ทดลองอ่าน ธีรกานต์ ตอนที่ 5

กานต์ไม่เคยโทษเพื่อน เรื่องแบบนี้บางทีก็ขึ้นอยู่กับดวงและโอกาสด้วย แต่เธอก็จับได้ว่าหทัยรัตน์ยังรู้สึกเฟลจนถึงทุกวันนี้ รวมทั้งยังคิดว่าตนเองอาจทำอะไรบางอย่างผิดไป

“เออ เรื่องที่แกจะไปรับจ็อบที่บริษัทพี่วินล่ะ ตกลงว่าไง แล้วงานลากยาวไหม” สาวร่างเล็กเปลี่ยนเรื่อง

“เป็นงานรีโนเวต ตอนนี้ยังรอคำตอบจากเจ้าของบ้านอยู่ว่าโอเคไหม…งานนี้ใหญ่เหมือนกัน น่าจะใช้เวลาเป็นปีด้วยเพราะรายละเอียดเยอะ แต่มันน่าจะยุ่งเยอะๆ แค่ช่วงแรกๆ นี่แหละ พอผ่านช่วงแรกไปฉันก็แค่ต้องแวะเข้าไปดูความเรียบร้อยเป็นระยะ ไม่กระทบงานทางนี้หรอก”

หทัยรัตน์พยักหน้ารับพร้อมกับตวัดสายตาไปมองโทรศัพท์มือถือของเพื่อนที่วางอยู่บนโต๊ะ มันเพิ่งส่งเสียงร้องเรียกความสนใจ

“อ้าว พูดถึงปุ๊บพี่วินก็โทรมาปั๊บ” กานต์พึมพำเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ แล้วเธอก็หยิบมันขึ้นมารับสาย “สวัสดีค่ะพี่วิน”

“กานต์ พี่จะโทรมาส่งข่าว เจ้าของบ้านริมน้ำโอเคกับเรานะ”

“จริงเหรอพี่วิน!” หญิงสาวร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

“พี่จะโกหกทำไมเนี่ย” อาชวินส่งเสียงหัวเราะมาตามสัญญาณโทรศัพท์

“โอ๊ย ไม่ใช่อย่างนั้น คือกานต์ลุ้นทุกวันเลย มันฝังอยู่ในหัวแบบเอาออกไม่ได้ นี่ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าเขาไม่โอเคจะทำไง”

“เรานี่ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ” รุ่นพี่ยังคงหัวเราะอยู่ “ว่าแต่นี่กานต์ว่างไหม ถ้าว่างก็แวะมาที่ออฟฟิศหน่อย จะได้คุยรายละเอียดกัน”

“ว่างค่ะ เพิ่งเสร็จงานพอดี งั้นเดี๋ยวกานต์ไปเลย”

“โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกัน”

กานต์วางสายโทรศัพท์ แต่ยังไม่ทันจะได้ขยับไปมากกว่านั้นหทัยรัตน์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็คว้าแขนของเธอหมับ

“จะไปไหน มีอะไรเกิดขึ้น คุยกันให้รู้เรื่องก่อน”

“พี่วินโทรมาตาม บอกว่าเจ้าของบ้านที่เมื่อกี้ฉันเล่าให้ฟังเขาโอเคแล้ว พี่วินเลยบอกให้เข้าไปคุยรายละเอียดที่ออฟฟิศ”

“ก็แค่เนี้ย” เพื่อนดึงมือกลับไป “ที่ฉันต้องคว้าแขนแกไว้เพราะฉันรู้ว่าแกจะลุกไปเลยแบบไม่มีแม้แต่คำล่ำลา”

“โทษที ฉันกำลังตื่นเต้น” กานต์ยิ้มแห้งๆ เถียงไม่ได้เลยเพราะเมื่อครู่เธอก็กำลังจะทำแบบนั้นจริงๆ มันเป็นนิสัยเสียที่เธอพยายามแก้ แต่ก็ยังไม่หายสนิทสักที ยังดีที่เป็นแค่กับคนที่สนิท

“แกก็ตื่นเต้นตลอดอ่ะ” หทัยรัตน์กลอกตาก่อนจะโบกไม้โบกมือเป็นเชิงไล่ “เอาเหอะ จะไปก็รีบไป ขี่รถดีๆ แล้วเดี๋ยวเจอกันวันงานแฟชั่นโชว์”

“โอเค แล้วเจอกัน” คนเป็นนางแบบโปรยยิ้ม ลุกขึ้นคว้าแจ็กเก็ตมาตวัดคลุมร่าง

สาวร่างเล็กนั่งกอดอกมองเพื่อน จนกระทั่งกานต์ออกจากร้านไปยังรถมอเตอร์ไซค์คันโตที่จอดอยู่ ท่วงท่าของอีกฝ่ายตั้งแต่การเดิน การยืน ไปจนถึงการขึ้นมอเตอร์ไซค์ขี่ออกไปนั้นดึงดูดสายตาอย่างยิ่ง ความเท่ที่ทะลักทลายออกมาทำให้เธอถึงกับทอดถอนใจ ได้แต่หวังว่าหลังจากนี้จะมีคนเห็นเสน่ห์ของกานต์มากขึ้นกว่าที่ผ่านมา