ทดลองอ่าน เจ้าสาวสโลว์ไลฟ์ บทที่ 6

“กำนันพุกจะไปรู้อะไร ฉันต้องกรีดเลือดสาบานกับนังเอ๋ยด้วยไหมล่ะ หมอถึงจะเชื่อว่าฉันเป็นญาติมัน”

“ไม่ต้องกรีดเลือดสาบานหรอกครับ แค่เจาะเลือดตรวจดีเอ็นเอก็รู้แล้ว”

“โอ๊ย ฉันไม่ว่างไปตรวจหรอก ยุ่งมาก เดือนหน้าโน่นแน่ะฉันถึงจะว่าง”

หมอปาลกระตุกยิ้มหยัน ถึงวันนั้นอิศยาก็ถูกขายให้เสี่ยซ้งไปแล้วน่ะสิ

“ที่จริงไม่ต้องลำบากไปเจาะเลือดก็ได้ครับ แค่เส้นผมเส้นเดียวก็ตรวจได้แล้วครับ”

นงพะงาผงะเมื่อถูกหมอหน้าตายต้อนเสียจนมุม แต่ถ้าหากจะต้องเสียเงินก้อนโตจากเสี่ยซ้ง เจ้าแม่เงินกู้อย่างนงพะงาไม่มีวันยอม

“จู่ๆ จะมาแตะเนื้อต้องตัวฉันได้ยังไง ฉันฟ้องได้นะ”

“คุณนงก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องเอ๋ยเหมือนกันครับ ตอนนี้เอ๋ยเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผม เพราะฉะนั้นผมมีสิทธิ์ปกป้องภรรยาของผมจากคนที่คิดร้ายกับเธอ”

“ฉันจะแจ้งความว่าหมอพรากผู้เยาว์”

“มันต้องอายุไม่เกินสิบแปดปีครับ แต่เอ๋ยยี่สิบแล้ว”

“ถึงอย่างนั้นก็เหอะ มันอาจถูกหมอปาลหลอกไปจดทะเบียนก็ได้ มันยิ่งโง่ๆ เซ่อๆ อยู่ด้วย”

“ผมถึงได้เชิญกำนันพุกกับป้าดาวเรืองซึ่งเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของโคกเสือเผ่นไปเป็นสักขีพยานด้วยไงครับ คนในโคกเสือเผ่นต่างนับถือกำนันพุกมาก แถมกำนันยังสนิทสนมกับลุงถมยามาตั้งแต่เล็ก คนที่นี่ล้วนรู้เรื่องนี้ดี”

มิน่าล่ะอิศยาถึงเจอลุงกำนันกับป้าดาวเรืองที่อำเภอแต่เช้า แล้วก่อนจดทะเบียนสมรสทั้งสองยังซักไซ้ไล่เลียงเสียละเอียดยิบถึงยอมเป็นพยานรับรู้การจดทะเบียนสมรสของเธอกับหมอปาล

หมอปาลน่าทึ่งเป็นบ้าเลย เป็นผู้ใหญ่มันดีอย่างนี้นี่เอง ทำอะไรก็รอบคอบ มีแผนการรองรับเสร็จสรรพ

“จดทะเบียนแล้วยังไงล่ะ ถ้าไม่มีปัญญาใช้หนี้ ฉันก็ยึดบ้านและบีบให้นังเอ๋ยมันใช้หนี้ส่วนที่เหลืออยู่ดี อย่าคิดว่าจะหัวหมอได้คนเดียว ฉันก็มีเส้นสายมีทนาย ไม่ใช่จะมารังแกกันง่ายๆ”

“ผมมาเจอคุณนงวันนี้ก็จะมาคุยเรื่องหนี้ก้อนนั้นเหมือนกันครับ”

“อย่าคิดว่าฉันจะยกหนี้ให้ เงินไม่ใช่บาทสองบาท แล้วก็ไม่ต้องต่อรอง สลึงเดียวฉันก็ไม่ลดให้”

หมอปาลยังคงรักษาสีหน้าเยือกเย็นไว้ได้ไม่เปลี่ยนทั้งที่อีกฝ่ายขึ้นเสียงใส่ อิศยานึกเห็นใจเขาขึ้นเป็นกอง หากไม่ได้หมอปาลคอยช่วย เธอก็ไม่รู้ว่าจะรับมือกับป้าใจร้ายอย่างไรดี

“ผมไม่ทำอย่างนั้นหรอกครับ”

ชายหนุ่มนึกถึงเอกสารกู้เงินของลุงถมยาที่เขาเอากลับไปอ่านเมื่อวันก่อนและปรึกษาทนายของที่บ้านก็พบว่าเป็นเอกสารกู้เงินที่มีผลทางกฎหมาย ดังนั้นเขาจึงไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้ นอกจากชดใช้หนี้ที่ลุงถมยาก่อไว้แทนภรรยาป้ายแดง

“เพียงแต่วันนี้ผมไม่ได้เตรียมเงินมาด้วย ก็เลยจะ…”

“ไม่มีเงินก็ไม่ต้องมาคุย นังเอ๋ยต้องชดใช้หนี้ตามที่ฉันสั่ง”

“ยังไม่ถึงเดดไลน์สามอาทิตย์ไม่ใช่เหรอครับ ผมอยากจะขอเวลาคุณนงอีกสักหน่อย”

นงพะงาแค่นหัวเราะหยัน แค่หมอใช้ทุนกระจอกๆ จะมีปัญญาหาเงินล้านมาคืนทันได้อย่างไร ถึงจะยึดบ้านแล้วก็ยังเหลือหนี้อีกล้านกว่าบาท

“ได้สิ จะพรุ่งนี้ วันมะรืนก็ได้ แต่ต้องไม่เกินกำหนด”

นงพะงากระชับกระเป๋าถือพลางเชิดหน้า

“ดูแลตัวเองให้ดีล่ะนังเอ๋ย ครบกำหนดเมื่อไรฉันทวงหนี้แกทบต้นทบดอกแน่”