ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 9 – บทที่ 10

“หน้าใหญ่แล้วไม่ดียังไง ตามหลักโหงวเฮ้ง หน้าใหญ่ถึงจะส่งเสริมสามี” หลี่กั๋วต้งพูดพร้อมกับยิ้มจนตาหยี จากนั้นก็เขียนใบสั่งตรวจเลือดห้าใบ “ไปตรวจเลือดสักหน่อย ตอนบ่ายได้ผลแล้วค่อยมาพบผมอีกที”

“ผมมีคำถามอยากจะสอบถามสักหน่อยครับ” จั่นหลิงจวินทำท่าบอกให้เซียวเซียวไม่ต้องรีบร้อน แล้วหันไปพูดกับคุณปู่ของหลี่เหมิง

“ว่ามา” หลี่กั๋วต้งตอบกลับอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ต้องการจะเสวนากับเขา

“ตอนที่เธออยู่โรงพยาบาล ท่านฉีดสเตียรอยด์ให้เธอเท่าไหร่ครับ” จั่นหลิงจวินถามไปพร้อมกับพิมพ์โน้ตบุ๊กไปด้วย

“ตอนที่อยู่โรงพยาบาลก็วันละขวด ปริมาณเท่าไหร่จำไม่ค่อยได้ แต่นายไปที่ชั้นหนึ่งขอพิมพ์รายการยาช่วงที่แอดมิตออกมาได้” เมื่อพูดถึงเรื่องการรักษาหลี่กั๋วต้งก็จริงจังขึ้นมา

“ผมดูยาตอนออกจากโรงพยาบาลของเธอแล้ว เดือนแรกกินเพรดนิโซน แล้วทำไมต่อมาถึงเปลี่ยนมาใช้เมทิลเพรดนิโซโลน” จั่นหลิงจวินเงยหน้าขึ้นมองหลี่กั๋วต้งนิ่งๆ เนื่องจากเพรดนิโซนราคาถูกมาก หนึ่งร้อยเม็ดราคาเพียงห้าหยวนเท่านั้น แต่เมทิลเพรดนิโซโลนราคาแพงมาก ราคาเม็ดละหนึ่งหยวน

“เจ้าเด็กนี่! นี่คิดว่าฉันเจตนาจ่ายยาแพงให้คนไข้งั้นรึ” หลี่กั๋วต้งขมวดคิ้ว “เพรดนิโซนมันทำลายตับ เธอกินไปแล้วเดือนหนึ่ง เอ็นไซม์ทรานซามิเนส อยู่ในระดับที่ผิดปกติ ฉันสอบถามฐานะทางการเงินของเธอแล้วว่าสามารถรับได้จึงเปลี่ยนเป็นเมทิลเพรดนิโซโลน”

จั่นหลิงจวินทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับอาการโกรธของหลี่กั๋วต้ง ยังคงถามต่ออีกหลายคำถามที่เกี่ยวกับการแพทย์ซึ่งเซียวเซียวฟังไม่รู้เรื่อง เธอได้แต่ยิ้มขอโทษให้กับหลี่กั๋วต้งแล้วแอบดึงเสื้อจั่นหลิงจวินโดยหวังว่าเขาจะพูดให้น้อยลงหน่อย

ต่อไปเธอยังจะหวังให้คุณหมอหลี่กั๋วต้งรักษาเธอได้อีกไหม นายคนนี้ทำอีกฝ่ายโมโหขนาดนี้แล้วต่อไปเธอจะทำอย่างไรดี

ยังดีที่จั่นหลิงจวินถามครบทั้งห้าคำถามแล้วถึงได้เลิกรา เขาลุกขึ้นโค้งขอบคุณหลี่กั๋วต้งที่ให้คำอธิบายอย่างอดทน

หลี่กั๋วต้งถอนหายใจแรงๆ “นายนี่นะ เป็นหมอดีๆ ไม่ชอบ กลับไปเป็นหมอฟื้นฟูอะไรนั่น ตอนแรกเรียกให้นายมา นายไม่มาก็แล้วไป ยังจะหลอกล่อเอาตัวเหมิงเหมิงของฉันไปอีก” เขามองจั่นหลิงจวินด้วยความรู้สึกเหมือนกับมองหยกชั้นดีที่ถูกเอาไปทำเป็นเก้าอี้นั่งอย่างน่าเสียดาย

“โรคที่รักษาได้ช้า เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ต้องอาศัยการดูแลรักษาหลังออกจากโรงพยาบาล มีผมดูแลอยู่ ท่านไม่รู้สึกวางใจขึ้นมากหรอกเหรอครับ” จั่นหลิงจวินหยิบใบสั่งตรวจเลือดของเซียวเซียวขึ้นมา ก่อนจะพยักหน้าให้หลี่กั๋วต้งแล้วพาเซียวเซียวออกไป