ทดลองอ่านนิยาย เพลง(รัก)ของเจ้าชายอสูร บทที่ 11 – บทที่ 12

บทที่ 11…อลัน

สามวันต่อมาปราสาทอสูร (ตามที่เพลงพิณเรียก) ก็ได้ต้อนรับอลัน ดีไซเนอร์ชื่อดัง ที่ตอนนี้ผันตัวเองไปทำงานวงการบันเทิง เป็นที่ปรึกษาด้านเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายให้กับรายการแข่งขันเต้นชื่อดัง และเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของสปาครบวงจรในลอสแองเจลิส

อลันกับเพลงพิณรู้จักกันเพราะอยู่ในวงการออกแบบเหมือนกัน และทั้งสองยังไปเรียนเต้นด้วยกันในโรงเรียนสอนเต้นที่มีชื่อเสียงที่สุดในนิวยอร์ก…ฝ่ายหนึ่งเป็นสาวน้อยน่าเอ็นดูที่แต่งกายง่ายๆ สไตล์ทอมบอย นิสัยเฮฮาไม่เรื่องมาก และใจนักเลงเป็นที่สุด อีกฝ่ายก็เป็นเกย์หนุ่มรูปร่างเพรียวไร้ไขมัน พิถีพิถันกับการแต่งตัว แต่นิสัยง่ายๆ สบายๆ สายตาแหลมคมและมีความคิดสร้างสรรค์แหวกแนวจนคนในวงการต้องชื่นชม

“เล่ามาเดี๋ยวนี้เลย…ว่าสามีของเธอน่ะร้อนแรงแค่ไหนเวลาอยู่บนเตียง”

อลันเปิดฉากขึ้นในทันทีที่ทั้งสองก้าวเท้าเข้ามาในปราสาท หนุ่มร่างโปร่งในลุคเมโทรเซ็กชวลที่ดูเรียบเนี้ยบไปทั้งตัวก้มลงมองเพื่อนสาวทอมบอยตัวเล็กด้วยใบหน้าอยากรู้อยากเห็นคละเคล้าล้อเลียน ที่ไปงานแต่งก็ไม่สบช่องให้พูดคุยยาวๆ จะคุยผ่านโทรศัพท์ก็ไม่เหมือนเห็นหน้า เขาจึงทนอัดอั้นรอมาซักฟอกที่นี่…อยู่ๆ เพื่อนแสนเฮฮาไร้จริตสาวก็แต่งงานกับเศรษฐีหนุ่มที่ทั้งรวยและลึกลับระดับโลกแบบไม่มีวี่แววมาก่อน…อกเกย์จะแตกตายอยู่แล้วด้วยความอยากรู้

เพลงพิณยิ้มแหยเมื่ออยู่ๆ ภาพร่างบึกบึนเปลือยครึ่งท่อนของคอนสแตนตินวาบเข้ามาในหัว ใบหน้ารูปหัวใจสะบัดไปมาเหมือนไล่อาการฟุ้งซ่าน ก่อนจะหันไปย่นคิ้วใส่เพื่อนรักที่ซักไซ้เกี่ยวกับชีวิตแต่งงานของเธอตั้งแต่อยู่ด้วยกันในเรือที่เธอนำไปรับเขาจากสนามบินเล็กของเกาะใกล้เคียงจนเธออายทีมบอดี้การ์ดและผู้ช่วยไปหมด ต้องกระซิบบอกว่าจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเมื่อมาถึงปราสาท คิดไม่ถึงว่าเพื่อนจะถือตามคำพูดเป๊ะ

หญิงสาวส่งค้อนก่อนจะตอบ “ไม่รู้อ่ะ…” ร้อนแรงน่ะไม่รู้ แต่ถ้าเย็นชาล่ะรู้ซึ้งเลยทีเดียว…หญิงสาวคิดต่อในใจ

อลันถลึงตาใส่ “แหม พูดยังงี้หมายความว่ายังไงฮึ จะแกล้งให้ฉันอยากรู้เหรอไง…” มือเรียวขาวของผู้มาเยือนจับใบหน้ารูปหัวใจของเพื่อนบิดไปบิดมาคล้ายหาพิรุธ “ดูทำหน้าเข้า…อินโนเซนต์เหมือนกับยังไม่ได้นอนกับเขางั้นแหละ” ปลายหางเสียงสะบัดราวกับหมั่นไส้

เพลงพิณเบิกตาโต เหลียวไปมองคนรับใช้สามคนที่หิ้วสัมภาระของอลันอยู่ด้านหลัง หางตาเธอเหลือบไปเห็นเอวานกำลังเดินตรงมาพอดี…ให้มันได้อย่างนี้สิ

หญิงสาวเลยเปลี่ยนท่าที หันไปพูดกับเพื่อนเสียงหวาน “นอนสิ…เขาเรียกร้องจากฉันแบบไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยเลย” หญิงสาวหัวเราะกับท่าทางราวกับจะกรี๊ดของเพื่อนสนิท

ดวงตาสีเขียวของอลันมีแววเคลิ้มฝัน “โอ๊ย ตายล่ะ…ฉันยังเคยคิดเล่นๆ เลยนะเวลาเห็นหน้าบึ้งๆ ของสามีเธอบนหน้านิตยสารพวกการเงินการลงทุนน่ะ อยากรู้ว่ายามอยู่บนเตียงน่ะ เขาจะเร่าร้อนตรงข้ามกับลุคแค่ไหน…ไม่คิดว่าจะมีแหล่งข่าวให้สัมภาษณ์แบบเชิงลึก คอยดูนะ ฉันจะซักฟอกเธอให้ขาวเชียว ว่ายังไง อะไรบ้าง…ฮิๆ”

เพลงพิณหัวเราะแหะๆ…อยู่ตามลำพังกับอลันเมื่อไหร่ เธอคงเล่าที่มาที่ไปให้เขาฟังทุกเรื่อง…ไม่งั้นช่วงเวลาสองสามอาทิตย์ที่เพื่อนอยู่ที่นี่ เธออาจต้องตอบคำถามที่น่ากระอักกระอ่วนใจพวกนี้ทุกวัน

เอวานเดินเข้ามาพบก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นบันได พ่อบ้านหนุ่มเจเนอเรชั่นที่สามของตระกูลก้มศีรษะทักทายแขกของเจ้าบ้านสาวก่อนจะแนะนำตัว แววตาสีฟ้าดูไม่ปรากฏความคิดความรู้สึกใดๆ