ทดลองอ่าน ท่านเซียนอย่ามาหลอก บทที่ 3 – หน้า 5 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ท่านเซียนอย่ามาหลอก บทที่ 3

นางปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขามีสายตาเฉียบคมอย่างแท้จริง นางชอบกระโปรงชุดนี้มากทีเดียว ไม่คิดว่าเขาจะเลือกเสื้อผ้าให้ลูกศิษย์ตัวเองด้วย นางเป็นฝ่ายรับประโยชน์ไปเต็มๆ

ต้วนมู่ไป๋หยิบเครื่องประดับศีรษะออกมาแล้วสวมให้นางกับมือ สิ่งนั้นก็คือสร้อยพร้อมจี้ห้อยเส้นหนึ่ง ส่วนบนของจี้ฝังหยกสีน้ำเงิน พอสวมประดับบริเวณหน้าผากแล้วนึกไม่ถึงว่าจะช่วยส่งเสริมความงามดั่งวาดมังกรเติมตาทำให้นางมีกลิ่นอายราวกับเทพธิดาและงดงามยิ่งกว่าเดิม

ไม่ต้องเอ่ยถึงเลยว่าเมื่อนางแต่งกายเช่นนี้แล้วมายืนเคียงคู่กับเขาช่างสอดคล้องกับคำกล่าวว่าบุรุษเก่งกาจควรคู่สตรีงามล้ำ สมเป็นคู่รักเทพเซียนจริงๆ

สายตาของคนทั้งสองสบประสานกันในคันฉ่อง ต้วนมู่ไป๋อมยิ้มพลางจ้องมองนาง แววตาราวกับดวงดาวพราวระยับ พั่วเยวี่ยมองตอบเขาด้วยรอยยิ้มระบายเต็มใบหน้า นัยน์ตาฉ่ำวาวของนางกับเขาส่องสะท้อนความงามซึ่งกันและกัน

พอยักคิ้วหลิ่วตาเช่นนี้มองดูก็รู้ว่าต้องเลยเถิดจนกลายเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของอาจารย์กับลูกศิษย์แน่

ต้วนมู่ไป๋ดีดนิ้วนิดเดียวคันฉ่องบานใหญ่ก็หายวับไป เขาจับจูงมือของนางแล้วเอ่ยว่า “ไปกันเถอะ”

นางเพิ่งคิดในใจว่าต้องเลยเถิดจนกลายเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เจ้าคนหื่นกามก็โผล่หางออกมาแล้ว มองไม่ออกเลยนะ มองไม่ออกเลย ที่แท้บุรุษผู้นี้ก็เสแสร้งได้แนบเนียนนัก

ตอนแรกนางเห็นว่าเขาเป็นอาจารย์ที่รักใคร่เอ็นดูลูกศิษย์คนหนึ่ง เพียงแต่ยิ่งอยู่ร่วมกันยิ่งรู้สึกว่าท่าทีที่เขามีต่อลูกศิษย์ช่างคลุมเครือ

ประเดี๋ยวก็หาเสื้อผ้าอาภรณ์ ประเดี๋ยวก็หาเครื่องประดับให้ ตอนนี้ยังจูงมือนางด้วยซ้ำ

เรื่องจูงมือก็แล้วไปเถิด เขายังเรียกม้าสวรรค์มาตัวหนึ่งแล้วอุ้มนางขึ้นไปโดยให้นั่งอยู่ข้างหน้าตัวเอง ใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวนางไว้ ส่วนมืออีกข้างคว้าสายบังเหียน

ในที่สุดนางก็มั่นใจแล้วว่าบุรุษผู้นี้คิดมิดีมิร้ายกับลูกศิษย์ของตัวเองจริงๆ ด้วย!

ก่อนหน้านี้นางยังไม่มั่นใจ เพราะว่าภาพลักษณ์แสนเย็นชาของเขาสลักลึกอยู่ในใจผู้คน หญิงงามสามดินแดนมีมากมายก่ายกองเขากลับไม่ชายตาแลมอง จะมาสนใจเยวี่ยเป่าที่มีรูปโฉมเช่นเด็กสาวงามพริ้มเพราได้อย่างไร

วันนี้นับว่านางได้เปิดหูเปิดตาแล้ว ไม่ใช่บุรุษทุกคนจะโปรดปรานอาหารชั้นเลิศเพียบพร้อมด้วยของป่าของทะเล บางคนอาจโปรดปรานโจ๊กรสจืดและกับแกล้ม ต้วนมู่ไป๋หาใช่บุรุษที่ไม่พึงชิดใกล้สตรี แค่ไม่พบคนที่ถูกตาต้องใจ ถ้าหากพบเข้าแล้วต่อให้เป็นเขาที่ไม่กินอาหารอย่างมนุษย์** ก็มีวันที่อยากกินเนื้อบ้างเหมือนกัน

นางก็คือเนื้อลูกแกะรสชาติอร่อยถูกปาก ในเมื่อได้ครอบครองร่างกายนี้แล้วนางจะต้องใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าหน่อย

ระหว่างที่ความคิดของพั่วเยวี่ยหมุนวนไปเป็นร้อยรอบ ม้าสวรรค์ก็สยายปีกโผบินพุ่งทะยานสู่ทะเลเมฆ

“อาจารย์ พวกเราจะไปที่ใดกันหรือเจ้าคะ”

“ในฐานะลูกศิษย์ของข้า เจ้าต้องรู้เอาไว้ว่ามีสถานที่แห่งใดบ้างเป็นที่ลับสำหรับปลีกตัวฝึกตน”

ท่านเซียนผู้นี้จะพูดอะไรก็พูดมา จำเป็นต้องแนบชิดกันปานนี้ด้วยหรือ ไอร้อนเป่ารดใบหูข้าจนคันยุบยิบไปหมดแล้ว มีเจตนาจะยั่วยวนกันกระมัง

ม้าสวรรค์พาคนทั้งสองเหาะเหินวนรอบแนวภูเขา หุบเขายิ่งใหญ่ตระการตา ป่าเขียวขจีทอดตัวยาว น้ำตกเป็นสายราวแถบผ้าไหม ทิวทัศน์ทั้งหมดพอมองเห็นด้วยสองตาแล้วทำให้หัวใจของนางอยากโบยบินไปในแดนเซียนซึ่งมีธรรมชาติงดงามดั่งภาพวาดและบทกวีนี้เหลือเกิน

ไม่ว่าคนของเผ่ามารหรือแดนเซียนต่างก็มีสถานที่ลับสำหรับปลีกตัวฝึกตนของตัวเอง ตอนนี้นางทำได้แค่เดินเที่ยวเล่นบนเขาด้วยสองเท้า จะไปไหนมาไหนยังมีขอบเขตจำกัด เดิมทีตั้งใจว่าวันข้างหน้าพอเรียนรู้วิธีขี่เมฆเหาะเหินได้แล้วค่อยสำรวจสภาพพื้นที่ให้ละเอียด ตอนนี้เหนือความคาดหมายนัก ท่านเซียนกระบี่ผู้สูงส่งเกินเอื้อมแนะนำให้นางรู้จักด้วยตัวเอง นับว่าลดความยุ่งยากไปได้ไม่น้อยเลย

ขณะกำลังชื่นชมทิวทัศน์ พั่วเยวี่ยไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังมองนางอยู่ ถึงขนาดก้มศีรษะลงขบเม้มลำคอระหงเบาๆ ด้วยซ้ำ

เอ๋?

นางหันกลับไปมองเขา ภาพที่ปรากฏกลับเป็นเสี้ยวหน้าด้านข้างหล่อเหลาเงยขึ้นปะทะสายลม แต่แล้วคล้ายรับรู้ได้ว่านางกำลังมองอยู่ เขาจึงถอนสายตาที่กวาดมองไปไกลกลับมาและหันมองตอบนางเช่นกัน ดวงตาสองข้างประดับรอยยิ้มหล่อเหลาจางๆ อย่างเปิดเผยมีชีวิตชีวา

พั่วเยวี่ยพลอยยิ้มไปกับเขาด้วย ก่อนจะถอนสายตากลับมาแล้วมองตรงไปข้างหน้า ยกมือขึ้นเกาตรงลำคออย่างไม่ใส่ใจนัก

ตลอดเส้นทางนี้ต้วนมู่ไป๋พานางเหาะเหินผ่านยอดเขาสูงตระหง่านยาวเหยียด ทะเลเมฆสะท้อนแสงอาทิตย์เรืองรอง น้ำตกดั่งธารน้ำจากสวรรค์ สะพานสายรุ้งของเทพเซียน จนกระทั่งมองเห็นทุ่งดอกไม้ ช่างงดงามเกินคำบรรยาย

นางไม่เพียงแค่ลอบจดจำสภาพพื้นที่ไว้ในใจ ยังอาศัยความออดอ้อนไร้เดียงสาเลียบๆ เคียงๆ สอบถามว่าตำแหน่งไหนกางข่ายอาคม ตำแหน่งไหนวางค่ายกลเอาไว้ ต้วนมู่ไป๋กลับตอบอย่างตรงไปตรงมา ถามอะไรไปก็ตอบหมด

หึ รอให้ข้าคุ้นเคยกับสภาพพื้นที่เสียก่อนจะนำกองทัพมารทำลายข่ายอาคม พังค่ายกล และกวาดล้างรังของเขาให้สิ้นซาก!

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 98

    By

    บทที่ 98 “เวยเฟิ่งหรือ” อวี๋หลิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเบา “เรื่องนี้ข้ารู้ เวยเฟิ่งคือองค์เทพหญิงที่เคยออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับมหาเทพต้งยวน เคยช่...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 สองตาของนางกลอกมา ดวงตาจับนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเขา เผยเซียวหยวนไม่ต้องการจะมองสบตากับนาง เขากำลังจะเบนสายตาไปแล้วค่อยพูดธุระก็พลันสัง...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 63

    By

    บทที่ 63 “พวกคนใจคอคิดคด ผู้อื่นใช้แผนเจ็บตัวยังยอมเจ็บตัวจริง แต่นี่เขากลับจับเสือมือเปล่า ข้าหรือสู้อุตส่าห์วิ่งวุ่นดูแลเขาแทบตาย สุดท้ายเ...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 62

    By

    บทที่ 62 พะ...พาข้าไปที่ใดนะ เจียงจื้ออีนึกสงสัยว่าตนเองหูเฝื่อน แต่ยังไม่ทันได้ถามให้แน่ใจก็ถูกหยวนเช่อดึงวิ่งย้อนกลับไปทางเดียวกับขามา คนท...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 2

บทที่ 2 เผยไหวกวงถอดชุดคลุมบุนวมออกมาคลุมลงบนร่างของเสิ่นหุย เสิ่นหุยใจเต้นรัวเร็ว ยืนอย่างทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น เผยไห...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 96

บทที่ 96 ในขณะที่แม่นางฝูกำลังกล่าวอยู่นั้น ลูกแก้วปีศาจบนฝ่ามือของนางก็เปล่งแสงสว่างพร่างพรายจนใจคนเกิดกิเลสตัณหา อยากจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 3

บทที่ 3 “ได้หรือไม่” น้ำเสียงของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความคาดหวัง ในดวงตามีแววสนใจเพิ่มขึ้นหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังนึกถ...

community.jamsai.com