ทดลองอ่าน เก็บหัวใจไว้เพื่อรัก บทที่ 4

เห็นอย่างนั้นชารีฟก็ลอบถอนหายใจออกมา นึกๆ แล้วก็อยากจะเขกหัวตัวเองเป็นกำลัง…เขาจะไปทะเลาะกับเด็กทำไมกันนะ ดังนั้นชายหนุ่มจึงเอ่ยถามด้วยเสียงที่อ่อนลงว่า “ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันครับคุณฮะจิน่า”

ฮะจิน่าฟังเสียงนุ่มทุ้มนั้นอย่างไม่เชื่อหู เอียงหน้ามองชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยไว้วางใจเท่าไหร่ก่อนจะตอบโดยไม่มองหน้า หากเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ถนนโมฮัมเหม็ดไฟว์ (Ave. Mohammed V) ค่ะ เป็นถนนสายหลักจากกีลิซไปเมดิน่า อีกเดี๋ยวคุณก็จะเห็นคูโทวเบีย (Koutoubia)”

“คูโทวเบียงั้นหรือ”

“สุเหร่าคูโทวเบียน่ะค่ะ เป็นตึกที่สูงที่สุดในมาร์ราเคช แล้วก็เป็นสุเหร่าที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปแอฟริกาเหนือด้วย”

“แล้วทำไมถึงชื่อคูโทวเบีย…สุเหร่าของคนขายหนังสือล่ะครับ ชื่อแปลกดี”

“ในสมัยก่อนคูโทวเบียเป็นโรงเรียนที่สอนคัมภีร์อัลกุรอานด้วย รอบตัวสุเหร่าจึงมีร้านขายหนังสืออยู่เต็มไปหมด แต่ในปัจจุบันนี้ไม่มีให้เห็นแล้วละค่ะ อะ…นั่นไงคะ” ฮะจิน่าเอ่ยขึ้นพลางชี้นิ้วให้ชารีฟมองไปข้างหน้า

สิ่งก่อสร้างที่ตระหง่านอยู่ลิบๆ นั้นเป็นตัวตึกทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ก่อเป็นแท่งสูงด้วยอิฐสีน้ำตาลอมชมพู ครึ่งบนแกะสลักเป็นลวดลายงดงามประดับด้วยกระเบื้องเซรามิกสีฟ้า ส่วนหลังคาเป็นโดมครึ่งวงกลมหยักคล้ายกับฟักทองสีขาวสะอาด มียอดคล้ายลูกบอลกลมสีทองเรียงกันอยู่สามลูก งดงามสง่าอยู่ท่ามกลางหมู่ต้นปาล์มสีเขียวเข้มจัด

“ที่เห็นเป็นมิเนเรต (Minaret) สูงเกือบเจ็ดสิบเจ็ดเมตรค่ะ ข้างในกว้างพอที่จะให้ม้าวิ่งขึ้นไปจนถึงยอดได้ด้วย”

“ดูอย่างนี้ไม่น่าจะกว้างพอเลยนะครับ”

“เราอยู่ไกล แล้วตัวตึกสูงก็เลยหลอกตามั้งคะ จริงๆ แล้วฐานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างยาวด้านละสิบสองเมตรแน่ะค่ะ” ยิ้มออกมานิดหนึ่งแล้วก็พูดต่อว่า “เห็นลูกบอลกลมๆ บนยอดนั่นไหมคะ”

ชารีฟพยักหน้า “ครับ เป็นการประดับที่แปลกดี”

“ตามตำนานเล่าว่าของแท้ดั้งเดิมนั้นเป็นทองคำค่ะ ทำจากเครื่องประดับของมเหสีของสุลต่านที่แอบกินองุ่นไปสามลูกในช่วงรามาดัน (Ramadan) ฉันเห็นทีไรก็อดนึกไม่ได้ทุกทีว่าถ้าเอาเครื่องประดับทั้งหมดของเธอมาห้อยคอคงจะคอหักตาย หรือไม่เธอก็คงจะแข็งแรงมาก ตัวหนายิ่งกว่ายักษ์ปักหลั่น”

ฮะจิน่าพูดแล้วก็หัวเราะให้กับความคิดของตัวเอง หากเมื่อเห็นสีหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ของผู้ที่นั่งด้านข้างก็หยุดกึก อารมณ์ที่ดีขึ้นนิดหน่อยกลับไปขุ่นมัวเหมือนเดิม ค่อนชายหนุ่มอยู่ในใจ…คนอะไร ทำหน้าอย่างนั้นได้ทั้งวัน