ทดลองอ่าน แม่ทัพใหญ่ผู้นี้คือสามีข้า บทที่ 5-บทที่ 6

ฝูถิงยืนอยู่ตรงริมหน้าต่าง

อากาศในห้องร้อนเกินไปสำหรับเขา ครั้นจะดับกระถางไฟแล้วจุดใหม่ก็ยุ่งยากเกินไป เขาจึงเลือกที่จะเปิดหน้าต่างยืนรับลมหนาวสักครู่ มือถือสุรารสร้อนแรงที่เหลือครึ่งถุงจากเครื่องแบบทหาร

สุราสองอึกไหลลงคอ เนื้อตัวตากลมจนเย็นจัด ทว่าช่องท้องกลับร้อนดุจไฟแผดเผา

พอดื่มอึกที่สามก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่ากลิ่นสุราอวลอยู่ในลำคอ หากนางได้กลิ่นอาจจะไม่ชอบ จึงยกมือขึ้นเช็ดปากแล้วปิดฝาจุก

ความจริงเขาจะไปรู้ได้อย่างไรเล่าว่าหญิงบอบบางเช่นนั้นชอบไม่ชอบอะไรบ้าง

หากชอบชีวิตฟุ้งเฟ้อรุ่มรวย เขาในตอนนี้…ย่อมให้ไม่ได้

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา เขาหันไปมอง แต่เห็นแค่เพียงสาวใช้ผู้หนึ่ง

ซินลู่ย่อตัวคำนับ “นายหญิงให้บ่าวมาขอขมาท่านผู้บัญชาการ ตอนอยู่ในโรงเตี๊ยมก่อนหน้านี้นางเสียขวัญ รู้สึกไม่ใคร่สบาย เวลานี้จึงนอนพักผ่อนในเรือนอื่นแล้วเจ้าค่ะ เชิญท่านผู้บัญชาการเข้านอนได้เลย”

ฝูถิงลูบถุงสุราในมือพลางเหยียดยิ้มตรงมุมปาก

ก่อนหน้านี้ไม่เห็นนางจะผิดปกติตรงที่ใด ขนาดถูกเขารั้งไว้แนบอกยังไม่ตื่นตกใจสักนิด อยู่ๆ ก็ฟื้นฝอยหาตะเข็บขุดคุ้ยเรื่องเก่า แสดงว่าจงใจจะเอาคืนเขาในเวลาเช่นนี้

“นางอยู่ที่ใด”

แต่เดิมซินลู่ก็ออกจะเกรงๆ แม่ทัพหนุ่มอยู่แล้ว พอได้ยินคำถามนั้นจึงผงะไป

ฝูถิงสั่งโดยไม่รอให้สาวใช้ตอบ “ไปเชิญนางมา”

ซินลู่รีบเดินออกไปทันที

ท่าทีเหล่านี้ของเขาอยู่ในการคาดเดาของหลี่ชีฉือ เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะเรียกนางไปพบ

หรือว่าต้องการจะปะทะกันซึ่งหน้า

นางปลอบโยนหลานชายที่มีท่าทางกังวล แล้วลุกเดินไปที่เรือนเขาอย่างแช่มช้า

เพิ่งจะมาถึงหน้าเรือนก็ได้ยินเสียงเบาๆ ดังออกมาจากข้างใน

นางเอามือรั้งชายกระโปรงก้าวเข้าไปในห้อง เห็นชายผู้นั้นสวมรองเท้าหุ้มแข้งแบบทหาร ถือกระบี่คู่ใจ ก้าวยาวๆ มาหา

พอมาถึงตัว เขาก็ชะงักเท้า ทอดตามองนาง

หลี่ชีฉือจำต้องแหงนหน้ามองตอบ

ปลายคางคมสันมีเหลี่ยมมุมชัดเจนราวกับแกะขึ้นด้วยดาบ

“เจ้านอนที่นี่” เขาโพล่งขึ้น หลังจากตรึงสายตาอยู่บนร่างนางชั่วอึดใจก็เดินออกไป

หลี่ชีฉือมองร่างสูงใหญ่ก้าวออกจากห้องโดยมีซินลู่ตามไปด้วย

ไม่นานนักสาวใช้ประจำตัวก็ย้อนกลับมาบอกนางว่า “ท่านผู้บัญชาการไปนอนในห้องหนังสือแล้วเจ้าค่ะ”

“เขาเป็นใบ้หรือไรกันนะ…” หลี่ชีฉือพึมพำ

ซินลู่กระซิบกระซาบอยู่ข้างหู “ดูท่าท่านผู้บัญชาการจะเป็นคนพูดน้อย ก่อนหน้านี้ก็ให้ขุนพลหลัวพูดแทนจนเหมือนเป็นใบ้จริงๆ”

หลี่ชีฉือบีบนิ้วตนเองเบาๆ มองค้อนไปยังทิศทางที่เขาเดินจากไปพลางคิดในใจ บุรุษอะไรก็ไม่รู้ แค่พูดจาอ่อนหวานสักคำยังไม่ทำ

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 3 ก.พ. 65 เวลา 12.00 น.