ทดลองอ่าน มาลีรติกานต์ ตอนที่ 2

ตอนนั้นนิตยสารฉบับหนึ่งติดต่อให้เธอไปลงปก แต่ตากล้องที่เธอขอไปไม่มีคิวว่าง ทาง บ.ก. จึงเสนอว่าจะให้ปฏิภาณซึ่งเป็นทั้งผู้กำกับชื่อดังและมีชื่อเสียงในเรื่องการถ่ายภาพมาเป็นช่างภาพให้แทน เธอจึงตอบตกลง เมื่อได้ร่วมงานกัน เขากับเธอก็เข้ากันได้ดีกว่าที่คิด มันเป็นวันที่เธอมีความสุขมากจนเผลอคิดถึงเขาบ่อยๆ แล้วหลังจากนั้นทั้งสองก็ได้พบกันอีกครั้งในงานปาร์ตี้ของเพื่อนคนหนึ่ง

อรรัมภาคิดว่าปฏิภาณคือผู้ชายที่เธอตามหา เมื่อเขาให้ความสนใจและชวนเธอออกมาดินเนอร์หรือปาร์ตี้ด้วยกันเธอจึงไม่ปฏิเสธ จากเพื่อนห่างๆ ก็เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์จนสนิทสนม และในที่สุดทั้งสองคนก็ตกลงปลงใจคบกันในฐานะคนรัก จะว่าไปแล้วตลอดสองปีที่คบหากันปฏิภาณก็ดูแลเธออย่างดี พยายามหาเวลาให้เธอเท่าที่เขาจะทำได้ แต่…เธอกลับรู้สึกได้ว่านานวันเข้าเขายิ่งมีแพชชั่นกับเธอน้อยลง

แน่นอนว่าเธอก็มีแพชชั่นกับเขาน้อยลงเช่นกัน

ที่สำคัญหากเขายังไม่พร้อมจะจริงจัง เธอคิดว่ามันควรถึงเวลาแล้วที่เธอกับเขาจะหยุดความสัมพันธ์กันสักที เธอจะได้เปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองศึกษาคนใหม่ๆ ที่พร้อมจะจริงจังกับเธอ

“อะไรนะ! ภาพูดใหม่อีกทีซิ!”

ปฏิภาณถามราวกับได้ยินในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดไม่ชัดเจนทั้งๆ ที่เขาได้ยินมันเต็มสองรูหู…นี่อรรัมภามาที่นี่เพื่อจะบอกเลิกเขาอย่างนั้นหรือ!

“ภาพูดว่าเราควรจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมดีกว่า คบกันต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกค่ะ คุณกับภาดูจะเข้ากันไม่ค่อยได้ และความคิดเราก็แตกต่างกันเกินไปจริงๆ”

“แต่เราคบกันมาสองปีแล้วนะภา ครอบครัวคุณกับครอบครัวผมก็เห็นดีเห็นงามด้วย ตอนแรกเราเข้ากันได้ดีมาก แล้วจู่ๆ จะมาบอกว่าเราเข้ากันไม่ได้ได้ยังไง ตลกแล้ว”

ปฏิภาณแค่นหัวเราะ เขากับอรรัมภาใกล้ชิดกันมาสองปี…ผู้ชายที่ดูแลและเอาอกเอาใจผู้หญิงขนาดนี้ ยอมเลิกกับผู้หญิงที่เกี่ยวพันทุกคนแบบนี้…ไม่มีคนไหนต้องการเป็นแค่เพื่อนหรอก

“เพราะคบกันมาสองปีแล้วไงคะ ภาถึงได้รู้ซึ้งทุกอย่างแล้ว และภาก็ไม่อยากรอคุณอีกต่อไป ภาอยากแต่งงาน ภาอยากมีครอบครัว ไม่ใช่คบกันแบบเลื่อนลอยและไร้อนาคตเหมือนที่คบกับคุณ!”

ปฏิภาณนิ่งเงียบไปเหมือนพูดไม่ออก แต่ไม่ใช่ว่าเขายอมจำนนให้กับเหตุผลของเธอ เขากำลังสะกดความโกรธเอาไว้ต่างหาก เพราะในหัวกำลังย้อนไปนึกถึงข่าวซุบซิบต่างๆ ที่ผ่านมา…

“คงไม่ใช่เพราะภาแอบคุยกับคนอื่นลับหลังผมหรอกนะ”

ชายหนุ่มย้อนถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธกำลังจ้องมองใบหน้าอรรัมภาอย่างเอาเรื่อง

“พอมั่นใจว่าเขาจะยอมลงเอยกับภาแน่ๆ ถึงได้มาบอกเลิกผม แล้วทำเหมือนว่าเลิกกับผมก่อนแล้วค่อยไปคุยกับเขา”

จริงอยู่ว่าปฏิภาณเคยคิดว่าคนอย่างอรรัมภาคงรักศักดิ์ศรีมากจนไม่มีทางคบซ้อนให้คนอื่นประณาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะแอบคุยกับคนอื่นลับหลังเขาไม่ได้ อีกอย่างเธอบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันทั้งๆ ที่สัปดาห์ก่อนเพิ่งอยากจะแต่งงานกับเขาเหมือนใจจะขาดแบบนี้…มันผิดปกติเกินไป