ทดลองอ่าน เก็บหัวใจไว้เพื่อรัก บทที่ 4

เมื่อรถแท็กซี่เข้าใกล้ส่วนเมดิน่ามากยิ่งขึ้น การจราจรที่ค่อนข้างสับสนอยู่แล้วก็ยิ่งดูวุ่นวาย บนถนนใหญ่ของมาร์ราเคชมีพาหนะเกือบทุกชนิดที่จะจินตนาการได้ ตั้งแต่รถยนต์เก่าจนขึ้นสนิม รถกลางเก่ากลางใหม่ ไปจนถึงรถยุโรปหรูหรามันปลาบ รถจักรยานยนต์เครื่องแรงสูง รถกึ่งจักรยานยนต์กึ่งจักรยานหรือที่เรียกว่า ‘มัฟเฟต’ ไปจนถึงรถจักรยานธรรมดา นอกจากนั้นก็มีทั้งเกวียนลากด้วยม้า ลา หรือล่อ บรรทุกพืชผักผลผลิตทางการเกษตรเอาไว้เต็ม รวมไปถึงรถม้าคันงามสำหรับต้อนรับนักท่องเที่ยวไว้ชมเมืองอีกด้วย

ชารีฟเคยคิดว่าการจราจรในไคโรแย่ยิ่งยวดแล้ว มาเจอถนนในมาร์ราเคชเขายังต้องเปลี่ยนใจ อดพูดออกมาไม่ได้ว่า “ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงไม่ขับรถออกมาเอง”

ฮะจิน่าตอบหน้าตาย “แค่นี้ก็ทำคุณตะลึงแล้วหรือคะ ไม่อยากจะบอกว่านี่ยังน้อยนะ ไว้คุณมาช่วงเทศกาลบูชายัญแกะจะยิ่งสนุกสนานกว่านี้อีก”

ในทุกปีชาวโมร็อกกันจะมีเทศกาลบูชายัญแกะ ในระหว่างนั้นครอบครัวชาวโมร็อกกันจะต้องนำแกะมาอยู่ในบ้านด้วยเป็นเวลาสองอาทิตย์ก่อนจะนำไปฆ่าตามความเชื่อที่ว่าเป็นการล้างบาปแทนตัวพวกเขา

“คนโมร็อกกันส่วนมากยากจนค่ะ ส่วนใหญ่ก็จะมีแค่มัฟเฟต นั่งกันทั้งครอบครัว พ่อขับ แม่ซ้อนท้าย มีลูกนั่งกลาง แต่ช่วงขนแกะกลับบ้าน พอมีแกะเป็นภาระด้วยแล้วเนี่ยก็จะเป็นพ่อขับ แม่ซ้อนท้าย ผูกลูกไว้ข้างหลัง แล้วมีแกะนั่งอยู่ตรงกลาง”

เมื่อคิดภาพตามนั้นแล้วทำให้ชารีฟอดยิ้มออกมานิดหนึ่งไม่ได้ มันคงจะเป็นภาพที่ทั้งขบขันทั้งโกลาหลพิลึก

“แล้วบางครอบครัวที่มีรถนะคะ พ่อขับรถ แม่กับลูกนั่งข้างหลัง ส่วนผู้โดยสารข้างคนขับที่ถูกคาดเข็มขัดนิรภัยเอาไว้อย่างดีนั้นเป็นแกะค่ะ”

พอฮะจิน่าเล่ามาถึงตรงนี้แล้วคนฟังก็หัวเราะออกมานิดหนึ่งซึ่งทำให้คนเล่าแสร้งดัดเสียงสูงและตาโตอย่างประหลาดใจ

“เพิ่งรู้ว่าคุณหัวเราะเป็นด้วย”

เท่านั้นคนที่กำลังหัวเราะเบาๆ อยู่ก็หุบปากทันที ปล่อยให้ฮะจิน่ายิ้มอย่างสะใจอยู่คนเดียวที่ได้แก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ ไปบ้าง

ไม่นานนักรถแท็กซี่คันเล็กก็มาหยุดอยู่ที่กลางจัตุรัสกว้างขวาง โอบด้วยแผงรถเข็นขายน้ำส้มคั้นสดๆ และผลไม้ตากแห้งอย่างอินทผลัม กล้วย และถั่วนานาชนิด กึ่งกลางเต็มไปด้วยฝูงชนที่มุงอะไรกันอยู่เป็นหย่อมๆ ฮะจิน่าจัดการจ่ายเงินแล้วก็พาชารีฟมายืนอยู่ด้านข้าง

อากาศช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนซึ่งเป็นช่วงต้นของฤดูหนาวแต่มาร์ราเคชยังคงอบอุ่น อุณหภูมิอยู่ที่ 16-17 องศาเซลเซียส ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสวย แสงแดดเจิดจ้าแจ่มใส บรรยากาศรอบข้างดูคึกคัก ตัวตึกรอบข้างเป็นสีน้ำตาลอมชมพูอันเป็นสีของเมืองมาร์ราเคชที่ดูกลมกลืนกันไปหมด

“นี่ละค่ะ เจอมา เอฟ น่า (Jemaa el Fna) ที่ได้รับคำกล่าวขานว่าเป็นเสมือนจังหวะหัวใจที่เต้นเป็นเสียงดนตรีของมาร์ราเคช” ฮะจิน่ากล่าวพร้อมกับมองไปรอบๆ ด้วยรอยยิ้ม