ทดลองอ่านนิยาย ปางบุญ บทที่ 3 – บทที่ 4

ทำตัวเหมือนยังเป็นเด็กๆ ไม่มีผิด

บุตรสาวของเธอใช่ว่าจะหน้าตาเลวร้าย แต่เป็นเพราะไม่ชอบแต่งเนื้อแต่งตัวและไม่มีจริตจะก้านอย่างที่หญิงสาวในวัยเดียวกันควรจะมีจึงทำให้ดูอ่อนเยาว์มากกว่าที่ควร ทว่าสิ่งที่มีคือความเป็นตัวของตัวเองสูง นิสัยดื้อดึงสะท้อนออกมาจากลักษณะทางกายภาพ เช่น จมูกโด่งปลายเรียวแหลมบวกกับริมฝีปากบางเชิด ความมั่นใจในตัวเองสูงลิ่วจนแม้แต่พ่อและแม่ก็ไม่สามารถไปบังคับให้เธอทำอะไรก็ตามที่ไม่เห็นด้วย

ภาพจากการนัดดูตัวครั้งแรกและเป็นครั้งสุดท้ายนั้นยังคงชัดเจน…สิทธิชัยและขจีต้องเบือนหน้าหนีกันไปคนละทิศละทางพร้อมส่ายศีรษะ

หาผู้ชายมาดูแลไม่ได้ ให้เทพให้เจ้าดูแลก็เชื่อมั่นว่าใบบุญของพวกเขาจะปลอดภัยไปได้ไม่มากก็น้อย!

ใบหน้าของคนถูกมองร้อนวูบขึ้นมาทันที ร่ำร้องอยู่ในใจ วกเข้ามาเรื่องนี้ได้ยังไงเนี่ย! แต่ก็ทำได้เพียงตอบแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น แล้วรีบหาทางเปลี่ยนเรื่อง

“หนูยังไม่พร้อมจริงๆ ค่ะ”

เสร็จจากมื้ออาหารแล้วรัตน์สิกาจึงหลบเข้ามาอยู่ในห้องนอน รอให้พ่อกับแม่เธอลืมๆ เลือนๆ เรื่องรับขันธ์ไปสักหน่อย ร่างบางนั่งอยู่บนพื้นเปิดดูรูปถ่ายไปเรื่อยเปื่อยจนมาถึงอัลบั้มที่บรรจุรูปงานพิธีไหว้ครูประจำปีที่บ้านย่า เนื่องด้วยบางรูปถ่ายมาเนิ่นนานแล้วจึงเป็นสีเหลืองกรอบตามกาลเวลา มือเรียวพลิกอัลบั้มผ่านตาไปเรื่อยๆ รูปถ่ายกลับดูคล้ายภาพเคลื่อนไหว สิ่งต่างๆ ยังชัดเจนในความทรงจำคล้ายดั่งย้อนกลับไปในอดีตอีกครั้ง

เสียงปี่พาทย์ดนตรีล้านนาลอยมาแผ่วเบา…

ในวันไหว้ครูประจำปีของตำหนักพ่อปู่อัคนิรุทร ตัวเธอเมื่อครั้งยังเยาว์วัยนั่งอยู่มุมหนึ่งท่ามกลางผู้คนที่หลากหลายแตกต่างกันทั้งเพศ วัย และการแต่งกาย แต่ที่โดดเด่นเห็นจะเป็นผู้คนจำนวนหนึ่งที่สวมชุดขาวห้อยลูกประคำเดินกันขวักไขว่

นางแสงเอ้ยผู้เป็นเจ้าภาพของงานก็เป็นหนึ่งในนั้น นัยน์ตาสดใสกลับยิบหยีเหมือนคนตาฝ้าฟาง หลังก็โก่งค่อมลง เสียงที่นุ่มนวลของสตรีแปรเปลี่ยนเป็นเสียงแหบแห้งของชายแก่ นั่นเป็นลักษณะท่าทางที่บ่งบอกว่าองค์พ่อปู่กำลังลงใช้ร่างอยู่

ผู้เป็นย่าของรัตน์สิกากำลังยืนเด่นท่ามกลางเหล่าร่างทรงซึ่งมีมิตรสัมพันธ์อันดีต่อกัน หลังจากทำพิธีครอบครูให้บรรดาลูกศิษย์รุ่นใหม่แล้วก็ถึงช่วงพิธีชุมนุมเทพที่ลานหน้าบ้าน บนโต๊ะที่ลดหลั่นไล่ระดับกันถูกปูผ้าแดงเอาไว้ รูปเคารพของเจ้าพ่อเจ้าแม่ทั้งหลายตั้งอยู่บนนั้น ชั้นล่างสุดจึงเต็มไปด้วยเครื่องเซ่นไหว้ต่างๆ ทั้งหมู ไก่ ปลา อาหารทะเล ขนมต้มขนมหวาน และผลไม้นานาชนิด

เสียงประทัดดังสนั่นอยู่อย่างยาวนาน สะเก็ดสีแดงของมันปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ ร่างทรงคนอื่นต่างร่วมกันทำน้ำมนต์ถังใหญ่ไว้ให้บรรดาลูกศิษย์ลูกหาที่มาร่วมงาน เทียนสีขาวกำใหญ่ถูกจุดขึ้นเกิดเปลวไฟสีแดงฉาน ไฟลุกโชนถูกยัดเข้าไปในปากครู่หนึ่งและเมื่อคายออกมาไฟนั้นก็ยังคงอยู่ แววตาของลูกศิษย์ที่มาร่วมงานล้วนเต็มไปด้วยความนับถือและชื่นชม

ครั้นเสร็จจากการทำน้ำมนต์แล้วก็ร่วมกันร่ายรำไปตามจังหวะดนตรีที่รัวเร็วเร้าใจ เป็นงานสังสรรค์ขององค์เทพและร่างทรงอย่างแท้จริง