“ดีสิครับ เวลาฟ้าเขินดูน่ารักจะตายไป” เขาส่งยิ้ม “ผมชอบ”

“จะมีใครรู้ไหมนะว่าคุณแทนคุณที่มาดนิ่งๆ จะพูดจาเจ้าชู้ได้มากขนาดนี้”

“เจ้าชู้ที่ไหนกัน แทนจริงจังกับฟ้ามากนะ” เขากระชับมือที่จับกันไว้พลางใช้นิ้วเกลี่ยหลังมือเนียนเบาๆ “แทนอยากจะดูแล อยากจะตื่นขึ้นมาเจอหน้าฟ้าทุกเช้า แต่ติดก็ตรงที่ฟ้าไม่ยอมใจอ่อนให้แทนสักที”

“พูดเหมือนกำลังจะขอฟ้าแต่งงานอย่างงั้นแหละ”

“ก็ไม่แน่นะ ถ้ายังดื้อไม่ยอมตกลงเป็นแฟนกันสักที ก็ว่าจะคุกเข่าขอให้มาเป็นแม่ของลูกเลย”

ภาพฟ้าหัวเราะกับคำพูดทีเล่นทีจริงของคนตรงหน้า ก่อนจะหุบยิ้มแล้วค่อยๆ พูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

“แทนก็รู้ว่าฟ้าไม่อยากมีลูก”

“วันนี้ความรู้สึกฟ้าอาจจะยังไม่อยากมี แต่แทนว่าสักวันความคิดของฟ้าอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้”

มันจะเปลี่ยนได้ยังไง

ภาพฟ้าสวนคำพูดแทนคุณดังก้องอยู่ในใจ ในเมื่อความรู้สึกไม่อยากมีลูกของเธอมันมีมาตั้งแต่จำความได้แล้ว ไม่ใช่เพราะเธอไม่รักเด็กหรือกลัวจะมีห่วงอะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะบุพการีของหญิงสาวประสบอุบัติเหตุรถคว่ำตอนเธออายุได้สิบขวบ เธอจึงรู้ดีว่ามันหดหู่มากแค่ไหนถ้าต้องเผชิญกับการสูญเสียและใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยว แม้ว่าเธอจะเติบโตมาโดยมีป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อคอยดูแล คอยให้ความรัก และความเมตตาอยู่ตลอด แต่เธอก็ยังโหยหาพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเองอยู่ดี ซึ่งปัจจุบันป้าของเธอได้เสียชีวิตลงไปแล้วจากโรคมะเร็งลำไส้เล็ก

ภาพฟ้ารู้สึกทนไม่ได้ถ้าวันหนึ่งจะต้องจากโลกนี้ไปโดยทิ้งลูกของเธอไว้อยู่ตามลำพัง เธอไม่รู้ว่าคนที่สูญเสียพ่อแม่ตอนโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะเศร้าใจเท่ากับตอนเธอเป็นเด็กไหม แต่ที่แน่ๆ ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร วัยไหน เขาเหล่านั้นต่างร้องไห้เมื่อรู้ว่าตนจะต้องสูญเสียรักแท้บนโลกของตัวเองไปตลอดกาล เธอไม่ต้องการให้ความรู้สึกแบบนั้นเกิดขึ้นกับลูกของเธอ เธอรับไม่ไหวถ้าจะต้องตายไปแล้วลูกของเธอนั่งร้องไห้แทบขาดใจแบบที่เธอเคยเป็น

“แทนอยากจะมีลูกสักสองคน เพราะแทนเป็นลูกคนเดียว รู้สึกตอนเด็กๆ ไม่มีเพื่อนเล่นด้วยเลย เหงาชะมัด ฟ้าคิดว่ายังไงครับ”

“คะ…คะ”

ภาพฟ้ามองสีหน้าเปี่ยมสุขของคนวาดหวังแล้วยิ้มอ่อน เธอไม่ได้ตอบรับหรือโต้แย้งอะไรเขา เพียงแต่คิดว่านี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เธอยังไม่ยอมตอบตกลงปลงใจกับเขาเสียที เพราะเธอเล็งเห็นแล้วว่าสักวันหนึ่งปณิธานเรื่องลูกที่สวนทางกันจะต้องเป็นปัญหาใหญ่ให้เธอกับเขาอย่างแน่นอน

“ฟ้าว่าลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวหนึ่งคนดีไหมครับ หรือชายชาย หญิงหญิงดี”

ภาพฟ้ายังไม่ทันจะตอบอะไรหางตาเธอก็เหลือบไปเห็นบริกรสาวกำลังยกอาหารเดินตรงมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ เลยเป็นจังหวะให้เธอเลี่ยงบทสนทนาที่แสนจะอึดอัด เปลี่ยนเป็นชวนแทนคุณคุยเรื่องเมนูอาหาร บรรยากาศของร้าน และเสียงแซกโซโฟนที่กำลังขับกล่อมเพลงชวนหวานหูแทน

“อู้หู! ไข่อบอะโวคาโดน่ากินจังเลยค่ะ ฟ้าตักให้นะ”