ทดลองอ่านนิยาย เพลง(รัก)ของเจ้าชายอสูร บทที่ 7 – บทที่ 8

“เฮ้ ทีม…นี่คือบ้านของพวกเรานะ” หญิงสาวยิ้มให้พวกเขาทั้งหกที่ทั้งนั่งเรือ เดิน และนั่งรถมาด้วยกันเสียครึ่งค่อนวัน “…หวังว่าทุกคนคงมีความสุขที่นี่นะ”

ความรื่นเริงแจ่มใสและเป็นกันเองของนายหญิงทำให้เหล่าชายเงียบขรึมเฉยชาสมกับมีอาชีพรักษาความปลอดภัยที่ไม่ค่อยมีเรื่องราวรื่นรมย์ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่พากันยิ้มน้อยๆ มองคนตัวเล็กจิ๋วเมื่อเทียบกับร่างใหญ่อย่างกับกำแพงของพวกเขาอย่างเอ็นดู

ชายหญิงแต่งกายดีคู่หนึ่งซึ่งอยู่หัวแถวของคนงานอีกนับสิบชีวิตก้าวตรงมาหาผู้ที่เป็นนายหญิงคนใหม่ ใบหน้าที่ตอนแรกก้มอยู่อย่างสุภาพแหงนเงยเมื่อกล่าวทักทาย ทันใดนั้นเองเพลงพิณตาเบิกโพลงร้องอุทานออกมาอย่างคาดไม่ถึง

“เอวาน!” …นายพ่อบ้านผีดิบมาทำอะไรที่นี่เนี่ย

ใบหน้าเคร่งขรึมเจ้าระเบียบของพ่อบ้านวัยสี่สิบกลางๆ มีแววสมใจอะไรบางอย่าง แต่ก็ยังคงสุภาพกับนายหญิงคนใหม่ของปราสาท

“ท่านผู้หญิงโซเฟียกับคุณมาเรียสั่งให้ผมมาช่วยนายหญิงดูแลปราสาทน่ะขอรับ เพื่อที่นายหญิงจะได้มีเวลาอยู่กับนายท่านคอนสแตนตินได้เต็มที่สมกับที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ ขอรับ”

นรกน่ะสิ!…เพลงพิณร้องอุทานอยู่ในใจ นึกว่าเธอโง่หรือไงที่จะดูเจตนาของสองแม่ลูกนั้นไม่ออก…คนตัวเล็กที่วางแผนจัดการกับชีวิตไว้มากมายถึงกับปวดขมับ ยกมือเกาหัว…อ๊ายยย เวียนเฮดจริงๆ…แล้วเธอจะต่างคนต่างอยู่กับสามีกำมะลอของตัวเองยังไงล่ะเนี่ย ในเมื่อคุณอาแสนเย็นชากับคุณย่าเจ้าระเบียบส่งสปายมาดูงานแทนแบบนี้…ว้อย กลุ้มใจจริงวุ้ย

ถึงจะเซ็งจิต แต่เพลงพิณก็พยายามปั้นหน้ายิ้มแย้ม…เธอผ่านเรื่องคับขันและก่อเรื่องน่าเหลือเชื่อมานักต่อนักแล้ว กับอีแค่พ่อบ้านแข็งทื่อ เจ้าระเบียบคนหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักนิด… หญิงสาวอมยิ้ม หันไปหาผู้หญิงร่างอวบนิดๆ ที่ยืนอยู่ข้างเอวาน ไม่ทันจะทักอีกฝ่ายก็แนะนำตัวว่าชื่อไอริส เป็นหัวหน้าแม่บ้าน มีหน้าที่ดูแลด้านอาหารและความสะอาดทุกซอกทุกมุมของปราสาท…ไอริสยังฝากเนื้อฝากตัวอีกว่าต่อไปนี้คงต้องรับคำสั่งจากหญิงสาวในฐานะนายหญิงของปราสาท

เพลงพิณโบกไม้โบกมือเมื่อรู้สึกว่าเรื่องน่าจุกจิกเสียเวลาทำท่าจะหล่นลงมาใส่บ่า “อย่าลำบากเลยจ้ะไอริส…เคยอยู่ยังไงก็อยู่ไปแบบนั้นล่ะ ฉันไม่ใช่คนจู้จี้อะไร…ส่วนใหญ่ฉันก็จะวุ่นวายอยู่กับการตกแต่งปรับปรุงปราสาทน่ะ คงไม่มีเวลาดูแลเรื่องอื่นหรอก”

เพลงพิณเห็นจากหางตาว่าเอวานทำท่าสนใจที่เธอพูด พร้อมกับคิ้วสีน้ำตาลของเขาเลิกสูงขึ้นนิดหนึ่ง…สงสัยจะเก็บไปรายงานศูนย์บัญชาการล่ะมั้ง…หญิงสาวคิด แต่ก็ไม่สนใจอะไร หันไปตอบรับการทักทายจากคนงานคนอื่นๆ อีก ซึ่งมีทั้งเชฟชาวฝรั่งเศสกับผู้ช่วยอีกสาม นอกจากนั้นยังมีคนงานในหน้าที่ต่างๆ เกือบสี่สิบคน ซึ่งเพียงแต่ทักทายนายหญิงคนใหม่พร้อมๆ กัน แต่ไม่ได้รับการบอกบทให้แนะนำตัวเป็นรายคน

เอวานเริ่มทำหน้าที่ บงการเสียงเข้มงวดให้คนงานขนของเข้าไปในปราสาทพร้อมกับเดินตามไปควบคุมดูแล ส่วนไอริสก็ตามเพลงพิณที่กำลังเดินไปยังทางเข้าตัวปราสาทพร้อมกับบอดี้การ์ดและผู้ช่วย

“…ส่วนสาวใช้ส่วนตัวของคิริอาเพลงพิณ ดิฉันจะส่งเด็กสักสามคนขึ้นไปให้คิริอาสัมภาษณ์ดูนะเจ้าคะว่าถูกใจคนไหน”

เพลงพิณพยักหน้า ขณะสายตามองสถานที่โดยรอบ ซึ่งสิ่งที่เห็นก็ทำให้หนักใจอยู่นิดๆ ที่เคยเห็นเมื่อสองปีก่อน สภาพยังไม่แย่ขนาดนี้เลย คงต้องปรับปรุงกันขนานใหญ่เชียวล่ะ ถึงจะมีงบไม่อั้น แต่ไม่รู้เลยว่าสามปีจะเสร็จทั้งหมดหรือไม่ นับแต่นี้ต่อไปงานคงล้นมือเธอแน่ๆ