ทดลองอ่าน สุภาพบุรุษ สุดที่ร้าย บทนำ

บทนำ

“อย่าไปบอกใคร รู้กันอยู่แค่กลุ่มเรานะ”

หลังจากสิ้นสุดคำกล่าวกำชับของหัวหน้าทีม (เม้าท์) ประจำแผนก ลูกทีมชั้นดีต่างรีบชูนิ้วเป็นสัญลักษณ์โอเค ก่อนจะเริ่มเปิดบทสนทนาที่สุดแสนจะมีอรรถรสประจำวันเปรียบดังข่าวเด็ดต้นชั่วโมง สายตาของหัวหน้าทีม (เม้าท์) เหล่มองหัวหน้าทีมประจำแผนกตัวจริงเสียงจริงอย่างระแวดระวังก่อนจะกลับมามองเหล่าลูกทีมตัวจ้อยที่รอคอยข่าวเด็ดอย่างใจจดใจจ่อ

“เขาว่ากันว่าเจ๊ทอยได้ทอยสมชื่อว่ะ” สาวหัวโจกช่างเจรจาทั้งเรื่องจริงและไม่จริงจนได้รับตำแหน่งหัวหน้าทีมเอ่ย โดยมีลูกทีมหมายเลขหนึ่งรีบแทรกขึ้นทันทีด้วยความใคร่รู้ขั้นสุด

“ยังไง เล่าเร็วๆ สิเจ๊ อย่ามาทำกั๊ก”

เจ้าหล่อนต้นเรื่องทำท่าเอียงคอแล้วยักไหล่พลางมองไปยังเหล่าสมุนผู้คลั่งไคล้ข่าวก๊อสซิปประจำบริษัทด้วยสายตาประหนึ่งผู้เหนือกว่าในจุดสูงสุดของพีระมิด ก่อนจะค่อยๆ ทำเป็นกระมิดกระเมี้ยนตอบอย่างเสียไม่ได้

“ก็พี่สพลหัวหน้าทีมเซลส์อีกสาขานั่นไง ได้กันกับเจ๊ทอยแล้วจ้า เม้าท์ให้แซ่ดไปทั้งสาขานู้นแล้ว นี่พวกเราช้ามากรู้ป่ะ” สิ้นสุดประโยคแซ่บจากหัวหน้าทีม ทั้งทีมเม้าท์ต่างทำตาโตลุกวาว บางคนหันไปมองคนในข่าวด้วยอาการกึ่งริษยากึ่งหมั่นไส้อย่างอัตโนมัติ

“โหพี่ แบบนี้ไม่เม้าท์ไหวเหรอ ตัวท็อปสาขาภาคกลางเลยนะคะคู้ณ”

“ใจคอนางจะกวาดตัวท็อปของทุกสาขาเลยป่ะ เป็นข่าวกับผู้ชายรายเดือนขนาดนี้ หนนี้ก็เป็นของเล่นพี่สพลเขาอีกล่ะสิ”

“คอยดูกันต่อไปจ้าว่าจะควงกันกี่วัน เฮ้ยแยกๆ เจ๊เดินมานู่นแล้ว”

ยังไม่ทันที่คนถูกกล่าวหาจะเดินมาถึง แผนกช่างเม้าท์ก็กระจายตัวกลับเข้าที่เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยความเร็วเสมือนถูกฝึกหลบกระสุนหลังบังเกอร์ในหน่วยคอมมานโดมาอย่างเชี่ยวชาญ

แต่นั่นแหละ โคตรจะพิรุธเลยสำหรับทยาดา

หญิงสาวกลอกตาเหลือบมองฝ้าเพดานของบริษัทอย่างเซ็งในอารมณ์ จะมีสักวันไหมที่เธอไม่ถูกนินทาเป็นเป้าสายตาอยู่แบบนี้

ตั้งแต่ทำงานที่บริษัทอินฟินิตี้โปรดักส์ในตำแหน่งพนักงานขายฝึกหัดตัวกระจ้อยจนทุกวันนี้เป็นหัวหน้าทีมเซลส์สำนักงานใหญ่ ทยาดาก็หนีไม่พ้นเป็นคนในประเด็นทุกทีโดยเฉพาะเรื่องคาวๆ เรื่องหวานๆ กับเขาไม่เคยจะมีหรอก!