ทดลองอ่าน สะดุดรักร้อยโล บทที่ 4 – บทที่ 5

ภาพฟ้ากับเทพบุตรกลับเข้ามานั่งในรถเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางต่อ โดยทั้งสองคนไม่คิดจะปริปากคุยกันถึงเรื่องที่ถูกป้าเจ้าของร้านขายข้าวแกงปักษ์ใต้แซวอีก ต่างฝ่ายต่างนั่งเงียบจนกระทั่งล้อรถมาหยุดจอดหน้าประตูรั้วบ้าน ไม่ใช่สิ คฤหาสน์สีขาวหลังงาม ความเว่อร์วังอลังการเบื้องหน้าทำเอาผู้มาเยือนใหม่ถึงกับอ้าปากค้างเล็กน้อย เพราะไม่คาดฝันเลยว่าจะมีคฤหาสน์แบบนี้ตั้งอยู่ในประเทศไทย ซ้ำยังเป็นใจกลางเมืองกรุงเทพมหานครอีกด้วย

รวยเว่อร์

หญิงสาวก้าวขาลงมาจากรถพลางจับจ้องตัวบ้านที่นักสถาปัตย์ออกแบบโครงสร้างไว้อย่างสวยงาม มองผ่านเข้าไปภายในตัวตึกคฤหาสน์ เห็นการตกแต่งแนวหลุยส์ผสมกับยูโรเปี้ยนสไตล์

“สวัสดีค่ะ”

ภาพฟ้ายกมือไหว้เจ้าบ้านท่าทางภูมิฐานทั้งสองคน ที่เหมือนว่ากำลังรอคอยการมาถึงของเธออยู่เช่นกัน ก่อนจะกล่าวแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการด้วยน้ำเสียงฉาดฉาน

ปุรีภรรยาของเจ้าบ้านจึงแนะนำตัวเองกับสามีของเธอบ้าง ก่อนจะกล่าวชมแขกคนพิเศษของลูกชายตามความคิด

“พวกเราเห็นหนูทางทีวีว่าสวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าอีกนะจ๊ะ”

พอเจ้าตัวได้ยินแบบนั้นจึงส่งรอยยิ้มหวานตอบรับ

“อยู่ที่นี่ทำตัวตามสบายนะ คิดซะว่าเป็นบ้านของตัวเองแล้วกัน” ปุริมผู้ดำรงตำแหน่งเป็นประมุขของคฤหาสน์ปกรณ์เกียรติกล่าวเสริมต่อจากภรรยาด้วยท่าทางใจดีและเป็นมิตร ทำให้อาการเกร็งของว่าที่สมาชิกคนใหม่ในบ้านลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“ขอบคุณค่ะ”

“ขาดเหลืออะไรก็บอกเจ้าเทพเอานะ ฉันกับคุณปุรีคงจะต้องขอตัวก่อน”

“อ้าว คุณพ่อกับคุณแม่กำลังจะออกไปไหนกันเหรอครับ”

เทพบุตรถามบุพการีด้วยสีหน้าสงสัย ไหงเมื่อคืนคู่รักบ้างานบอกกับเขาว่าวันหยุดจะพักผ่อนอยู่กับบ้าน ไม่รับงานราษฎร์งานหลวงใดๆ ทั้งนั้น

“พอดีเมื่อเช้าคุณหญิงแขไขแกโทรมา บอกว่าอุโบสถที่พ่อกับแม่บริจาคเงินทำบุญไปสร้างเสร็จแล้ว แม่เลยชวนพ่อเขาแวะไปดูสักหน่อย” ปุรีเป็นฝ่ายไขข้อสงสัยของลูกชาย

“ใช่วัดที่ขอนแก่นรึเปล่าครับ”

“ใช่จ้ะ แม่กับพ่อคงจะกลับมาพรุ่งนี้ช่วงหัวค่ำเลย ฝากเราดูแลบ้านด้วยล่ะ”

“ไม่ต้องเป็นห่วงครับคุณหญิงปุรี” เทพบุตรแสร้งพูดเย้าหยอกมารดา ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปใกล้กับผู้ให้กำเนิดเขาทั้งสอง “เดินทางปลอดภัยนะครับคุณพ่อคุณแม่”

ภาพฟ้ามองภาพครอบครัวปกรณ์เกียรติกอดกันกลมเกลียวด้วยรอยยิ้มสุขระคนเศร้า เพราะอดนึกถึงความทรงจำสมัยตอนตัวเองยังเป็นเด็กไม่ได้ มันคงจะดีไม่น้อยเลยถ้าพ่อกับแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่

เธอสัญญาเลยว่าจะกอดพวกท่านแน่นๆ ทุกวัน

และถึงแม้คฤหาสน์หลังงามนี้จะใหญ่โตเมื่อเทียบกับสมาชิกที่อยู่อาศัย หากแต่ภาพฟ้ากลับสัมผัสได้ถึงความรัก ความสุข และความอบอุ่นของคนที่นี่ ทำให้ความวิตกกังวลที่ว่าเธอจะปรับตัวอยู่กับเทพบุตรได้หรือเปล่านั้นถูกลดทอนลงไปอย่างอัตโนมัติ