ทดลองอ่าน บุปผารัตติกาลแห่งฉางอัน บทที่ 4

ผู้ใดก็ตามที่ถูกกู่คนงามเล่นงานเข้าไม่มีทางรอดพ้นสภาพเช่นนี้ไปได้ รักมั่นลึกซึ้งไม่เสื่อมคลายตราบจนความตายมาพรากจาก นี่เป็นคำสาปของกู่คนงามและเป็นการเฝ้ารอที่ไร้ความหวังที่สุดของหมอผีหญิงนางนั้นในอดีต นางทุ่มเทสรรพวิชาความรู้ทั้งชีวิตเพื่อสร้างกู่คนงามขึ้นมาเพียงเพื่อผูกมัดบุรุษในดวงใจที่นางไม่มีทางเอื้อมคว้าเอาไว้ด้วยเล่ห์กล เรื่องราวในตอนจบนั้นนางได้สมดังปรารถนาหรือไม่ ไม่มีใครรู้เลย แต่อย่างไรก็ตามพิษของกู่ชนิดนี้ตกทอดแพร่หลายมากว่าร้อยปี ล่อลวงจิตใจสตรีที่มีความปรารถนาดังหุบเหวลึกยากจะถมเต็ม สร้างหายนะให้กับผู้บริสุทธิ์ที่โดนพิษกู่คนแล้วคนเล่า

“ฮ่าๆ” ท่ามกลางความเงียบ จู่ๆ อาเมี่ยวก็เปล่งเสียงหัวเราะชั่วร้ายออกมา “นักพรตน้อยที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แม้แต่ฟันก็ยังงอกไม่ครบคนหนึ่ง ก็กล้าพูดจาส่งเดชต่อหน้าข้า!”

นางกล่าวแล้วกางแขนออก สองเท้าแตะพื้นแผ่วเบาก็ค่อยๆ ลอยขึ้นไปอยู่กลางอากาศโดยมีสายตาทุกคนจับจ้องมองอยู่

“เจ้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้ามาตลอด ทำลายแผนการของข้าหลายครั้งแล้ว วันนี้ข้าจะทำตามที่เจ้าเรียกร้อง ข้าจะฆ่าเจ้าก่อน จากนั้นจวนหลูกั๋วกงจะต้องถูกล้างด้วยเลือด!”

ระหว่างนั้นเล็บมือของนางพลันงอกยาวออกมากว่าครึ่งฉื่อ แต่ละเล็บล้วนคมกริบดุจใบมีด พุ่งลงมาหาฉวีชิ่นเหยาอย่างรวดเร็ว

ทุกคนส่งเสียงอุทานตกใจระลอกหนึ่ง ยกเว้นเจี่ยงซานหลางและลิ่นเซี่ยว คนอื่นๆ ต่างหลบหนีไปคนละทิศละทาง

ฉวีชิ่นเหยามองดูอาเมี่ยวที่เข้ามาใกล้ทุกขณะโดยไม่ขยับเขยื้อน สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่ในใจกลับตื่นตระหนกจนแผ่นหลังหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ

ยามนี้นางตามหาปีศาจร้ายที่ว่านั่นเจอแล้ว แต่ตอนนี้จะรับมือมันอย่างไรดีเล่า

ใช้กระดิ่งกลืนวิญญาณรึ ไม่ได้หรอก มังกรไฟจะเผาทำลายกายเนื้อของอาเมี่ยวไปพร้อมกันด้วย แม้ว่าจะกำจัดปีศาจได้ตามเป้าหมาย แต่กลับต้องทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ล่วงละเมิดหลักคุณธรรมวิถีเต๋า

นำคันฉ่องไร้ขอบเขตออกมา? ก็ไม่ได้อีกนั่นล่ะ ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าคันฉ่องไร้ขอบเขตอยู่ในห่อผ้าสะพายหลังไม่สามารถหยิบออกมาในตอนนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นนางหยิบออกมาได้แล้วจะใช้งานอย่างไร นางคลำหาทางไม่ถูกเลย จะโทษก็ต้องโทษที่ตอนอาจารย์ใช้งานกระจกบานนี้นางไม่เคยสังเกตอย่างละเอียด จึงไม่รู้วิธีการใช้งาน ตอนนี้จะสำนึกเสียใจก็สายไปแล้ว

ในใจของนางสว่างเจิดจ้าขึ้นมาอย่างช้าๆ ปีศาจตนนั้นกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้ก็เพราะว่าอาศัยว่าสิงอยู่ในร่างของมนุษย์ นางไม่มีวิธีจัดการอย่างสมบูรณ์แบบ อยากต่อกรกับนางปีศาจ จะต้องใช้กลวิธีอันแยบยลคว้าชัยในพริบตา!

นางกำหมัดแน่นแล้วรีบก้มหลบโดยพลัน ฉวยโอกาสที่อาเมี่ยวพุ่งเข้ามาตรงหน้า กายลื่นไถลผ่านใต้ร่างอีกฝ่าย พอหันหลังกลับไปค่อยจู่โจมจากด้านหลังอย่างดุดัน

โปรดติดตามตอนต่อไป