ทดลองอ่าน ปรารถนา… คุณอีกสักครั้ง ชุด Wishing You ด้วยรัก… และปรารถนา บทที่ 4

ป้าหวายบุ้ยใบ้ไปที่ครัวซึ่งมีอุปกรณ์ชงกาแฟวางอย่างเป็นระเบียบ

“แพมอยากดื่มกาแฟสดตามร้านกาแฟนี่ กาแฟชงมันเปรี้ยว ไม่เห็นอร่อยเลย”

“ป้าให้เงินคุณไม่ได้หรอกค่ะ ป้าไม่อยากขัดคำสั่งนายหัว”

“ถ้างั้นแพมลงไปสั่งแล้วลงบัญชีพี่เขมไว้ก็ได้ค่ะ”

ภูริตาสะบัดก้น เปิดประตูกระจกซึ่งเชื่อมระหว่างชั้นบนกับชั้นล่างแล้วสาวเท้าลงไปยังไม่ทันพ้นสามก้าว สาวใหญ่ก็รีบกดล็อกประตูกระจกทันที ทำเอาหญิงสาวถลันขึ้นไปทุบประตูรัวๆ

“เปิดนะ ล็อกทำไมคะ!”

“คุณก้าวออกไปก็ถือว่าเป็นคนนอกแล้วค่ะ”

“แพมแค่จะลงไปสั่งกาแฟ เดี๋ยวก็ขึ้นมาแล้ว เปิดเดี๋ยวนี้นะคะป้า!”

“ไม่ได้ค่ะ ป้าไม่อยากขัดคำสั่งนายหัว”

หญิงสาวหัวดื้อยังคงไม่ละมือจากกระจก ต่อให้กระจกจะแตกก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ ในที่สุดสาวใหญ่จึงอดรนทนไม่ได้ ยอมคลายลูกบิดประตูเปิดล็อกให้

“ขอบคุณนะคะป้า”

ภูริตาคลี่ยิ้มหวานพลางเดินลอดช่องว่างประตูที่เปิดเพียงเล็กน้อยเข้าไปด้านใน ก่อนยึดโซฟาไว้เป็นฐานที่มั่น

“อ้าว ไม่ลงไปสั่งกาแฟแล้วเหรอคะคุณ”

“ไม่ล่ะค่ะ กาแฟชงก็ได้ ของแพมใส่กาแฟสองช้อน น้ำตาลขอเป็นอิควลนะคะ แล้วก็ไม่ใส่นมค่ะ”

ทว่าสาวใหญ่กลับทำหน้าเฉย

“อ้าว ไปสิคะป้า แพมง้วงง่วง ตาจะปิดแล้วค่ะ”

“เดินไปชงเองสิคะ อยู่แค่นั้นเอง”

หญิงสาวจำใจลุกไปชงกาแฟเพราะสาวใหญ่ไม่มีท่าทียอมทำตามง่ายๆ พอชงกาแฟเสร็จเธอก็เดินกลับมานั่งที่โซฟาตามเดิม

“มีคุกกี้ไหมคะป้า ปกติแพมทานคุกกี้กับกาแฟค่ะ”

“ไม่มีค่ะ นายหัวไม่ทานพวกขนมนมเนย”

ภูริตาเลิกคิ้ว ลืมไปเสียสนิทว่าเขมไม่ชอบทานของหวานทุกชนิดอยู่แล้ว

“แล้วป้าล่ะคะ อย่าบอกนะคะว่าป้าก็ไม่ชอบ ดูจากขนาดตัวแล้วคงกินจุน่าดูถึงจ้ำม่ำแบบนี้”

สาวใหญ่หน้าแดงก่ำด้วยไม่เคยมีใครกล้าล้อเลียนหุ่นอวบอั๋นเจ้าเนื้อของตนซึ่งๆ หน้ามาก่อน

“รีบกินกาแฟเข้าเถอะค่ะ กินเสร็จแล้วจะได้รีบไป”

“ป้านี่ชอบไล่จัง แพมไม่ไปหรอกค่ะ แพมจะรอเจอพี่เขม”

“แต่นายหัวสั่ง…”

“ทราบค่ะ แต่ไม่ไป ถ้าจะไล่ก็ให้พี่เขมมาไล่แพมเอง แพมจะรอจนกว่าพี่เขมจะกลับ”

หญิงสาวลอยหน้าลอยตาพูด ปักหลักมั่นคงเหนียวแน่น ต่อให้ช้างทั้งโขลงมาขู่ไล่ก็อย่าหวังว่าจะยอมลุก