ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 5

ผิงถงอ้าปากหาวอยู่ ได้ยินเสียงเรียกเบาๆ ข้างหลัง หันไปเห็นอี๋อวี้ลุกขึ้นนั่งตาลอย ก็รีบลุกไปเอาเสื้อตัวนอกคลุมตัวให้ ยังรินน้ำอุ่นถ้วยหนึ่งยื่นส่งให้ถึงมือนาง

“ยามอะไรแล้ว”

“ยามสามแล้วเจ้าค่ะ เมื่อครู่ท่านฝันร้ายกระมัง”

“…อื้อ”

ตรงข้างเตียงจุดโคมผ้าโปร่งไว้ แสงอาจไม่ค่อยสว่าง แต่ผิงถงมองเห็นเหงื่อเม็ดเล็กๆ บนหน้าผากอี๋อวี้ได้ ชะรอยว่าเพิ่งตื่นนอน อีกทั้งตื่นจากความฝัน แววตานางเลื่อนลอย พวงแก้มขาวนุ่มซับสีแดงเรื่อๆ ริมฝีปากยื่นออก ดูคล้ายเด็กน้อยอย่างที่ปกติพบได้ไม่บ่อยนัก ส่งผลให้ผิงถงที่เห็นท่าทางเป็นผู้ใหญ่และรู้ความของนางจนชินตาบังเกิดความรักใคร่เอ็นดูในอกอย่างห้ามไม่อยู่ จึงพูดกล่อมขึ้น

“เจ้าความฝันกลัวคนเห็นเป็นที่สุด บ่าวจะเฝ้าอยู่ตรงนี้จนกว่าท่านหลับสนิทแล้วค่อยไป ท่านนอนอย่างวางใจเถอะเจ้าค่ะ”

“อื้อๆ” อี๋อวี้ส่งเสียงรับในลำคอ ยอมให้นางประคองลงนอนใต้ผ้าห่มตามเดิม เมื่อหลับตาลง ในห้วงความคิดกลับมีแต่ภาพฝันร้ายเมื่อครู่นี้…

ในฝันเป็นวันที่นางกับหลี่ไท่แต่งงานกัน เกี้ยวเจ้าสาวเคลื่อนออกจากตำบลหลงเฉวียนจนมาถึงนอกประตูเมืองฉางอันก็ถูกขวางไว้ นางแหวกม่านประตูออกดู มีกลุ่มคนยืนอยู่ด้านนอกมากมายนับไม่ถ้วน แต่ละใบหน้าเป็นคนรู้จักทั้งอดีตและปัจจุบัน ตั้งแต่ท่านปู่จ้าว ผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านเค่าซาน แม่ลูกแซ่หวังก่อนจะหลบหนีซัดเซพเนจร อาเซิงฟันขาวทั้งปาก หลูจวิ้นที่หายสาบสูญไป จนกระทั่งคุณหนูจิ้นที่เพิ่งพบหน้ากันเมื่อวานก็ปรากฏตัวด้วย แต่ละคนขยับเข้ามาหานางถามคำถามเดียวกัน

‘เจ้าคิดดีแล้วหรือจะออกเรือนไปกับเขา…เจ้าคิดดีแล้วหรือจะออกเรือนไปกับเขา…เจ้าคิดดีแล้วหรือ…’

เสียงถามหนแล้วหนเล่าโดยไม่เปิดโอกาสให้ตอบ ทำให้นางหัวหมุนตาลาย มิใช่ง่ายดายกว่าจะเปล่งเสียงตะโกนออกมาได้คำหนึ่งว่า “หุบปาก!” นางก็ตกใจตื่นขึ้น

ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน จวบจนได้ยินเสียงฝีเท้าของผิงถงห่างออกไป อี๋อวี้ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาที่จับจ้องม่านผ้าโปร่งเหนือศีรษะเต็มไปด้วยรอยหงุดหงิดแกมกระวนกระวาย ภาพจ่างซุนซีคลุมเสื้อตัวนอกของหลี่ไท่ส่งยิ้มให้นางตอนกลางวัน ภาพนางเปิดประตูเห็นหลี่ไท่กับสตรีกึ่งเปลือยอิงแอบแนบชิดในหอคณิการาตรีนั้นผุดขึ้นในหัวซ้ำไปซ้ำมา ไร้คำอธิบายใดๆ มีเพียงเสียงทุ้มห้าวของหลี่ไท่ดังวนเวียนอยู่ริมหู

‘เหตุอันใดถึงไม่เชื่อใจข้าอยู่ร่ำไป เรื่องที่ข้าให้สัญญากับเจ้า มีอะไรที่ทำไม่ได้บ้าง’

“มีสิ…เคยมี”