ทดลองอ่าน คู่พันภพบรรจบรัก บทที่ 19

ระหว่างรูปวงกลมและรูปสี่เหลี่ยมที่ทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ นั้นยังมีสัตว์เทพทั้งสี่อีกด้วย ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดยังคงเป็นรูปวงกลมและรูปสี่เหลี่ยมที่มีอยู่เต็มข้างในนั้น ทำให้เขานึกถึงคำที่ว่าฟ้ากลมดินเหลี่ยมขึ้นมา

“ฟ้าดินมีกฎจึงธำรงความเป็นระเบียบเรียบร้อยเอาไว้ได้”

เสียงของอาหลิงพลันดังขึ้นทำให้เวินติ้งฟางได้สติกลับมา

“ฮะ?” เขาช้อนตามองไปทางเธอ เพียงเห็นสีหน้าเธอผิดปกติไปเล็กน้อย

อาหลิงไม่ได้สนใจเขา เพียงขมวดคิ้วมองซูเรีย “นี่เป็นของจากปรโลก?”

“ไม่ใช่” ซูเรียมองเธอพลางเอ่ย “แม่นางไป๋ลู่บอกว่าคันฉ่องกุยจวี่นี่เป็นของที่คุณชายตั้งใจหลอมเป็นพิเศษ”

อาหลิงพลิกดูคันฉ่องสำริดพลางร่ายคาถาไม่กี่ประโยค พยายามปลดผนึกแต่ไม่ประสบผล

“นายรู้ไหมว่าเปิดยังไง” อาหลิงถามซูเรีย

ซูเรียส่ายหน้า “ไม่รู้”

“ของสิ่งนี้ยังมีรหัสลับด้วยเหรอ” เวินติ้งฟางที่ยืนอยู่ด้านข้างมองแล้วก็ถามด้วยความแปลกใจ

“มีกลไกที่คล้ายกัน อาจจะเป็นตัวเลขหรือเป็นตัวอักษรก็ได้” อาหลิงถือคันฉ่องสำริด ขมวดคิ้วพลางหรี่ตา

“เธอจะลองใช้ชื่อ วันเกิด หรือชะตาแปดอักษรของผู้อุปถัมภ์คนนั้นดูสักหน่อยไหม” เวินติ้งฟางเสนอความคิด

“ฉันเคยลองแล้ว” อาหลิงกล่าว มองซูเรียแวบหนึ่งแล้วใช้ภาษาแม่มดท่องชื่อของซูเรียออกมา แต่ก็ยังคงใช้ไม่ได้

“ลองเกาะปีศาจดูสิ” ซูเรียแนะนำ “หรือไม่ก็สำนักสนองฟ้า”

อาหลิงลองอีกครั้งคันฉ่องสำริดก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เธอถึงขั้นลองชื่อไป๋ลู่ ซูเสี่ยวเม่ย ชื่อและวันเกิดของพ่อแม่เขา ชื่อของอาจารย์อา ศิษย์น้องหญิง และศิษย์น้องของเขา ทว่าล้วนไร้ประโยชน์ ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง อดไม่ได้ที่จะสบถทีหนึ่ง

“ไอ้คนน่าโมโหเอ๊ย!”

เวินติ้งฟางกลั้นหัวเราะไม่ไหวขำพรืดออกมาทีหนึ่ง พอถูกเธอถลึงตากลับมา เขาจึงรีบบอกว่า “อ๊ะ ฉันใกล้จะสายแล้ว เธอกับซูเรียค่อยๆ ลองกันไปนะ ฉันขอตัวไปออกกำลังกายกับพวกป้าๆ ที่สวนสาธารณะริมน้ำก่อน สายๆ หน่อยค่อยถือโอกาสเอาอาหารเช้ากลับมาด้วย” พูดจบก็หมุนตัวเผ่นออกไปทันที

หนึ่งชั่วโมงต่อมาเมื่อเวินติ้งฟางนำอาหารเช้ากลับมาถึงบ้านพร้อมกับเหงื่อท่วมตัว ซูเรียก็ออกไปแล้ว อาหลิงยังคงอยู่ที่ห้องรับแขก กำลังหงุดหงิดอยู่กับคันฉ่องสำริดบานนั้น

เขานำอาหารเช้าใส่ในจานแล้ววางไว้ที่โต๊ะตรงหน้าเธอ ก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน

ขณะยืนล้างหน้าแปรงฟันอยู่หน้ากระจก จู่ๆ รูปลักษณ์ของเขาในกระจกก็พลันเปลี่ยนเป็นอีกใบหน้าหนึ่งทำให้เขาตื่นตกใจ

คนในกระจกเป็นผู้ชายที่ไว้ผมยาว แม้จะเลือนรางอยู่บ้าง แต่ยังคงดูออกว่าหน้าตางดงามมาก งดงามจนเหมือนกับคนญี่ปุ่นที่ชื่อชินโด ชูอิจิคนนั้น

หัวใจเต้นเร็วขึ้นทันใด

เขาไม่ได้เห็นคนคนนี้เป็นครั้งแรก หลายปีมานี้บางครั้งเวลาส่องกระจกหรือเดินผ่านหน้าต่างกระจกริมทางก็จะเห็นตรงหางตา

เวินติ้งฟางยื่นมือไปเช็ดไอน้ำบนกระจก ใบหน้านั้นยังคงอยู่ตรงนั้น ไว้ผมยาวทั้งศีรษะ ถือแปรงสีฟันกำลังแปรงฟัน มือข้างหนึ่งวางทาบบนกระจก

เขามองมือของตนเองกับมือในกระจกข้างนั้น ชั่วขณะหนึ่งเหมือนมีอะไรโยกไหวอยู่ในห้วงสมอง เขาสามารถได้ยินเสียงลม

เวินติ้งฟางหลับตาลงอยากจะฟังให้ชัดขึ้นสักหน่อย แต่กลับรู้สึกได้ว่าแสงอาทิตย์สาดส่องลงบนใบหน้า ทั้งยังมองเห็นอาหลิงอีกด้วย

ภายใต้ดวงอาทิตย์อันร้อนระอุ เธอเดินบนทุ่งหญ้าแล้วมายืนอยู่บนทะเลทราย ซูเรียแปลงกายเป็นอีกาติดตามเธอ จากนั้นพริบตาต่อมาเธอก็ลื่นตกลงไปในหลุมทรายอย่างแรง เธอพยายามปีนขึ้นมา ทว่าทรายดูดที่ทรุดตัวลงพลันท่วมเธอจนมิด