ทดลองอ่าน ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่ บทที่ 7-บทที่ 8

ชิงโม่เหยียนมีรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า “ที่แท้เจ้าตัวเล็กไม่อยากให้ข้าแต่งงานหรือ”

ในตอนนี้เองใต้เท้าจางก็สั่งให้คนส่งกล่องของขวัญไปให้ แล้วพูดกับท่านโหวว่า “ของขวัญเล็กน้อยดูไร้มารยาท ขอท่านโหวรับไว้ด้วย”

ชั่วขณะที่กล่องของขวัญถูกส่งเข้ามา หรูเสี่ยวนันรู้สึกว่ามีไอชั่วร้ายกลุ่มหนึ่งลอดออกมาจากในกล่อง ทำให้นางขนลุกซู่

บ่าวในจวนยกของขวัญวันเกิดใกล้เข้ามา ขนบนคอของหรูเสี่ยวนันก็ยิ่งพองฟูขึ้นอย่างชัดเจน มันพยายามกระชากแขนเสื้อของชิงโม่เหยียน

เป็นไอเย็นเยือกที่ทำให้ขนลุกได้แบบนั้นอีกแล้ว ความรู้สึกของนางไม่ผิดพลาดแน่นอน มันกระจายตัวออกมาจากในกล่องของขวัญใบนั้น

ชิงโม่เหยียนสังเกตเห็นว่าเจ้าตัวเล็กในอ้อมอกมีปฏิกิริยาผิดปกติ เขาจึงมองไปยังกล่องของขวัญที่ถูกยกขึ้นมา

“นี่คืออะไร” เขาเอ่ยถาม

ใต้เท้าจางภูมิใจอย่างมาก เปิดฝากล่องด้วยตนเองแล้วยื่นมาตรงหน้าท่านโหว

ท่านโหวเห็นของในกล่องแล้วก็อึ้งตะลึงไป “ใต้เท้าจาง ท่านล้อเล่นอยู่กระมัง ให้ของแบบนี้…”

ในกล่องมีหุ่นไม้หน้าหยกวางอยู่หนึ่งตัว แต่งตัวเป็นเด็กผู้หญิง สวมกระโปรงสวยหรู

“ท่านโหวอย่าดูถูกหุ่นไม้ตัวนี้นะขอรับ” ใต้เท้าจางพูดอย่างลึกลับ “มันได้ผู้มีวิชาแกร่งกล้าทำพิธีให้ บูชามันไว้สามารถทำให้เจ้าของสมหวังได้”

“ก็แค่หุ่นไม้ ไม่ใช่พระพุทธรูป…จะดลบันดาลให้สมหวังได้อย่างไร” ท่านโหวรับกล่องของขวัญมาอย่างประหลาดใจ

ในงานเลี้ยงมีคนพูดต่อไปว่า “ข้าก็เคยได้ยินเรื่องหุ่นไม้หน้าหยก มีคนไม่น้อยที่บูชามันอยู่”

ท่านโหวรับกล่องของขวัญมาดูใกล้ๆ ก่อนจะยื่นให้บ่าวรับใช้ ไม่ว่าเขาจะเชื่อหรือไม่ นี่เป็นของขวัญที่ผู้อื่นมอบให้ แม้ว่าจะไม่เข้าตาเขาก็โยนทิ้งไปเลยไม่ได้

“เอาไปเก็บก่อนเถอะ” ท่านโหวสั่ง

ในตอนที่บ่าวกำลังจะยกกล่องของขวัญไปก็ได้ยินเสียงชิงโม่เหยียนพูดเสียงดังว่า “ช้าก่อน!”

จากนั้นเสวียนอวี้ก็เข้าไปแย่งกล่องของขวัญมาจากมือบ่าวผู้นั้น

“ซื่อจื่อทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน” ใต้เท้าจางดูไม่ค่อยเข้าใจ

ชิงโม่เหยียนสีหน้าเย็นเยือกเอ่ยตอบทันที “ไม่รู้ว่าใต้เท้าจางได้สิ่งนี้มาจากที่ใด”

ไม่รอให้ใต้เท้าจางพูดต่อ ท่านโหวก็พูดอย่างโมโหว่า “อย่าเสียมารยาทกับใต้เท้าจาง!”

ตามหลักแล้วหากการแต่งงานของชิงโม่เหยียนเกิดขึ้นจริง วันหน้าใต้เท้าจางก็จะเป็นพ่อตาของเขาแล้ว เขาพูดกับอีกฝ่ายเช่นนี้ดูแข็งกร้าวไปบ้าง

ชิงโม่เหยียนไม่ได้สนใจท่านพ่อของเขา ยังคงมองหน้าใต้เท้าจางพลางกล่าวต่อ “ถ้าใต้เท้าจางอธิบายไม่ได้ ขอเชิญท่านตามข้าไปดื่มชาที่ศาลต้าหลี่สักหน่อย”

ทุกคนในที่นั้นต่างลอบสูดหายใจเข้าอย่างตื่นตกใจ