ทดลองอ่าน สะดุดรักร้อยโล บทที่ 4 – บทที่ 5

คนเข้มงวดยอมผ่อนปรนให้เพราะเห็นว่าเป็นครั้งแรก เลยยังไม่อยากกดดันอีกฝ่ายมาก ครูฝึกสาวอยากให้ลูกศิษย์ของตนค่อยๆ ปรับพฤติกรรมไปทีละเล็กทีละน้อยจะได้ไม่หมดกำลังใจไปเสียก่อน ทว่าทันทีที่ปลายลิ้นของอีกฝ่ายสัมผัสกับรสชาติของน้ำพริกกะปิในถ้วยเล็กๆ ภาพลักษณ์ของหัวหน้าฝ่ายการตลาดแฟตบอมบ์ที่เธอเคยเห็นมันก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

“ซี้ด…อ้า…” คนกินเผ็ดไม่เก่งเริ่มห่อปากส่งเสียงครางออกมาอย่างเก็บอาการไว้ไม่อยู่ “โอ๊ย! น้ำ ขอน้ำหน่อยครับ”

ภาพฟ้าที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าตนลืมไปตักน้ำมา เพราะทางร้านให้บริการตัวเองรีบลุกไปจัดแจงตามคำขอของอีกฝ่าย ใบหน้ากลมเริ่มเปลี่ยนสีเป็นแดงก่ำ ความร้อนของพริกทำให้น้ำในกายอวบขับออกมาผ่านทางต่อมเหงื่อและน้ำตา มือบางรีบยื่นแก้วให้กับคนร้องซี้ดซ้าดทันที ก่อนจะนั่งลงยังที่ของตัวเองตามเดิมแล้วหยิบกระดาษทิชชูส่งให้

“ค่อยๆ ดื่มค่ะคุณเทพ”

“โอ๊ย! อู้…เผ็ดๆๆ” เทพบุตรโวยวายพร้อมกับรับกระดาษจากหญิงสาวไปซับคราบน้ำที่หกเลอะเทอะตามตัว มืออวบพัดไปมารอบๆ ริมฝีปากแดงเจ่อของตน “ยังไม่หายเผ็ดเลยครับ ผมขอน้ำอีกได้ไหม”

หญิงสาวใช้วิธีหยิบแก้วของตนที่ยังไม่ได้ดื่มส่งให้เขาแทนเพื่อความต่อเนื่อง คนคอยเอาใจช่วยมองอีกฝ่ายกระดกน้ำลงท้องอย่างรวดเร็วเลยตัดสินใจวิ่งไปตักน้ำมาให้เขาอีกแก้ว แต่กว่าความเผ็ดของเทพบุตรจะทุเลาลงก็เล่นเอาเธอเหนื่อยจนหอบแฮก เพราะต้องวิ่งไปตักน้ำให้เขาสามสี่เที่ยวจนเจ้าของร้านกับลูกค้าโต๊ะอื่นพากันมองมาที่โต๊ะของเธอกันเป็นตาเดียว

“อีกสักแก้วไหมคะคุณเทพ”

“พอแล้วครับ ขอบคุณนะครับคุณฟ้า” ชายหนุ่มพูดพลางใช้กระดาษทิชชูที่ภาพฟ้าหยิบยื่นให้เช็ดรอบปาก “ถ้าไม่มีคุณผมต้องแย่แน่ๆ”

“ไม่เป็นไรค่ะ แล้วนี่ทานข้าวต่อไหวไหมคะ หรือจุกแล้ว”

คนน้ำเต็มกระเพาะจนรู้สึกจุกอย่างที่อีกฝ่ายว่ามองข้าวในจานคนถาม เห็นว่ามันพร่องไปแค่นิดหน่อยจึงตอบปัดอยากให้เธอรับประทานต่ออย่างสบายใจ

“ไหวครับ”

หลังจากจัดการอาหารลงท้องจนเกลี้ยงทั้งคู่จึงเรียกเจ้าของร้านมาเก็บเงิน ระหว่างนั่งรอเจ้าของร้านนับเงินทอนยื่นมาให้ ภาพฟ้าเหลือบไปเห็นคราบน้ำยังติดอยู่แถวสันจมูกของอีกฝ่าย เธอเลยหยิบกระดาษทิชชูมาทำท่าเช็ดบริเวณนั้น ก่อนส่งให้เขาซับทิ้งท้าย ด้วยกิริยาคล้ายกับคู่รักที่คอยเป็นห่วงเป็นใยกันจึงทำให้ทั้งคู่โดนเจ้าของร้านแซวเข้าให้

“พ่อหนุ่มนี่โชคดีนะ มีแฟนสวยแถมยังดูแลเอาใจใส่เอ็งดี๊ดี ไม่เหมือนผัวป้า วันๆ เอาแต่ส่องพระเครื่อง ไอ้แก่! ลงมาช่วยกันทำมาหากินหน่อยโว้ย…”