ทดลองอ่าน เสน่ห์ร้าย ตอนที่ 2

บทที่ 2

ผมจำคุณได้

มนุษย์เกิดมาเพื่อพบกับปัญหา คนที่พร้อมเสมอเท่านั้นที่จะสามารถยืนอยู่บนโลกใบนี้อย่างปกติสุขได้ ต้องเตรียมการ ต้องวางแผน ต้องคำนวณถึงผลกระทบจากการกระทำอยู่เสมอ

ถึงแม้ว่าพิชญ์จะเป็นหนึ่งในมนุษย์ไม่กี่คนที่เตรียมตัวอย่างดีตั้งแต่ตื่นยันเข้านอน แต่สุดท้ายเขาก็หลีกหนีปัญหาไปไม่ได้อยู่ดี

พิชญ์ต้องกุมขมับเมื่อทราบข่าวอุบัติเหตุของวริษฐ์และคนขับรถส่วนตัว

เมื่อคืนทั้งคู่ไปดูงานที่ภูเก็ตให้เขา แต่ขากลับสองคนนั้นประสบอุบัติเหตุระหว่างทาง ดูจากรูปการณ์แล้วไม่น่ารอดเสียด้วยซ้ำ นับว่าโชคยังเข้าข้างเพราะคนของเขาแค่บาดเจ็บสาหัส ใช่! บาดเจ็บสาหัสก็ยังดีกว่าเสียชีวิต

“แม็ค ฉันฝากจัดการเรื่องนี้ให้ทีนะ ดูแลเรื่องค่ารักษาพยาบาลและเลือกหมอที่ดีที่สุดให้พวกเขา” พิชญ์พ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักอกหลังจากมอบหมายงานให้บอดี้การ์ดส่วนตัว

หนุ่มฝรั่งตัวใหญ่รับคำสั่งสั้นๆ ก่อนจัดการโทรบอกลูกน้องด้วยภาษาไทยสำเนียงแปร่งๆ ที่ฟังง่ายขึ้นมากเมื่อเทียบกับสามปีก่อนตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาทำงานให้พิชญ์

“ระหว่างนี้วริษฐ์ต้องพักรักษาตัวหลายเดือน เจ้านายควรจะมีเลขาฯ ใหม่มาช่วยดูแลงานแทนนะครับ”

“เรื่องนั้นฉันก็คิดอยู่เหมือนกัน แต่ช่างเถอะ ไว้ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง”

พิชญ์พยายามตัดความกังวลออกไป ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาผิดเองที่ไว้ใจแค่วริษฐ์คนเดียว ไม่ได้มองใครสำรองไว้เลย พอเกิดเรื่องทำให้ต้องมานั่งเครียดอยู่แบบนี้

แต่ใครกันล่ะที่เก่งและไว้ใจได้เหมือนวริษฐ์

แม็คพยักหน้าก่อนที่โทรศัพท์ในมือจะสั่นขึ้นมา เขากดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของลูกน้อง ตอบไปสองสามคำก็รีบวางแล้วรายงานเหตุการณ์ด้านนอกให้เจ้านายทราบด้วยน้ำเสียงที่เครียดขึ้นเล็กน้อย

“นายครับ คุณแม่ของคุณกำลังจะเข้ามา…”

ผลัวะ!

ไม่ทันพูดจบ ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกพร้อมด้วยสีหน้าเป็นกังวลจนเกือบจะร้องไห้ของพักตร์อุษา หญิงวัยใกล้หกสิบปีที่ยังมีเค้าความสวยชัดเจนเดินรี่เข้ามาถึงตัวชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว