ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 56

บทที่ 56

ชุยเสียวเสี่ยวฝืนกำลังหยิบใบหญ้าที่สามารถอุดไอพิษได้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตน ปั้นเป็นก้อนกลมแล้วยัดใส่จมูก

แต่ฤทธิ์ในการมอมเมาตัณหาของหมอกควันนี้ร้ายกาจรุนแรงยิ่งกว่ายันต์เสน่หารัญจวนของสำนักยันต์คาถาของพวกนางเสียอีก

เพียงไม่นานชุยเสียวเสี่ยวก็ร้อนรุ่มจนทนไม่ไหว ยกมือที่สั่นเทาขึ้น คิดจะปลดคลายเสื้อผ้าให้รู้สึกเย็นลงสักหน่อย

หากเปรียบเทียบกับคนทั่วไป พลังสมาธิของนางน่าจะแข็งแกร่งกว่าอยู่บ้าง เพราะนางคือคนที่มีลูกแก้วปีศาจสิงอยู่ในกาย จึงต้องคานพลังควบคุมฤทธิ์มารอยู่ตลอดเวลา

ดังนั้นเมื่อนางหลับตาลงกำหนดลมหายใจอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งรู้สึกว่าตนเองพอจะรับมือได้แล้วก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น จากนั้นก็มองไปทางเว่ยเจี๋ย

สองมือของเว่ยเจี๋ยจับราวลูกกรงแน่น เขาหลับตาปี๋ขมวดคิ้วมุ่น คงจะกำลังพยายามข่มอาการขณะที่ยาออกฤทธิ์เช่นเดียวกับนาง…

ภายในกรงขังมีที่เท่าลูกปืนใหญ่* ความจริงแล้วนางอยู่ใกล้กับเขาเพียงนิดเดียว ใกล้เสียจนนางได้กลิ่นหอมสุราอ่อนๆ อันเป็นเอกลักษณ์ติดตัวเขา

เมื่อกลิ่นอายอันแสนคุ้นเคยอบอวลอยู่ในพื้นที่แคบก็เหมือนกลายเป็นกลิ่นที่อันตรายยิ่งกว่าผงแมลงงุ่นง่านผสมชะมดเชียงนั่นเสียอีก

ทว่ากลิ่นอายนี้มิได้สัมผัสดมทางจมูก แต่เพียงแค่เห็นแผ่นหลังกว้างและกล้ามแขนแน่นหนั่นที่จับลูกกรงอยู่ของเขา ชุยเสียวเสี่ยวก็ผุดภาพทรงจำทั้งหมดที่ตนเคยอิงแอบแนบชิดกับเขาขึ้นมาทันที…

แม้ในจมูกจะมีหญ้าเขียวบดสกัดกั้นกลิ่นไว้ก็ไร้ผล ชั่วพริบตานั้นราวกับกระท่อมมุงจากเก่าคร่ำถูกราดน้ำมันแล้วจุดไฟพึ่บเป็นเพลิงโหมขึ้นไปถึงฟ้า

ร่างกายของชุยเสียวเสี่ยวสั่นเทิ้มและเกิดความคิดอยากจะกระโจนโถมทับบุรุษตรงหน้าลงกับพื้น

ส่วนที่ว่าหลังจากโถมเข้าใส่แล้วจะทำอะไรต่อ ความจริงชุยเสียวเสี่ยวเองก็ไม่รู้แน่ชัด เพียงแต่ท่าทางที่คิ้วดกเข้มของบุรุษผู้นี้ขมวดแน่นและขนตายาวหลุบลงเล็กน้อยนั้นช่างมีเสน่ห์เย้ายวนใจเหลือเกิน…

จิตใจของนางในยามนี้เตลิดเปิดเปิงดั่งใจลิงจิตม้า ในบางขณะก็รู้สึกร้อนใจยิ่งนัก นางไม่อยากให้ตนเองกับเว่ยเจี๋ยถูกขังอยู่ในกรงเหมือนกับสัตว์เดรัจฉานที่รอผสมพันธุ์ตามแต่มนุษย์จะจัดแจงเตรียมการไว้ให้!

ครั้นคิดถึงสิ่งนี้นางก็รีบปิดปากปิดจมูก เอื้อมมือไปตบหลังเว่ยเจี๋ย คิดจะถามว่าเขามีวิธีใดเอาชนะหมอกเสน่ห์ผงแมลงงุ่นง่านได้หรือไม่