ทดลองอ่าน เจ้าบ่าวขบวนสุดท้าย บทที่ 5

บทที่ 5

โปรดสัตว์ได้บาป

ร้อน…เหมือนไก่กำลังถูกย่างอยู่ในเตาเผา พลิกไปทางไหนก็ร้อนวูบวาบไปหมด

กังสดาลพยายามปรือตาขึ้นมองภาพตรงหน้า แต่เปลือกตากลับหนักอึ้ง เธอต้องใช้ความพยายามอยู่ครู่ใหญ่จึงเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นผู้ชายร่างใหญ่ กรอบหน้าของเขาบึกบึนแบบบุรุษ แต่เครื่องหน้ากลับมีความหวานละมุนแบบผู้หญิง

“คุณคะ!”

เสียงของเธอแหบโหย มือเรียวบางฝืนยกขึ้นไขว่คว้าขอความช่วยเหลือ แต่อีกฝ่ายกลับปัดมือเธอออก ก่อนเปรยด้วยน้ำเสียงฉุนกึก

“คุณคะ ปิดฮีตเตอร์ ฉันร้อน!”

ไม่เพียงแต่พูด มือเรียวบางกลับป่ายปะไปทั่วเพื่อควานหาไอเย็น แต่กลับคว้าเจอแต่ ‘ของแข็ง’

“บ้าฉิบ! ขับให้มันเร็วๆ หน่อย แล้วก็เร่งแอร์ด้วย แม่นี่จะกินหัวฉันอยู่แล้ว”

ฉายสบถเป็นภาษาเกาหลี รีบปัดมือหญิงสาวให้พ้นไปจากต้นขาก่อนจะยัดหมอนอิงให้หญิงสาวกอดไว้

ข่มความวูบวาบที่พุ่งเข้าเล่นงานจนกายหนุ่มเดือดพล่าน ความแกร่งกร้าวกลางกายพานจะกำเริบเสิบสาน

เขาเสมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยหวังจะข่มความฟุ้งซ่านให้สงบราบคาบ แต่หารู้ไม่ว่ากลับสบช่องให้โจรสาวยื่นหน้าเข้ามาส่งจมูกฟุดฟิดเหมือนหมาล่าเนื้อ พอแน่ใจแล้วว่าเป้าหมายที่ต้องการอยู่ตรงหน้าก็วางมือทาบลงบนกำแพงเย็นเฉียบตรงหน้าที่ขยับขึ้นลงได้

ริมฝีปากแดงอิ่มเผยอขึ้น นัยน์ตากลมใสแจ๋วช้อนมองเหยื่ออันโอชะ แต่คนที่กำลังจะถูกปล้นสวาทกลับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ

“คุณสวยจัง!”

หากคำพูดนี้หลุดออกจากปากผู้ชายคงมีดวลหมัดกันบ้าง แต่พอหลุดจากปากผู้หญิงอ้อนแอ้นซึ่งกำลังก่ายเกยอยู่บนตักพลางจ้องริมฝีปากเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย คาสโนว่าหน้าหวานก็ไม่รู้จะตอบกลับยังไง ยังไม่ทันห้ามปรามโจรปล้นสวาท เธอก็เลื่อนหน้าเข้ามาทาบริมฝีปากลงบนกลีบปากหยักสวยของเขาอย่างแผ่วเบาคล้ายเด็กน้อยที่กำลังจุ๊บแก้มคุณปู่คุณย่าเวลาได้ขนมหวาน

เพียงชั่วพริบตาเธอก็ผละออก หมดความสนใจริมฝีปากร้อนผ่าวที่นึกว่าจะเย็นละมุนละไม แต่คนถูกปล้นจูบหน้าตาเฉยกลับเบิกตาโพลงเพราะเรียวปากนุ่มละมุนยังทิ้งเชื้อไฟไว้ในหัวใจ ฉายจึงตวัดวงแขนรัดเอวคอดกิ่วไว้ในอ้อมแขนท่ามกลางการดิ้นรนผลักไสไม่หยุด