ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

เกือบสองชั่วโมงกว่าสารินจะผ่องถ่ายเงินออกจากห้องพระไปไว้ในที่ซ่อนจนเรียบร้อย พอได้ยินว่าพิธีหมั้นด้านล่างเสร็จแล้ว แขกเหรื่อเริ่มส่งเสียงกันวุ่นวาย สารินจึงเตรียมลงไปโชว์ตัวข้างล่างเสียหน่อย แต่พี่สาวสุดที่รักกลับเดินสวนขึ้นมาพอดิบพอดี

“ใครใช้ให้แกสาระแนขึ้นมาบนนี้นังสาริน”

“เจอหน้ากันก็ทักทายเสียงหวานเชียว พี่มุกตาร์คงจะคิดถึงสารินมากใช่ไหมคะ”

“ไม่ต้องตีสองหน้า ฉันรู้ทันแกหรอก แกเข้าไปขโมยอะไรในห้องฉัน บอกมานะ” คงเพราะจุดที่สารินยืนอยู่ห่างจากห้องนอนของมุกตาร์ไม่ไกลนัก อีกฝ่ายจึงกระชากเสียงหาเรื่อง

“สารินแค่เข้าไปทำความสะอาดตามที่คุณแม่สั่ง พี่มุกตาร์อย่าใส่ความสารินสิคะ”

“สันดานขี้ขโมยอย่างแกมีหรือจะอดใจไหว เพิ่งออกจากคุกมาด้วย คงจะร้อนเงินน่าดูล่ะสิ”

“ถ้างั้นพี่มุกตาร์ก็ค้นตัวสารินเลยค่ะ” หญิงสาวกางแขนออกเพื่อแสดงความบริสุทธิ์

มุกตาร์ลูบมือไปตามเนื้อตัวก็ไม่พบสิ่งผิดสังเกต พานให้กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ

“อย่าให้จับได้ล่ะ ฉันจะเฉดหัวแกออกไปนอนข้างถนน”

สารินยิ้มบางๆ ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนกับคำขู่แม้แต่น้อย ขนาดห้องมืดซึ่งมีกลิ่นอุจจาระปัสสาวะคละคลุ้งเธอก็นอนมาแล้ว ประสาอะไรกับข้างถนนที่มีแค่ฝุ่นควันท่อไอเสีย

“ยิ้มอะไร”

“สารินแค่คิดว่าวันนี้พี่มุกตาร์สวยผิดหูผิดตา ผอมลงด้วยใช่ไหมคะ”

มุกตาร์เป็นคนอ้วนมาตั้งแต่เล็ก แม้พยายามลดความอ้วนอย่างไรก็ไม่เป็นผล ดังนั้นพอได้ฟังคำชมที่ตนปรารถนาจึงเผลอยิ้มตัวลอยไม่ได้

“ก็ผอมน่ะสิ ฉันหมดเงินกับคอร์สไดเอ็ตไปตั้งเท่าไรกว่าแขนขาจะเรียวเล็กลงได้ขนาดนี้”

“เอ…แต่ก็แปลกนะคะ แขนขาดูเล็กลง แต่ทำไมท้องดูนูนๆ เหมือนคนท้องเลยล่ะคะพี่มุกตาร์”

คำถามนั้นทำให้มุกตาร์หน้าแดงก่ำสลับซีดเผือด “ฉันก็แค่ท้องผูก แกจะมารู้อะไรดีกว่าหมอล่ะ”

“งั้นก็แล้วไปค่ะ สารินแค่เป็นห่วงพี่มุกตาร์ พรุ่งนี้ก็จะแต่งงานแล้ว กลัวจะไม่สบายชวดงานแต่งขึ้นมา พี่มุกตาร์คงต้องวิ่งวุ่นหาเจ้าบ่าวคนใหม่ยากหน่อย”

“อี…อีสาริน…อีปากจกเปรต…”

“อย่าหยาบคายสิพี่มุกตาร์ วันนี้วันมงคล ขืนว่าที่สามีได้ยินเข้าจะตกใจไม่อยากให้แต่งเข้าบ้านนะคะ”

มุกตาร์คว้าแขนสารินบีบไว้แน่น กระชากเสียงห้วน “มึงคิดจะลองดีกับกูใช่ไหมอีสาริน”

“อย่าออกแรงมากสิคะพี่มุกตาร์ กำลังท้องกำลังไส้ เกิดเด็กหลุดพรวดออกมา พี่มุกตาร์จะหาเจ้าบ่าวคนใหม่ไม่ทันนะคะ”

มุกตาร์ถลึงตาโต กระทืบเท้าเร่าๆ ชี้หน้าด่าว่าสารินไม่หยุด แต่สารินกลับเหยียดยิ้มยืนมองงิ้วออกโรงอย่างสบายใจก่อนคว้าถังน้ำและไม้ถูพื้นลงไปข้างล่างตามที่ถูกอีกฝ่ายไล่ส่ง

“คอยดูสิ ฉันต้องเฉดหัวแกออกจากที่นี่ให้ได้”

ในเมื่อเคยส่งนังงูพิษเข้าคุกครั้งแรกได้ ทำไมมุกตาร์จะยัดตะรางให้มันเป็นครั้งที่สองไม่ได้!

(ติดตามตอนต่อไปวันที่ 24 ก.ค. 62)