ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 96

“แม่นางกล่าวล้อเล่นแล้ว ข้าเองก็หวังว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นของข้า หากเป็นเช่นนี้ข้าย่อมต้อนรับขับสู้ทุกท่านให้ดียิ่งกว่านี้”

เมื่อเห็นเยี่ยอี้ไม่ปฏิเสธก็แสดงว่าเขาคือต้งยวนมาสิงร่างเยี่ยอี้จริงๆ เมื่อได้ยินว่าเขาปฏิเสธว่าตนเองมิใช่เจ้าของเกาะ ชุยเสียวเสี่ยวก็ไม่ได้เชื่อถือทั้งหมด

ก่อนที่นางจะพบต้งยวน ชุยเสียวเสี่ยวคิดว่าเทพเซียนบนสวรรค์ควรจะจิตใจสะอาดบริสุทธิ์ คุณธรรมสูงส่งจึงจะถูก

ทว่าหลังจากถูกต้งยวนหลอกลวงจนแทบเอาตัวไม่รอดแล้ว นางจึงพบว่าเทพเซียนบนสวรรค์นั้นมีคุณธรรมต่ำช้าไม่ต่างจากมนุษย์โลกแต่อย่างใด

ตอนที่นางสนทนากับเว่ยเจี๋ยอยู่ใต้แสงจันทร์ นางเคยฉงนสนเท่ห์ต่อเรื่องนี้

เว่ยเจี๋ยกลับยิ้มสบายๆ กล่าวว่า ‘ผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้ขึ้นเป็นเซียนนั้นมิได้เป็นผู้ประเสริฐไปเสียทุกคนหรอก ที่ฆ่าอาจารย์เพื่อบรรลุมรรคผล ทอดทิ้งภรรยาและบุตรก็มีอยู่ถมเถไป แล้วจะหวังให้คนที่ได้เป็นเซียนเหล่านี้เป็นผู้ประเสริฐที่สะอาดบริสุทธิ์ได้อย่างไร พวกเขาเพียงแค่สามารถควบคุมกิเลสของมนุษย์โลกไว้ได้ แล้วพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อขึ้นเป็นเซียน คนที่จิตใจโหดเหี้ยมจนสามารถเก็บกดความปรารถนาของตนเอาไว้ได้ เจ้ายังจะหวังให้เขามีเมตตาต่อสรรพสัตว์ในใต้หล้าอีกหรือ’

ชุยเสียวเสี่ยวได้ฟังเว่ยเจี๋ยกล่าวเช่นนี้ก็รู้สึกว่ามีเหตุผลอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้นต้งยวนไม่ต้องผ่านความยากลำบากในการบำเพ็ญเพียร เขาคือโอรสของจักรพรรดิสวรรค์ นับตั้งแต่เกิดมาก็เหนือกว่าคนธรรมดาที่บำเพ็ญเพียรเป็นเซียนจนไม่เห็นฝุ่น

เพราะเหตุนี้นางจึงพอรู้จักเทพเซียนอยู่บ้าง อย่างน้อยก็จะเชื่อคำพูดของเทพเซียนทั้งหมดไม่ได้ โดยเฉพาะต้งยวนที่สามารถกล่าวคำโกหกได้โดยไม่ต้องร่างมาก่อน!

ทว่าฉินหลิงเซียวที่อยู่อีกด้านเมื่อได้ยินเช่นนี้ นัยน์ตากลับหดตัวอย่างรุนแรง…แสดงว่าคุณชายเนื้อหยกผู้นี้คือมหาเทพต้งยวนเช่นนั้นหรือ

ตามตำนานเล่าขานมหาเทพต้งยวนปราบปีศาจสามโลกนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนล้วนจดจำได้ขึ้นใจ

ในบรรดาเทพเซียนบนสวรรค์ มหาเทพต้งยวนและมหาเทพกู่เหยียนผู้เป็นประมุขแห่งยมโลกล้วนมีชื่อเสียงว่าเป็นเทพผู้ทรงพลานุภาพ

ทว่าในสายตาของผู้ที่ลงมาบำเพ็ญเพียรยังโลกมนุษย์ มหาเทพกู่เหยียนจะเป็นที่นับถือมากกว่าสักหน่อย ถึงอย่างไรพวกเขาล้วนมิใช่บุตรของจักรพรรดิสวรรค์ จำเป็นต้องบำเพ็ญเพียรเพื่อให้ได้ขึ้นสวรรค์เช่นเดียวกับมหาเทพกู่เหยียน

ซ้ำยังมีคำกล่าวหนึ่งที่มาจากแดนเซียนว่ามหาเทพกู่เหยียนบำเพ็ญเพียรจนมีพลังยิ่งกว่ามหาเทพต้งยวนเสียอีก เพียงแต่มีเจ้าแม่สระสวรรค์ปกป้อง ทำให้มหาเทพกู่เหยียนต้องเฝ้ายมโลกแทนมหาเทพต้งยวน

แน่นอนว่าสิ่งนี้ย่อมมีผลกระทบ ถึงอย่างไรในโลกมนุษย์ปุถุชน ทุกที่ล้วนมีรูปสลักของมหาเทพต้งยวนอยู่ แต่ไม่มีผู้ใดกราบไหว้บูชาประมุขแห่งยมโลกเลย

ไม่ว่าอย่างไรพลังอานุภาพของมหาเทพกู่เหยียนก็หายไปเนิ่นนานจนแทบไม่เคยได้ยินเรื่องเล่าขาน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ฉินหลิงเซียวก็มองคุณชายเยี่ยอี้อีกครั้ง ที่หน้าผากของเขามีรอยประทับเทพจริงๆ เหมือนกับรูปสลักในศาลเจ้าไม่มีผิด คราวนี้เขาจำต้องลุกขึ้นเพื่อคารวะชดเชยอีกครั้ง เป็นการขอบคุณองค์มหาเทพที่ช่วยเหลือเขาเมื่อครู่