ส่องโมเมนต์ชวนจิ้นของ 2 สารวัตรหนุ่มใน ‘เจรจาต่อ-ตาย’

ท่ามกลางความระทึก ตื่นเต้น ในนิยายชุด “เจรจาต่อ-ตาย” โดยเฉพาะตอนล่าสุด “เกียจคร้าน” มีใครสังเกตไหมว่าสองสารวัตรหนุ่มมีโมเมนต์ชวนจิ้น แบบว่าฟินมากด้วยล่ะ ได้กลิ่นนิยายวายเบาๆ

ถ้าสารวัตรหัสไม่มี “หมอบุษ” เป็นหวานใจ ก็แอบสงสัยนะว่า “สารวัตรโอบเกียรติ” นี่แหละนางเอกตัวจริง! ไปดูโมเมนต์ฟินๆ ยืนยันความจิ้นกันเลย

โมเมนต์ที่ 1 : สมกับเป็นเมียฉันจริงๆ

“มันไม่ลดความพยายามจริงๆ”

นายตำรวจหนุ่มใหญ่กดหมายเลขโทรศัพท์ที่คุ้นเคยแล้วรอ ปลายสายกดรับแทบจะในทันที

“ว่าไง”

“หิวมั๊ย”

“ถะ ถามทำไม”

“เอ้า ก็เห็นขับรถตามฉันตลอดเวลา กินอะไรรึยัง”

“เฮ้ย! รู้ได้ยังไงวะ”

“แล้วนี่จอดรถอยู่หน้าปากซอยใช่ไหม”

“แกรู้ได้ยังไง” โอบเกียรติถามกลับมาเสียงสั่น

“แกมีแอปติดตามคนเดียวรึไง...ฉันก็มีโว้ย ว่าไงจะไปกินอะไรไหม ถ้าไม่ฉันจะกลับบ้านแล้ว”

“ไปก็ได้” เขายอมรับเสียงอ่อย “ข้าวต้มหลังสวน เจอกันที่นั่น แต่แกกินแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ไปนั่งเป็นเพื่อนได้”

เสียงหัวเราะดังลอดออกมา “สมกับเป็นเมียฉันจริงๆ”

“ไอ้นี่...เดี๋ยวเปลี่ยนใจ”

“โอ๋ๆ มาเถอะ แล้วจะบอกหมอบุษให้ว่าแกแค่ทำหน้าที่พ่อ”

โมเมนต์ที่ 2 : ชีวิตเราต้องมีใครสักคน และเผอิญว่าชีวิตแกมีฉัน #ทำไมจิ้นล่ะ! 555

“แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่”

“โทรไปถามเจ้าวุฒิมา”

“อย่ามามั่ว ฉันไม่ได้บอกวุฒิว่าจะมาที่นี่”

“ก็วุฒิบอกว่าให้ไปถามป้าแก”

“ห๊า แล้วป้ายอมบอกแกงั้นเหรอ”

“อือฮึ ก็โทรไปก่อน จากนั้นก็ไปหาที่บ้าน นั่งคุยกันแป๊บนึง...”

“แกไปบ้านฉัน!”

“ถูก ทำไมล่ะ ไปไม่ได้เหรอ”

โอบเกียรติหันมาทำหน้าเหลอหลา “ป้าแกออกจะน่ารัก ก็คุยกันเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ก้อยก็มาฟังด้วย ฉันก็รายงานความคืบหน้า สักพักป้าแกก็ถามเรื่องหมอบุษ ฉันก็บอกว่าแกคงโดนทิ้ง ป้าแกสงสารก็เลยบอกให้ฉันมาดูอาการแกหน่อย แค่นี้แหละ”

“โอ้ย...” หัสยุทธกุมศีรษะ

“ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งแต่ตอนเรียนอยู่เมืองนอก จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับชีวิตฉันอย่างนี้”

“เอาน่า ชีวิตของคนเรามันก็ต้องมีใครสักคน เผอิญว่าชีวิตแกมันมีฉันเท่านั้นเอง ทำใจเถอะนะ”

โมเมนต์ที่ 3 : คืนที่สมบูรณ์แบบของสองสารวัตร

“กระเป๋าตังค์อยู่ไหนวะ ไอ้หัส...เอาตังค์มาก่อน ฉันหากระเป๋าตังค์ไม่เจอ”

“ไอ้บ้านี่ เบียดเบียนฉันทุกเรื่องเลย”

“อ๋อ อยู่นี่” ที่เจอนั่นก็เป็นกระเป๋าของหัสยุทธที่เพิ่งดึงข้าวของส่วนตัวออกจาก กางเกงก่อนเข้าไปอาบน้ำ โอบเกียรติมีความสุขกับการค้นหาเงินในกระเป๋านั่น แต่แทนที่จะดึงออกมาแค่แบงค์พันเท่านั้น เขากลับเกี่ยวบางอย่างออกมาด้วยแล้วตอนนี้มันก็ตกลงสู่พื้นห้องต่อหน้าต่อตาทุกคน

เกิดสุญญากาศขึ้นในห้องพักแสนหรูหรากลางป่าเขานั่นประมาณห้าวินาทีก่อนโอบเกียรติจะใช้เท้าเหยียบแผ่นยางชิ้นเล็กๆ ทรงกลมในห่อพลาสติกสีขาวนวลนั่นไว้ เขากระแอมสองสามครั้งแล้วยื่นเงินแบงค์โตที่สุดให้เด็กเสิร์ฟโดย ที่ไม่ได้ถามราคาอาหารและเครื่องดื่มตามจริงสักคำ จากนั้นก็รีบโบกมือไล่ให้เด็กทั้งสองออกไปจากห้อง

ในสายตาของเด็กหนุ่มสาว สถานการณ์แบบนี้...ผู้ชายล่ำๆ สองคน คนหนึ่งใส่กางเกงอยู่บ้านตัวสั้นจู๋ ส่วนอีกคนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมของรีสอร์ต พวกเขามาพักกันสองคน เขาจะอยู่ด้วยกันสามวันสองคืน คืนนี้จะมีปาร์ตี้เล็กๆ กันตามลำพัง พร้อมกับถุงยางอนามัยในกระเป๋าสตางค์ ช่างเป็นคืนที่สมบูรณ์แบบจริงๆ...