ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 19-บทที่ 21

แต่เห็นได้ชัดยิ่งว่าฮูหยินผู้เฒ่าชุยไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้มากนัก เพียงกล่าวอย่างคลุมเครือว่า “เมื่อก่อนเขาเคยแต่งงานครั้งหนึ่ง ทว่าภายหลังภรรยาไม่อยู่แล้ว ต่อจากนั้นข้าพูดเรื่องแต่งงานกับเขา เขาก็เดินหนีด้วยความไม่พอใจ ข้าจึงทำได้เพียงไม่พูดถึงอีก”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเองก็รู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าชุยไม่อยากพูดเรื่องนี้ให้มากความอีก

ในใจฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยังคงมีความอยากรู้อยากเห็น ไม่รู้ว่าชุยฮูหยินในสมัยก่อนนั้นเป็นคนเช่นไร อีกทั้งเป็นบุตรสาวบ้านใดกันแน่ มิหนำซ้ำฮูหยินผู้เฒ่าชุยก็บอกว่านางไม่อยู่แล้ว นี่หมายความว่าอย่างไรกัน หรือว่าตายไปแล้ว ชุยจี้หลิงรักนางมากจนลืมไม่ลงถึงได้ไม่แต่งงานใหม่หรือ แต่ฟังจากความหมายของฮูหยินผู้เฒ่าชุย ชุยฮูหยินผู้นั้นก็ดูเหมือนจะยังมีชีวิตอยู่

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงอยากจะถามต่อ แต่ครั้นเห็นสีหน้าในยามนี้ของฮูหยินผู้เฒ่าชุย นางก็เบี่ยงประเด็นไปพูดเรื่องอื่นแทนอย่างมีไหวพริบ

ตลอดเวลานี้เจียงชิงหว่านเอาแต่มองภาพทิวทัศน์ขุนเขาสายน้ำวาดสีทองและสีเขียวที่แขวนอยู่บนผนังภาพนั้นโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ฮูหยินผู้เฒ่าชุยเห็นแล้วคงรู้สึกว่าพวกนางสองคนคุยกันจนละเลยเจียงชิงหว่านไป จึงบอกให้สาวใช้นำขนมและผลไม้เชื่อมมาให้นางกิน แต่นางก็ดูไม่มีท่าทางสนใจ จึงกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าเจียงว่า “ข้าให้คนพาหลานสาวผู้นี้ของท่านไปเดินเล่นในสวนสักหน่อยแล้วกัน ให้นางนั่งฟังพวกเราสองคนคุยกันอยู่ข้างๆ ตลอดเช่นนี้ นางคงจะเบื่อหน่ายแย่”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงกลับรู้สึกว่าเจียงชิงหว่านเป็นเช่นนี้ดียิ่ง ผู้ใหญ่สนทนากัน ผู้น้อยก็ไม่ควรพูดแทรกอยู่แล้ว อีกทั้งนางนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเงียบสงบเช่นนี้ก็ดูว่าง่ายมากจริงๆ เหมือนกับท่าทางของธิดาตระกูลใหญ่

ทว่าตนยังมีเรื่องต้องคุยกับฮูหยินผู้เฒ่าชุยอีกมาก ให้เจียงชิงหว่านนั่งฟังพวกตนคุยกันอยู่ข้างๆ ตลอดก็น่าเบื่อเกินไปจริงๆ จึงยิ้มพลางกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าชุย “สวนดอกไม้ของจวนท่านต้องงดงามมากเป็นแน่ หลานสาวผู้นี้ของข้ามีบุญ วันนี้ถึงได้ไปเปิดหูเปิดตา”

ฮูหยินผู้เฒ่าชุยเองก็กล่าวยิ้มๆ “หากท่านอยากไปชม ประเดี๋ยวพวกเราสองคนก็ไปเดินเล่นกันสักหน่อยเถิด”

ฮูหยินผู้เฒ่าชุยออกจากบ้านน้อยครั้งนัก หากมิใช่สวดมนต์ไหว้พระอยู่ในหอพระเล็ก ก็เอาแต่อ่านคัมภีร์ ไม่มีใครให้คุยเล่นด้วย ตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงมาแล้ว ซ้ำยังเป็นคนรู้จักในอดีต ระหว่างกันมีเรื่องให้คุยมากมาย

นางจึงเรียกหญิงสาวปักปิ่นเงินลายดอกท้อคนเมื่อครู่มาหา “ปี้อวี้ เจ้าพาคุณหนูเจียงไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้ ตั้งใจปรนนิบัติรับใช้ให้ดี”

ปี้อวี้รับคำเสร็จ เจียงชิงหว่านก็ลุกขึ้นขอตัวกับฮูหยินผู้เฒ่าชุยและฮูหยินผู้เฒ่าเจียง แล้วเดินตามปี้อวี้ออกไป

นางเองก็ไม่อยากนั่งฟังฮูหยินผู้เฒ่าชุยพูดอยู่ตรงนี้เช่นกัน เพราะมักจะนึกถึงท่าทางยามอีกฝ่ายต่อว่าค่อนแคะนางในชาติก่อนขึ้นมา

เรือนส่วนหน้าของจวนจิ้งหนิงโหวกว้างใหญ่โอ่อ่า งดงามหรูหราวิจิตรประณีต ทิวทัศน์ในสวนดอกไม้ด้านหลังนี้กลับสงบเงียบงดงาม ดูรื่นตารื่นใจ