ทดลองอ่าน ทาสหญิงพลิกแผ่นดิน บทที่ 5 – บทที่ 6

เฉิงตั๋วตอบกลับอย่างเรียบง่ายยิ่ง “ไม่ใช่ชนชาติเดียวกับข้า จิตใจไม่ซื่อสัตย์ จะรับเอาไว้ทำไม หากส่งกลับไปบ้านเกิด วันหน้าก็จะมาโจมตีข้าอีก จะไม่ฆ่าได้อย่างไร ยามนี้อากาศอุ่นขึ้นเรื่อยๆ หากศพมากมายถึงเพียงนี้เน่าเสียอยู่บนพื้นดิน เยี่ยนโจวกับอวิ๋นโจวของข้ามิใช่ว่าจะเกิดโรคระบาดขึ้นมาหรอกหรือ จะไม่เผาทำลายได้อย่างไร” กล่าวรัวออกมาเป็นชุดจนตงฟางได้แต่เก็บคำพูดไว้ในท้อง

เมื่อกลับมาถึงค่ายใหญ่ก็ผ่านช่วงเที่ยงตรงไปแล้ว เฉิงตั๋วเรียกจ้าวสุ่นและตงฟางมากินข้าวด้วยกันในกระโจมกลาง ทหารที่อยู่รักษาการณ์ยกสำรับอาหารที่เตรียมไว้นานแล้วมา จ้าวสุ่นแย่งรับชามมาตักข้าวให้ เฉิงตั๋วซึ่งถือตะเกียบรอเห็นตงฟางนิ่งเงียบไม่พูดจา จึงเอ่ยปากถาม “เจ้ายังคิดถึงเรื่องที่วันนี้ฆ่าคนไปมากมายเพียงนั้นอยู่หรือ”

ตงฟางขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึมกว่าเก่า เขาส่ายหน้า “กระหม่อมกำลังคิดว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง”

“อะไรไม่ถูกต้อง”

ตงฟางวางชามลง พาดตะเกียบบนขอบชาม แล้วหันไปพูดกับเฉิงตั๋ว “กู่หลีอ๋องคิดจะอาศัยแค่ลูกไม้ชั้นต่ำเช่นนี้มาสังหารทหารนับหมื่นของท่านอ๋อง เรื่องนี้ไม่ถูกต้อง”

เฉิงตั๋วก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมา “เจ้าต้องการพูดถึงเรื่องไฟใต้ดินใช่หรือไม่ ข้าพอจะมีคนในใจอยู่”

จ้าวสุ่นที่กำลังพุ้ยข้าวเข้าปากเงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงง ทว่าไม่คิดจะเปิดปากถาม

ตงฟางคีบกับข้าว ถามง่ายๆ ว่า “เมื่อวานตอนที่ค่ายใหญ่ถูกลอบโจมตี ท่านอ๋องทอดพระเนตรเห็นฉาฉาหรือไม่”

เฉิงตั๋วได้ยินเขาถามเช่นนี้ แววตาก็พลันล้ำลึกขึ้นมา

ในตอนนั้นเอง มีทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามารายงาน “เกิดเรื่องแล้ว ท่านแม่ทัพหยางล้มกองอยู่ในห้องน้ำพ่ะย่ะค่ะ”

“หา?” คนทั้งสามอ้าปากค้าง วางชามลงพร้อมกัน ติดตามทหารนายนั้นออกไป แล้วก็พบว่าหยางโหย่วหลินนอนหมดสติอยู่บนพื้นด้านข้างห้องน้ำ ทหารคนสนิทจำนวนหนึ่งของเขายืนล้อมอยู่โดยรอบ ตงฟางเดินฝ่าทุกคนเข้าไป จับชีพจรของเขา หลังผ่านไปครู่ใหญ่ก็ขมวดคิ้ว “แบกเขาไปที่กระโจมหมอก่อน”

ภายในกระโจมหมอ ตงฟางจับชีพจรหยางโหย่วหลินอีกนานพักใหญ่ จากนั้นจึงใช้เข็มเงินฝังลงไปบนจุดชีพจรสำคัญจำนวนหนึ่ง หยางโหย่วหลินฟื้นคืนสติอย่างช้าๆ ดวงตากลอกมองไปรอบๆ ด้วยความสับสน เขาสะบัดหน้าเบาๆ

เฉิงตั๋วถามอย่างอดไม่ได้ “เขาไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”

ตงฟางส่ายหน้า “ไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ” ก่อนนั่งลงเขียนเทียบยา ขณะที่เขียนก็ถามหยางโหย่วหลิน “แม่ทัพหยางหมดสติไปในห้องน้ำหรือ”

หยางโหย่วหลินซึ่งยามนี้ได้สติกลับมาแล้วตอบว่า “เดิมข้ากำลังปลดหนัก แต่อยู่ดีๆ ก็ค่อยๆ รู้สึกปวดหัววิงเวียนจึงได้รีบออกมา พอมาถึงข้างนอกก็หมดสติไปทันที”

ตงฟางถามต่อ “คงไม่ใช่ว่าท่านกินของเน่าเสียอะไรเข้าไป…”